Skip to content

Kroon op ons geluk!

18 juni 2009

Iedere keer als ik mijn gevoelens in mijn weblog neertik wordt alles helder.
Voor mij de manier om de dingen die me bezighouden te delen maar ook om het los te laten.
Dat ik weer van alles aan de hand had in de voorbijgevlogen eerste helft van onze zwangerschap,
dat mag duidelijk zijn en daar wil ik graag, dolgraag, een punt achter zetten, bij deze.

We hebben inmiddels de twintig weken echo gehad en het gaat en is allemaal goed
met ons mini…meisje! Inderdaad we krijgen een dochter, de boeven krijgen een zusje!
Gelukkig waren ze na het zien van Valerie, de dochter van Le & Niels, de verdeling
van voetbalpartijen vergeten. Een klein zusje is toch wel heel lief…
(daarbij was twee irritante broertjes genoeg én het was het meest eerlijk voor mama)

Op een roze wolk kwamen we na afloop van de echo naar buiten,
het blijft bijzonder, mee mogen genieten en kijken naar de koprollen, de handstand
en zelfs iets dat op een radslag leek…we waren onder de indruk, zo lenig als ze is!
Iets wat ze uiteraard, zonder enige twijfel van haar moeder heeft.

Toch vond ik het lastig, het antwoord op de vraag: ‘ willen jullie het geslacht weten?’
De afgelopen weken heb ik me steeds weer afgevraagd, wil ik het wel weten?
En als we het dan weten, wat dan? Gaan we het verklappen?
Gaan we het dan vertellen? En aan wie? Aan wie niet? En waarom eigenlijk niet?
Ergens voelde het ook alsof ik dan ons cadeautje ging uitpakken en dan kwam toch
weer een beetje dat ondankbare, dat belangrijk-maken gevoel naar boven, dát wat ik juist niet wil.
Maar dat ons beider gevoel bevestigd kon worden gaf de doorslag.
Ons gevoel was zo sterk…en zo juist, zo blijkt.
In het Koningshuis staan de zaken er straks heel anders voor, met dit keer versterking aan míjn kant!

Onze meisjenaam was er zelfs al voor onze zwangerschap.
Zonder nadenken, zonder dat we überhaupt een namenboekje hadden opengeslagen.
Toen ik in het begin van deze zwangerschap op een ochtend wakker werd met onze naam in mijn hoofd,
bedacht ik dat we mijn oma kunnen vernoemen. Iets wat ik al heel lang, heel graag wil.
Vooral tijdens mijn eerste zwangerschap heb ik wat zitten goochelen met de letters om dat voor elkaar te krijgen.
Dat ging ‘m helaas niet worden en toen we Tante Dora konden vernoemen was dat eigenlijk ook wel heel bijzonder.

Maar toch…mijn eigen oma vernoemen (met de goedkeuring van Tante Dora) dat is wel heel speciaal..
Vooral omdat mijn oma drie jongens kreeg en daarna een dochter en helemaal omdat die dochter mijn moeder is.
Ook mijn andere oma kreeg drie jongens en een daarna een dochter en nu wij, precies zo, wij krijgen een dochter!
Zelfs met dat sterke voorgevoel en de mooie bevestigingen is het nu nog heel onwerkelijk,
het eerste roze pakje ligt voor me en ik kan het eigenlijk niet helemaal geloven.

Zoals een vriendin vandaag zei…dát is de Kroon op jullie geluk, geluk in ons Koningshuis!

© Sandra de Koning | juni 2009

3 reacties leave one →
  1. 16 september 2012 20:41

    Mijn oma van vaders kant had ook drie zonen, en stond er ook alleen voor. Grappig, eigenlijk, dat history repeating… Of is dat karma??

  2. 18 september 2012 11:29

    Geen idee! Hier hebben allebei mijn oma’s ook drie zonen en een dochter,
    in die volgorde, net als ik…én mijn oma trouwde ook met haar jeugdliefde.
    Toeval? Of valt het ons toe?

  3. 18 september 2012 20:33

    Wie weet….
    Mijn moeder zegt wel eens: kind, jij lost je oma’s karma’s in. Mijn ene oma weduwe, alleen met drie jongens, mijn andere oma verlaten door mijn opa…..

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: