Skip to content

Blijvende Boosheid

2 november 2010

We krijgen in ons leven allemaal te maken met Boosheid, al dan niet blijvend.
Boosheid komt meestal na verontwaardiging, na teleurstelling, na dat wat je niet verwacht.
Zelf besef ik vaak pas hoe boos ik ben als ik er langer over nadenk en het hardop uitspreek.
Soms ben ik bozer dan boos en dan is het onmogelijk om Boosheid te negeren.

Boosheid is een lastige emotie, een emotie die veel kapot kan maken.
Ruzie maken, schelden, smijten met servies, het is natuurlijk vooral voor schut.
Gelukkig eindigt dat waar ik boos over ben meestal in een grapgraag item.
Gesprekken met lieve lieverds doen me beseffen dat het geen optie is om Boosheid te laten blijven. Zelfs niet als Boosheid sterker lijkt dan vergeven & vergeten.

Toch heeft diezelfde boosheid me ook de kracht gegeven om verder te gaan.
Boosheid heeft de struisvogelstand waar ik in stond volledig geblokkeerd.
Dankzij Boosheid kon ik laten zien: dit is mijn leven, ik ben er ook nog, dit ben ik!

Ook oudste boef laat inmiddels zien wie hij is, wat hij wil en dat hij boos kan zijn. Dat vooral.
Boosheid over dagelijkse dingen die je als bijna tien-er moet meemaken.
Je kamer opruimen, op tijd thuis zijn, bedtijd en erger nog een playstation-speel-limiet.
Maar ook boosheid over het niet meer samen zijn van zijn ouders, boosheid over het gemis.
Geef hem maar eens ongelijk als hij zegt dat hij zijn vader en moeder allebei niet wil missen.

Inmiddels kan zoonlief zijn boosheid steeds beter onder woorden brengen.
Zijn boosheid, zijn gevoel, zijn angst en verdriet. Hij spreekt uit hoe hij zich echt voelt.
Het zijn de meest bijzondere gesprekken die we samen hebben, boven in zijn hoogslaper.
Ik ben blij dat ik hem zonder enige twijfel kan meegeven dat blijvende boosheid geen oplossing is.
Zoals oudste boef nu al zegt: ‘als je praat, gaat het weg mam’
Boosheid kan ons nog veel leren en ik weet zeker dat we hier sterker uitkomen.

Maar ik ben vooral blij dat we hebben besloten om Blijvende Boosheid níet te laten blijven.

© Sandra de Koning – van de Pol | November ’10

16 reacties leave one →
  1. Maaike permalink
    2 november 2010 07:02

    Lieve, lieve vriendin,

    Wat heb je een mooi stuk geschreven!
    Jullie komen er wel met jullie nieuwe gezin…

    Tot gauw,
    Dikke kussen!

    • 2 november 2010 09:09

      Maaaaik!

      Dankjewel, we komen er inderdaad, het voelt goed.
      Mede dankzij jou, je luisterend oor, je wijze raad & daad.

      Het helpt te weten dat je vriendin achter je staat, altijd.
      En daar zal ik je altijd dankbaar voor blijven, heel dankbaar…

      Dikke knuffel!

      San

  2. 2 november 2010 15:04

    Lief nichtje,

    Wat heb ik een respect voor jou zoals jij in het leven staat.
    Heel heel veel geluk toegewenst met je familie.

    je tante

  3. Angela permalink
    2 november 2010 16:27

    San, SCHITTEREND!

    X, An

  4. 2 november 2010 17:09

    Pfoe…… zucht, glimlach, prachtig verwoord

    Liefs
    Joke

  5. Gonny permalink
    2 november 2010 22:54

  6. Joke van Breukelen permalink
    3 november 2010 07:54

    Mooi geschreven San!

  7. 3 november 2010 19:46

    De bewondering blijft !!

  8. bianca permalink
    9 december 2010 14:24

    hoi,

    Zo zie je, na het lezen van dit mooie verhaal, dat boosheid ook iets heel moois en positiefs kan zijn, ookal zie je dat niet altijd gelijk en hoe oneerlijk het soms ook is, na boosheid komt altijd een wijze les en iets moois.

    liefs Bianca

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: