Skip to content

Vluchtig vluchtgedrag

7 juli 2010

Alsof het voor mij bedacht is, beschrijf jouw vluchtgedrag in 500 woorden, zoveel?
Is dat een uitdaging? Vast! Is het goed om bij vluchtgedrag stil te staan? Zeker!
Want doen we dat niet allemaal? Vluchten voor dat wat moeilijk is? Het liefst wel.
Als geen ander weet ik dat het niets oplost. Vluchtgedrag. Al ben je nog zo vlug.
Zelfs al lijkt het soms de makkelijkste weg, dat waar je voor vlucht blijft niet weg.

Vluchten voor verdriet, vluchten voor verandering, vluchten voor dat, wat je liever niet ziet.
Ook ik ben jarenlang gevlucht voor veel en ik zal ongetwijfeld nog vele vluchten ondernemen.
Zo schreef ik jarenlang dagboeken vol, stapels dagboeken liggen veilig verstopt achter het schot.
Echt alles legde ik vast, verliefd, veranderingen, verdriet, verveling, altijd inspiratie genoeg.
Er volgde een tijd waarin dat stopte, ik mezelf kwijt, kon het op papier niet meer kwijt.
Nu tikt de tekst spontaan onder mijn vingers vandaan, het brengt me dichterbij mezelf.
Bewust stil staan, gevoelens vastleggen met als gevolg dat lezers blijven meelezen.

Over vluchtgedrag gesproken, in de afgelopen jaren heb ik voetballen vervloekt.
Gerust lastig om te vluchten voor een potje voetbal met drie boeven & manlief in huis.
Na een overdosis voetbal kon ik al akelig worden bij het zien van een groen veld in beeld.
Tijdens mijn vlucht in vluchten heb ik het EK dan ook volledig aan me voorbij laten gaan.
Nu de WK wedstrijden, het is eigenlijk weer als vanouds, ik zet mezelf niet meer Buitenspel.
Oranje Gammaschoenen op de deurmat, trots zijn op Oudste zijn WK Pouleprestaties.
Kijken met kleinste boef die bij iedere wedstrijd heel overtuigend ís voor degene die wint.
Tijdens kijken in de kroeg geniet ik volop en delen we blij, blijdschap bij scoren en winst!

Wakker wordend met het wazige Waka-waka-wijsje in mijn hoofd besef ik, dit is ook wie ik ben.
Ik vind mezelf langzaam terug, ik voel weer, ik voel de emotie als de mannen het veld op komen.
Kippenvel tijdens het Wilhelmus en ik betrap mezelf er zélfs op dat ik denk, was ik maar daar.
Bijzondere herinneringen aan wedstrijden die we volgden in het stadion, het mag er weer zijn.

Vluchten is van toepassing nu de boeven tijd met hun vader doorbrengen, in Spanje, ver weg.
Geloof me het is hier akelig stil en dat dat nog weken duurt dat is iets wat ik zo niet wil.
Tegelijkertijd genieten de boeven van zon, zee & zwembad en van de tijd met hun vader.

En een fijne bijkomstigheid is wel dat het hier in huis opgeruimd en netjes is en blijft.
Geen boef die brandweerwens & werkelijkheid uit op het nu zo glimmende toilet.
De wasmanden zijn leeg en onze wasmachien krijgt zijn welverdiende rust.
En wat zeur ik ook, geen reden voor vluchten; Manlief & Meisje zijn er nog!

Vluchtig vluchten, vooruit, af en toe toch… boevengemis, ik zal er nooit aan wennen.

© Sandra de Koning – van de Pol | Juli ’10

One Comment leave one →
  1. 16 september 2012 21:22

    Lijkt mijn verhaal! Behalve dan die man en dat meisje….

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: