Skip to content

Vastgeroest!

22 januari 2010

Iedereen kan bij zichzelf wel een aantal vastgeroeste karaktereigenschappen ontdekken.
Karaktereigenschappen die je, hoe graag je ook zou willen, maar moeilijk kunt veranderen. Ik ook.
Zo ben ik bijvoorbeeld ontzettend eigenwijs, niet een klein beetje eigenwijs maar eigenwijzer dan wijs is!
Wanneer iets voor mij helder is, als ik overtuigd ben, dan kun je echt op je kop gaan staan…
Altijd aardig willen zijn, dat moet je ook niet willen, zeker niet in combinatie met te snel vergeten & vergeven.
Het is vooral lastig als een ander die karaktereigenschap van jou allang in de smiezen heeft!

Zo stonden de afgelopen jaren voor mij vooral voor loslaten & laten gaan. Leven!
Luisteren naar mijn gevoel… en verstandig of niet, níet alleen naar mijn verstand.
Het is bijzonder om te mogen ervaren dat je gevoel feilloos kan vertellen wat goed voor je is.
In welke situatie dan ook.
Als je écht luistert naar je gevoel word je je bewust van dingen.
Je wordt je bewust van dat wat je kunt loslaten, dat wat je mag loslaten.
Niet altijd makkelijk want ik ben best goed in oplossingen bedenken en blijven proberen.
Ik vind het reuze lastig om iets op te geven, te laten, los te laten.
Als ik dan uiteindelijk opgeef dan komen in stilte de antwoorden. Zomaar.
En toch, het duurt iedere keer weer even voordat ik mijn gevoel inschakel, zo stom!

Je bezwaard voelen, ook zoiets.
Afgelopen week een onverwachts retourtje OK voor moeders.
Manlief vrij, regelen, doen en uiteindelijk komt het allemaal goed maar toch…
Wat een gedoe! Vier kinderen onderbrengen, alle opa’s & oma’s inschakelen.
Ze doen het ongetwijfeld met plezier maar het is nogal wat, heen en weer gesjees naar school,
broodtrommels vullen, boeven te bedde dirigeren, boef naast en ín je bed, nachtvoedingen, alles!
Ga er maar aan staan, ze doen het toch maar en dan voel ik me gerust bezwaard.

Gelukkig ging het goed en konden ze tegelijkertijd mijn eierstokken voorzien van clipjes.
(Weinig kans dat die nog eens gaan rammelen!)
Moeders heeft heerlijk vast geroest maar moest wel weer blijven logeren, waarom ik?
Weer geregel, weer gedoe en daar lag ik dan in een luxe kamer voor mezelf met een megastapel kartonnen bakjes,
met tijdschriften, in alle stilte, alle rust en er was zelfs een zuster die kwam zodra ik op het rode knopje drukte.
De volgende morgen kreeg ik een ontbijt op bed en werd opgehaald door broerlief.
Dan voel ik me toch bezwaard, zelfs wanneer er op zo’n moment niemand is die met me wil ruilen.

Zouden er roestpoetsdoekjes bestaan? Vast! Ga meteen even Google-en…
Eerst ga ik mijn ziekenhuisabonnementen opzeggen en strippenkaarten in de prullenbak gooien.
Als ik dan braaf rustig aan doe kan ik er met een Hb van acht-comma-negen (met dank aan de spierballenspinazie)
voorlopig wel weer even tegen! Hoef ik me ook niet meer bezwaard te voelen…opgelost! (Oei!)

© Sandra de Koning – van de Pol | januari 2010

No comments yet

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: