Ver-trouwen
Vertrouwen, een woord dat door mijn hoofd spookt tot dat ik aan mijn weblog begin.
Mijn inmiddels veelgelezen en veelbesproken weblog, met regelmatig de vraag waarom ik
niets met mijn schrijfselkunsten doe. Doe? Dat doe ik…hier om precies te zijn. Toch kan
ik jullie dolblij vertellen dat mijn schone zusje er nog iets mee gedaan heeft, ze heeft
al mijn blogs in een boek, met knalroze kaft en bijpassende foto’s cadeau gegeven samen
met broerlief, mams en Mieke…een geweldig cadeau! Als ik het zelf had moeten bedenken
had ik niet eens durven hopen dat het zo mooi zou worden, de foto’s, de indeling,
het lettertype, het tijdstip, een afsluiting van…helemaal af op het juiste moment!
Vertrouwen, mijn sleutelwoord tijdens een sessie bij een bijzondere vrouw die mij mijn
verhaal vertelt. Een spiritueel coach die mijn gevoelens bevestigd en uitspreekt, hardop.
Gevoelens waar ik me soms amper bewust van ben of misschien beter gezegd, wil zijn.
Toch maken deze gevoelens me duidelijk dat dat wat ik voel belangrijk is.
Luisteren naar mijn gevoel, ook naar de gevoelens die ik wegstop.
Soms krijg ik gerust zware bagage mee naar huis maar ook de overtuiging dat er meer is.
De overtuiging dat wanneer ons iets overkomt, dat niet voor niets is. Uiteindelijk
komen we hier sterker uit. Voor mij wordt bevestigd dat we ondanks de vrije keuzes
die we mogen maken in ons leven, toch ook ergens een pad bewandelen met een bestemming.
Natuurlijk weet ik dat dat iets is waar je voor open moet staan en moet ervaren,
toch voegt die overtuiging aan mijn leven, op mijn pad, absoluut iets moois toe!
Vertrouwen, een makkie denk ik eerst nog, toch valt dat in de praktijk gerust tegen.
Vertrouwen op, vertrouwen in, ver-trouwen? Is het echt zo eenvoudig, vol vertrouwen zijn?
Hoe vaak zijn angst, onzekerheid, ernstige twijfel en ongeloof niet veel sterker? Vaak!
Ons samenzijn is achterste-voren-verkeerd-om begonnen, in aanwezigheid van drie kinderen,
moeilijke inlevermomenten, klusklussen in huis, een verhuizing, eigenbelangbelangrijker
mensen om ons heen en gebeurtenissen waarbij ons gevoel gelukkig de sterkste was.
Vertrouwen, vertrouwen op, vertrouwen in, vér-trouwen
Ik zeg: doe mij die laatste maar want een mooi moment van vertrouwen,
is er wanneer Verfmanlief met een prachtige ring op zijn knieën gaat en vraagt of ik
met hem wil trouwen, vraagt of ik zijn vrouw wil worden. Ja! JA! Natuurlijk wil ik dat, dolgraag!
Vér-trouwen, ver-weg-trouwen om precies te zijn, met onze slippers in het zand, op Ibiza…
En zo gebeurde het, onze trouwdag op drieentwintig juli, op de verjaardag van Oma.
Over hoe bijzonder het was, daar kan ik een kilometerslange blog aan wijden. Dat bespaar ik jullie.
Het was, kort samengevat, romantisch, emotioneel, indrukwekkend en zo intens, zo mooi…
Vooral de ceremonie met de krachtige elementen aarde-lucht-vuur en water.
Het gevoel dat alles zo moet, mág zijn overheerst bij de Amante Beach Club in Cala Llonga.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de overweldigende locatie en organisatie van Mitch,
prachtig gesproken woorden van Maud, de stralende zon en mijn man die er geweldig uit zag!
Een fantastische bruiloft, niet alleen de maar ook op onze liefde!
We brengen onze witte-broods-weken door op onze roze wolk, met elkaar,
in spannende afwachting op de komst van ons minimeisje… Vol vertrouwen!
© Sandra de Koning – van de Pol | juli 2009
