Spring naar inhoud

Momentmomenten

november 1, 2011

Als ik mijn KoningsKrabbel aan haar voorlees staat de wereld van Tante even stil. Letterlijk.
‘Stilstaan’ maakt veel bij haar los en emotionele maar vooral bijzondere gesprekken volgen.
Na deze gesprekken komt het ook bij mij keihard binnen. Het is zo onwerkelijk om met mijn
altijd sterke, stoere Tante deze gesprekken te voeren. Om haar nu zo intens verdrietig te zien.
Nu pas besef ik dat ze geniet van momentmomenten, geniet van uitstapjes, een wijntje,
een gezellig gesprek maar dat zelfs op die momentmomenten het niet altijd is wat het lijkt…

Ondanks alles is er ook een groot rijkdomsbesef, het is fijn dat ik dit met haar mag delen.
En dat ik er tijdens die moeilijke momenten mag zijn, net zoals ze er altijd voor mij is.
Naast moppermomenten zijn er ook mooie momenten, momenten waarop we grappen samen.
Grappen over de racefietsen, welke na jarenlange discussie eindelijk hun plaats weten.
Ze zijn inmiddels voorzien van namen. Ali I en Ali II. In die en niet in willekeurige volgorde.
Het is heerlijk om haar zo blij te zien, om haar te horen grappen, om bij haar te zijn.
Oneerlijk blijft het. Oneerlijker dan oneerlijk, dit is het leven op zijn alleralleroneerlijkst.

Als ik zelf na een ooroperatie op de bank beland in de suf, slapen & scrabblestand,
kom ik het liefst vliegensvlug weer bij het oude terug. Toch pak ik die momentmomenten.
“Tuurlijk! Ik doe braaf rustig aan” Je snapt, ik ben de strijd met mezelf regelmatig aangegaan.
Wie niet horen wil… gelukkig zijn er momentmomenten genoeg. Met de zonnige zon op mijn bol,
ontspannend met spannend boek, tijdens de bankbezettingen met Mannetjes & Meisje,
op vriendinnenvriendschapsmomenten maar ook onder de warme douche. Zelfs met bloemetjesbadmuts.
En zeker niet in de laatste plaats omdat mijn allerallerliefste Lief er steeds weer voor mij is.

Dat voor hem niet de makkelijkste momenten waren weggelegd hoef ik niemand uit te leggen.
Met puberpogingen en een peuterpuberpositie in ons gezin tel ik tot tien en Lief gerust tot honderd.
Grote kans dat ik spijt krijg als de ooroperatie wat gehoorgemis betreft gelukt blijkt. Maar dan
zetten we ‘Wie het langste stil kan zijn’ per direct in, als zijnde favoriet in de spelletjesstrijd.

Als we de moppermomenten aan ons voorbij laten gaan kunnen we bij momentmomenten stilstaan.

About these ads
7 reacties laat een →
  1. Maaike permalink
    november 2, 2011 09:06

    Haha, de reactie van je moeder!!! Geweldig!! Dat verhaal blijft zo leuk!
    XXX

  2. Petra Beks permalink
    november 1, 2011 20:31

    Waauw San, weer eentje recht uit het hart!!! Wederom herkenbaar, zucht.. Ik tel hier af en toe ook tot 10, soms verder. leuk hoor zo’n prepuberend kind.. Maar gelukkig zijn de geluksmomenten meer aanwezig, gelukkig!!!

    Liefs,
    Peet x

  3. november 1, 2011 20:16

    Wat herkenbaar en wat dichtbij ! Prachtig verwoord ! En ik heb het gezien… mijn fiets heet ALI II. Ik zal het er mee moeten doen !
    Liefs van mij !

  4. janneke permalink
    november 1, 2011 19:53

    Gewoon weer prachtig!

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log Out / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log Out / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log Out / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers like this: