Skip to content

Ver-trouwen

30 juli 2009

Vertrouwen, een woord dat door mijn hoofd spookt tot dat ik met mijn krabbel begin.
Mijn inmiddels veelgelezen en veelbesproken krabbels, met regelmatig de vraag waarom
ik er nooit iets mee doe. Doe? Dat doe ik, hier om precies te zijn. Toch kan ik jullie vertellen
dat mijn schone zusje er nog iets mee gedaan heeft, ze heeft al mijn krabbels in een boek
met knalroze kaft en bijpassende foto’s cadeau gegeven een geweldig cadeau! Als ik het
zelf had moeten bedenken had ik niet eens durven hopen dat het zo mooi zou worden, de
foto’s, de indeling, het tijdstip, een afsluiting van veel en op het juiste moment.

Vertrouwen, mijn sleutelwoord tijdens een sessie bij een bijzondere vrouw die mij mijn
verhaal vertelt. Een bijzondere vrouw die mijn gevoelens bevestigd en uitspreekt, hardop.
Gevoelens waar ik me soms amper bewust van ben of misschien beter gezegd, wil zijn.
Toch maken deze gevoelens me duidelijk dat juist dat wat ik voel belangrijk is.
Luisteren naar mijn gevoel, ook naar de gevoelens die ik veelal wegstop.

Soms krijg ik zware bagage mee naar huis maar ook de overtuiging dat er meer is.
De overtuiging dat wanneer ons iets overkomt, dat niet voor niets is. Uiteindelijk
komen we hier sterker uit. Voor mij wordt bevestigd dat we ondanks alle vrije keuzes
die we mogen maken in ons leven ook ergens een pad bewandelen met bestemming.
Het is iets waar je voor open moet staan, iets wat je mag gaan ervaren, wat ik ervaar.
Deze overtuiging voegt aan mijn leven, op mijn pad, absoluut iets moois toe.

Vertrouwen, een makkie dacht ik nog, toch valt dat in de praktijk gerust tegen.
Vertrouwen op, vertrouwen in, ver-trouwen? Is het echt zo eenvoudig, vol vertrouwen?
Hoe vaak zijn angst, onzekerheid, ernstige twijfel en ongeloof niet veel sterker?

Ons samenzijn is achterste-voren-verkeerd-om begonnen, in gezelschap van 3 kinderen,
moeilijke inlevermomenten, een verhuizing en eigenbelang belangrijker om ons heen.
We werden meteen in het diepe gegooid, waarbij ons gevoel godzijdank het sterkst was.
Alles opnieuw opbouwen, vertrouwen op, verbouwen, blijven vertrouwen, vér-trouwen.
Ik zeg: doe mij die laatste dan maar want een mooi moment van vertrouwen is er wanneer
mijn Lief met een prachtige ring op zijn knieën gaat en vraagt of ik met hem wil trouwen,
vraagt of ik zijn vrouw wil worden. Ja! JA! Natuurlijk wil ik dat, zonder twijfel dolgraag!
Vér-trouwen, ver-weg-trouwen om precies te zijn, met onze slippers in het zand, op Ibiza.

En zo gebeurde het, onze trouwdag op drieentwintig juli, op de verjaardag van Oma.
Het was, kort samengevat, romantisch, emotioneel, indrukwekkend en zo intens, zo mooi.
Vooral de ceremonie met de krachtige elementen aarde-lucht-vuur-water heeft ons geraakt.
Het gevoel dat alles zo moet, mocht zijn overheerst bij de Amante Beach Club in Cala Llonga.
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de overweldigende locatie, organisatie van Mitch,
prachtig gesproken woorden van Maud, stralende zon en mijn man die er geweldig uit zag!

Een fantastische bruiloft, die alles bevat wat is, het vieren van onze liefde.
We brengen onze witte-broods-weken door op onze roze wolk, met elkaar,
in spannende afwachting op de komst van ons minimeisje…vol vertrouwen!

 

No comments yet

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: