Skip to content

Geluksgevoel!

3 april 2011

Achteraf gezien is in mijn overtuigende overtuiging de zin ‘uiteindelijk bepaal je zelf je geluk’
wellicht een beetje kort-door-de-bocht bedacht. Althans voor diegene die het écht moeilijk hebben.
En alhoewel deze KoningsKrabbel geen uitgangspunt is geweest voor commentaar of bezwaar,
wil ik stilstaan bij dat wat moeilijker-dan-moeilijk is en vastleggen wat ik vind & voel zonder iemand te kwetsen.

Het blijft bijzonder om dat wat leuk, lastig en lachen is in een KoningsKrabbel te parkeren en
niet in stilte te piekeren & prakkiseren. Door dat wat ik voel bespreekbaar te maken ontstaan
bovendien steeds weer de meest bijzondere gesprekken & gedachtewisselingen.
Dat helpt mij niet alleen om rust & ruimte te creëren in de opslagplaats van mijn gedachten
maar ik ben dan tegelijkertijd goed bezig in het kader van onze gezinsgezelligheid.

Want hoe wij als zijnde ouders in ons pak zitten, óns geluksgevoel is zeker van invloed op
de gezinsgezelligheid. Met kinderen ga je een alle-uren-van-de-dagdienstverband aan en
dat kan soms best pittig zijn. Gelukkig ervaren velen met mij het precies zo. Een fijne gedachte…

Hier in huis is het ook weer tijd voor een opvoedkundig verantwoorde verandering.
Geloof het of niet, ons meisjesmeisje kan spontaan transformeren in een meisjesmonster.
We zijn echt een stap verder nu ze haar eerste stapjes zet en reuze boos kan kijken & krijsen.
Binnenkort openen we officieel de deur naar de gang waar ze kan aansluiten in de rij, achter
haar boevige broers. En de kans is groot dat ze ook daar binnen de kortste keren vooraan staat.
De babyblije periode is voor altijd afgesloten en de K3 klanken zijn niet meer weg te denken.
Ook ‘we maken een kringetje van jongens en van meisjes’ bezorgt ons dát geluksgevoel.

Ondertussen ben ik begonnen in een boek van Justine Mol, ‘opgroeien in vertrouwen’
Leren om geweldloos te communiceren en op te voeden zonder straffen en belonen.
Een boek in een taal die bij mij past, het vertaalt niet alleen mijn gevoel, het bevestigt veel.
Met het groot groeiende opmerkingsvermogen en puberpogingen van oudste boef, het
bananen-in-zijn-oren abonnement van middelste boef en kleinste boef die nog boeviger
is dan de andere twee samen heeft het boek wat mij betreft zijn geld alvast opgebracht.

Als het om opvoeden gaat is niets vanzelfsprekend, iedere leeftijd en iedere fase is anders.
Ze hebben allemaal hun eigen gebruiksaanwijzing waarbij aandachtig lezen de moeite waard is.
Regelsregelsregels, nieuwe regels, regels bijstellen, het blijft een geregelgedoe van heb ik jou daar.
En als ouders is het dan belangrijk om ook op jezelf te passen en af en toe te bedenken waar je staat.
Maar het is vooral belangrijk en bijzonder wanneer je dit gewoon naar elkaar kunt uitspreken.
Jezelf overbodig maken op langer termijn is tenslotte een verantwoordelijke taak.

Nadat ik mezelf jarenlang voorbij ben gelopen weet ik nu hoe belangrijk het is om ook voor jezelf
te kiezen. Zodat je zonder dat je jezelf te kort doet, kunt bijdragen aan het geluk van anderen.
En zo besluit ik om zelfs als de stapels was tot aan het plafond komen bij zonnige zon toch op onze
loungebank te ploffen en als ik behoefte heb aan een knuffel dan trek ik mijn lief aan zijn shirt.
Als ik, heel soms, zin heb om sportief te sporten bel ik vriendin en skaten we een rondje (of twee)
En wanneer ik alleen in de auto zit en een lekker nummer hoor zet ik het volume voluit.

Alhoewel dat sinds kort iets lastiger is, mijn rode racemonster is niet meer…
Tegenwoordig rij ik in een toffe Toyota dankzij mijn paps, die nu in een nóg toffere Toyota rijdt.
Opeens heb ik een auto die is voorzien van een knopje waarmee je vijf deuren tegelijk
kunt opendoen en deze auto is, serieus, voorzien van een heus cassettedeck.
Ernstig uit de tijd heb ik me laten vertellen toen ik nieuwe cassettebandjes wilde kopen.
Belachelijk! Want zo jong als ik ben behoor ik toch echt tot de cassettebandjesgeneratie.
Best jammer dat ik alleen een bandje heb van Level 42 maar dat doet zeker niet af aan mijn geluksgevoel!

Pssst, als iemand cassettebandjes over heeft? Breng ze gerust hier je maakt mij er reuze blij mee!

One Comment leave one →
  1. bianca permalink
    5 april 2011 12:35

    hey blijmeisje,

    ik ben er achter gekomen dat kinderen verschillende fases hebben en dat bij elke leeftijd weer wat anders hoor, maar volgens mij hebben “volwassen” dat ook nog steeds. Misschien dat wij een wat beter gevoeluitdrukkingsv vermogen maar die fases zijn er nog steeds denk ik wel eens.

    Misschien is jezelf voorbij lopen wel 1 van de beste dingen die ons overkomen is, zoveel dingen geleerd en opgepakt. Ook zijn er dingen die je niet meer laat gebeuren omdat je jezelf een stuk hoger heb zitten dan voorheen, zowel in je liefdesleven als in je vriendenkring. Soms zijn er van die dingen die je niet meer wilt en kunt, je heb je les eruit gehaald of je weet gewoon dat je toch niet gehoord gaat worden.

    Weer heerlijk herkenbaar, dank je wel.

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: