Skip to content

Gezinsgeluk!

20 november 2011

Twee jaar later en ik kan niet anders zeggen, ze is echt zo leuk!
Ons meisje is alweer Twee… Twee gevolgd door Nee, voor velen een welbekend duo.
Een duo dat zich steeds vaker, weliswaar met een ik-stort-me-ter-aarde variant, laat zien.
Toch beginnen onze dagen met zingen & springen op het aankleedkussen, zo vrolijk als ze is.

K3 klanken klinken door ons huis en tijdens de meisjesmeerderheidmomenten geniet
ik van een dansende dochter die pogingen doet om de K3 kunstjes onder de knie te krijgen.
Eerst was ik nog bang dat ze een ontaarde poppenmoeder zou worden maar inmiddels maakt
ze dagelijks haar poppenwagenwandeling en zorgt ze zonder zorgen voor alle poppen op rij.
Het is heerlijk om te horen hoe ze vanuit een papagaaienpositie haar woordenwereld vergroot.
En als ik naar haar kijk kan ik me niet voorstellen dat het ooit, liever nooit, anders zal zijn…
Dat ze groter dan groot groeit en me niet meer de hele dag door knuffels & kusjes komt geven.

Zo’n dag van verjaren is altijd weer bijzonder, hoe groot of klein we ook zijn.
Zelfs al heeft Huis daarna veel weg van Bart Smit, inclusief papier en verpakkingen. Overal.
Het doet me weer even Stilstaan, het doet me beseffen hoe rijk we zijn met elkaar.

Met onze levens in het nu, met onze ouders dichtbij en ons gezinsgeluk compleet.

7 reacties leave one →
  1. 20 november 2011 23:08

    Wat een rijkdom, heerlijk om af en toe even bij stil te staan!

  2. Wendy Pellegrom permalink
    21 november 2011 10:19

    Het is weer helemaal herkenbaar. Het is zo heerlijk als je lekker koffie zit te drinken en je wordt ineens overstelpt met kusjes en knuffels. die periode mag veel langer duren ze worden zo snel groot!!

  3. Klaartje Fransen permalink
    21 november 2011 15:45

    Zo is het maar net; count your blessings! Wéér heel mooi omschreven, om jaloers op te worden (als ik dat in me had…;-)

  4. 21 november 2011 16:19

    Prachtig! Precies zoals het is! Nee, nee, nee… maar zo lief en gezellig!

  5. Bar permalink
    21 november 2011 17:48

    Komt vast goed met dat gekus en geknuffel tot in het oneindige.

    Mijn exemplaar roept met zeven-en-een-halluf nog : “je bent de liefste van de hele hal” Waarvan ik dan eerlijk gezegd niet heel erg onder de indruk ben. Maar wel na de toevoeging “dat is wel met alle sterren en de maan erbij hoor!”. Oh, niet de hele hal, maar het heelal zo lief ben ik. Daar wordt een mama blij van.

    Nog van harte met jullie meisje!

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: