Skip to content

Thuis Thuiskomen

10 augustus 2010

Is er iets belangrijker dan een thuis? Een thuis waar je je thuis voelt?
Een thuis waar je jezelf kunt zijn, waar je jezelf mag zijn?
Toen we het huis waar we nu in wonen konden kopen, hoefden we niet over het antwoord na te denken.
Dit huis is vanaf het begin een thuis geweest, een voelt-veilig huis maar vooral een nieuw thuis.
Zelfs al is het hier een bende van ellende, liggen de stapels was tot aan het plafond, het voelt goed!

Wat verhuizen betreft heb ik inmiddels heel wat ervaring opgedaan.
Zo ben ik verhuisd van durp naar stad, van stad naar stad, naar stad,
naar stadje en weer terug. Terug naar het durp, terug naar waar mijn ouders wonen,
terug naar jeugdherinneringen én terug naar mijn jeugdliefde!
Niets meer aan doen…zou je denken. Maar zo eenvoudig was het niet.
Terug in het durp was er verhuisverdriet, het voelde als thuiskomen maar toch ook niet.

Een thuis achterlaten is moeilijk, in een durp wonen zonder Hema niet praktisch en het gemis was groot.
Nu kan ik me niet eens meer voorstellen dat ik ooit nog ergens anders zou wíllen wonen.
Dit durp voelt voor mij weer als zijnde thuis, het voelt als thuisgekomen.
Ik kan me weer verheugen op plaatselijke Plaatsgezelligheid, de Jaarmarkt en niet te vergeten het Spruitjesfeest.
En geloof het of niet na enige druk van mijn kant is hier in het durp nu zelfs een Hema!

Als ik mijn Koninklijke krabbels in ‘Koningskrabbels’ parkeer
en tekst teruglees, besef ik dat tijd een heleboel met je doet.
Zelfs wanneer de pijn zo dichtbij komt, zelfs wanneer de tijd lijkt stil te staan.
Verdriet van veel verdwijnt, al is het om te beginnen maar voor even…

Maar goed, wij kochten dus een huis zonder verhuisstress en zonder kluskunsten.
Geloof me dat is absoluut een aanrader! Gewoon naar de notaris en weer terug.
Terug naar ons achterombinnenlopen huis, terug naar onze tuin mét boevenboomhut.
Natuurlijk gaan we wel íets doen, allereerst een nieuwe keuken en we gaan: opruimen!
We verzamelen de verzamelzooi van zolder in een vuilniszak en we stoppen te krappe kleding in de zak van Max.
(dat geeft mij tenslotte een excuus om níet te gaan sporten en wél te gaan winkelen)

Kortom, het voelt goed om hier thuis thuis te komen…in ons huis!

© Sandra de Koning – van de Pol | Augustus ’10

2 reacties leave one →
  1. 13 augustus 2010 22:34

    mooi… mooi….mooi…..

Trackbacks

  1. Dag 225 #365dagen | Woordenwereld - 365 dagen project

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: