Skip to content

Roze Wolken…

20 november 2009

Hoe gezellig het ook was, dochterlief zo dichtbij in mijn buik.
Voor ons nieuwsgierigen was het na een verlenging van drie weken
hoog tijd dat ze haar logeeradres ging verlaten en jawel! Ze is er!
Geboren op 19 november 2009, om tien voor half elf…

Ze is zo lief, zo klein, zo mooi, zo van ons, onze dochter en zusje Rosa.
Rosa, de naam was er gelijk, bedacht met onze letters aan elkaar geplakt.
Voluit Rosalie, vernoemd naar mijn Oma en Tante, ingefluisterd, er naar
geluisterd en zo werd mijn wens alsnog en voor altijd vervuld.

Wakker door weeën midden in de nacht, gevolgd door een telefoontje
naar broerlief die heel lief over de nog slapende boeven wilde waken.
In de auto naar het wkz, in gezelschap van nog veel meer weeën, een
plas gebroken vliezenwater en niet veel later regelmatig de steeds
terugkerende gedachte, dit is echtechtecht de allerlaatste keer.

Op haar moment kwam ze uiteindelijk, nadat ik haar had weten te overtuigen
dat langer wachten geen optie was. Een schreeuw en een vloek, daar was ze dan.
Huilend, net als haar paps en mams. Het was zo mooi, zo rustig, zo helemaal
van ons samen, mijn allerlaatste baarpartijtje, ons gezin compleet.

Na een retourtje OK, mochten we een nachtje blijven logeren en zo tik ik,
met onze slapende dochter naast me deze Koningskrabbel midden in de nacht.
Klaarwakker ben ik en ik kan het amper bevatten, een dochter, een meisje.

Vandaag nemen we haar mee naar onze roze wolk, waar we urenlang naar haar
kunnen kijken, gezinsgezellig compleet met alle lieve lieverds om ons heen.
Roze slingers, een door het raam gevlogen ooievaar op onze ruit, roze muisjes
en beschuitjes, genieten van elkaar, van op mijn buik slapen en zoveel meer.

Als jullie naar buiten kijken kunnen jullie ze vast zien,
Roze wolken boven het Koningshuis…

2 reacties leave one →
  1. 16 september 2012 21:01

    Ben wel een heel klein beetje jaloers dat je je bewust was van je allerallerallerlaatste zwangerschap. Ik was het mij met mijn derde niet bewust. Die vierde zat nog gewoon in m’n hoofd. Het liep anders….

  2. 18 september 2012 11:35

    Kan ik me voorstellen, het is ook echt bijzonder. Hoop voor jou
    dat je een manier vind, hoe dan ook, om dat een plekje te geven.
    Voor mij bleek dat uiteindelijk belangrijker dan ik dacht in die
    zwangerschap heb ik ook heel veel mogen afsluiten.

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: