Skip to content

Stopcontact

15 januari 2009

Niet alleen voor ons maar juist voor onze boeven zijn de afgelopen jaren heftig geweest.
Kun je je voorstellen dat je van de een op andere dag gaat logeren bij je vader en bij je moeder?
Bij je vader en je moeder die niet meer bij elkaar willen zijn en niet meer bij elkaar willen wonen.
Kun je je voorstellen dat je spullen en je kleren opeens verdeeld zijn over twee huizen.
Dat je niet meer week in, week uit op dezelfde plek woont maar altijd weer ‘moet’ logeren.
Dat je in een nieuw huis gaat wonen en naar een nieuwe school gaat, met nieuwe vriendjes.
Dat je hele leven ondersteboven, binnenstebuiten nooit meer hetzelfde zal zijn?
Terwijl dát het enige is wat je als kind wil!

Nee natuurlijk kan en wil je je dat niet voorstellen, zeker niet als je nog klein bent.
Onze mannetjes kunnen het uit elkaar gaan prima promoten met: ‘dan heb je wel twee huizen!’
En: ‘Ik ben twee keer jarig”Je krijgt twee keer zoveel speelgoed en je gaat twee keer op vakantie!’
Toch is het vooral heel verdrietig…

Zo zijn we dus aangekomen op het punt waarop de boeven de dingen écht gaan verwerken.
Door verdrietig en boos te zijn, héél boos! Door met dingen te smijten. Ook op school.
Door op allerlei manieren om aandacht te vragen, wat voor aandacht dan ook.
Zodat daarna de gesprekken en niet te stoppen huilbuien kunnen volgen.
Het is heftig om te zien dat de mannetjes het moeilijker dan moeilijk hebben.
Luisteren en met ze praten, luisteren, praten én hopen dat ze dat blijven doen.
Hopen dat er altijd iemand zal zijn die naar ze wil luisteren.
Net zoals ik altijd terecht kan bij mijn Verfman, Paps, Mams, Tante, Broerlief
mijn schone zusjes, vrienden & vriendinnen voor wijze raad en een luisterend oor.
Daar kan geen doe-het-zelf-therapie in de vorm van een weblog schrijven tegenop!

Waar ik me nu op dit moment als moeder het meest van bewust ben,
is het feit dat je er als ouder moet zijn voor je kinderen, altijd!
Niets op de wereld is dan nog belangrijk! Dan pas zijn de kinderen er voor jou
want zeg eerlijk hoe makkelijk is het, om dit om te draaien? Zij zorgen er voor
dat je trots kan zijn, zij laten je vrolijk zijn, zij maken je blij met hun knutsels.
Zij kunnen je iedere keer weer ontroeren met fantasierijke verhalen
en de allerliefste ‘ik heb jou mist’ en ‘ik vind jou lief’.
Zij laten je onder de indruk zijn van wijze uitspraken net zoals laatst toen ik Oudste vroeg
of het weer ging na een gesprek voor het slapen gaan: ‘Ja mama want als je praat gaat het weg!’

Het is zo makkelijk om van leuke momenten te genieten en voor moeilijke stukken weg te lopen.
Natuurlijk is het belangrijk om als zijnde ouder ook voor jezelf te kiezen.
Als jij niet gelukkig bent, worden je kinderen dat ook vast niet.
Maar het is wel iets heel anders wanneer je alléén maar voor jezelf kiest!
Dát tijdperk sluit je namelijk af zodra je samen een minimensje op de wereld laat komen.
Dan is het belangrijk dat je dan een stopcontact laat aanleggen, op wat voor manier dan ook.
Een stopcontact, omdat dan de tijd die je alleen met jezelf beleeft stopt.
Omdat het contact met je kinderen belangrijker is dan wat dan ook!
Zij kunnen niet zonder de brandende lampjes én liefde van allebei hun ouders.

Sterker nog, niemand kan zonder stopcontact!

2 reacties leave one →
  1. 16 september 2012 00:33

    Ik heb geleerd: zijn je kinderen gelukkig, dan ben je het zelf ook.
    Vaak. Niet altijd. Want, inderdaad: áls ze er níet zijn, kun je je zó verloren voelen.

    En ook die boosheid en frustratie(s) heb ik, voornamelijk met mijn oudste, meegemaakt. Moeilijk vond ik het. Ik was alleen, en kon het eigenlijk met niemand delen, want: wie voelt, wat jij voelt??

    • 18 september 2012 11:51

      Inderdaad en dan vind je jezelf weer terug…

      De bozige boosheid van Oudste heeft me veel
      duidelijk gemaakt en nog. Het is fijn als je het met
      iemand kunt delen maar een luisterend oor is vaak
      nog belangrijker. Voor ons allemaal…

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: