Skip to content

Studiebolblij!

30 november 2012

Truttig getwijfel heeft me maandenlang gezelschap gehouden nadat Willeke me tijdens
een regressiesessie voorstelde om de Kinderopleiding te gaan doen. Truttige twijfels over
mijn eigen kunnen en truttige twijfels met betrekking tot het thuisfront en ’t geregelgedoe
aldaar. Voor veel bedacht ik een Maar. Tot ik in gedachten Vriendin weer hoorde zeggen:
“Het is nogal arrogant om te denken dat ‘t zonder jou niet goed komt” En zo is het, zo blijkt.

Opeens was er voor mij de mogelijkheid om een studie te gaan doen, een studie met
mogelijkheden. Toch vond ik het lastig om mijn verantwoordelijkheid te verwoorden en
mijn overtuigende overtuiging over te brengen. Ik ging een studie doen waarbij ik,
als ik erover vertelde, sprak over dat wat zweeft, vorige levens en reïncarnatietherapie.
Alsof dat voor mij zo doodnormaal is en bovendien een studie zonder vooropgezet plan.
Toch wist ik; dit kan ik niet aan me voorbij laten gaan. Dit was wat ik wilde. Verder.

Een begin begonnen door mijn hart te volgen zonder het daadwerkelijk doen te overzien.
Mijn moeder zijn werd aangeraakt en ondertussen kreeg ik heldere handvatten aangereikt.
Het was alsof ik op het juiste moment op de juiste plek was, alsof dit echt zo mocht zijn.
In een totaal andere omgeving vond ik een stukje rust en kreeg ik de kans om stil te staan.
Stilstaan bij Mezelf, Moeder zijn en Meer.

Over kinderen praten, tegen kinderen praten, met kinderen praten, leren en luisteren.
De manier waarop, zoveel mogelijkheden, er gingen daadwerkelijk deuren voor me open.
Steun en storingsfactoren, strategieën, het was herkenbaar. Het is zo ontzettend boeiend.
Wisselend zat ik steeds weer in mijn rol als Moeder en vervolgens weer in mijn rol als Kind.

Ondertussen was het thuis steeds weer zoeken naar de balans tussen Heftig & Harmonie.
Als vrouw, moeder, dochter, nichtje, vriendin van en niet in de laatste plaats als ex van.
Twee dagen van huis zorgt voor volle wasmanden en rennen achter de feiten aan.
Omschakelen bleek bovendien lastig. Van Stilte en Stilstaan naar Strijd. Met mezelf.

In de strijd met mezelf wilde ik het liefst vluchten, vechten of beter nog verdwijnen.
Het besef dat ik de dingen jarenlang liet gebeuren zorgt ervoor dat boosheid bovenkomt.
Jarenlang zat ik in een snelle sneltrein zonder dat ik een mogelijkheid zag om ‘m te stoppen.
Het is alsof ik er te dicht bovenop zat om het te kunnen overzien en het er echt te laten zijn.
Tijdens de studiedagen krijg ik de ruimte om de dingen daadwerkelijk een plekje te geven.
En dat helpt. Het helpt ook dat ik van mijn Lief alle ruimte krijg om dit te doen.
Mijn Lief zorgt er bovendien voor dat bij mij alle truttige twijfels verdwijnen.

Bijzonder is ook de ontdekking dat vragen naar en nieuwsgierig zijn mag. Altijd.
Dat het niet bij me is opgekomen! Nota bene vragen, vragen naar de bekende weg.
Toch was het weg. Dat ik weet dat het mag veranderd alles. Ik vervolg mijn weg als Aagje.
Dat is wat de meeste indruk op me heeft gemaakt in de eerste maanden. Dat het mag!
De gesprekken met Mannetjes & Meisje veranderen, er gaat letterlijk een wereld voor
me open. Bij een ‘weet ik niet’ of de ‘weet ik veel!’van onze Oudste weet ik het wel.

Een blij begin begonnen en toch vind ik het vaak moeilijk om mezelf in de rol van
Therapeut te manoeuvreren. Ergens voelt het vertrouwd om de vragen te stellen,
lijkt het zelfs een soort vanzelf te gaan. Het is vooral bijzonder om te
ontdekken dat er iets gebeurt en dat ik er voor open kan staan.
Maar ben ik hier nu om therapeut te worden? Is dat wat ik wil?
Dat is de vraag die ik mezelf regelmatig stel en ik weet het antwoord niet.

Alle verwarrende veranderingen in de afgelopen jaren, met in het bijzonder het
uit-elkaar-gaan en het verliesverdriet, zorgen ervoor dat ik meer dan ooit besef wat voor
mij belangrijk is. Communicatiecontact krijgt een steeds belangrijkere positie in ons gezin.
Voor mij was het tijdens de studiedagen vooral fijn om de kant van het kind te kunnen zien.
Om helder te krijgen wat dat-wat-moeilijk-is met ons als kind doet, zelfs als moet wat moet.
Het heeft me laten zien dat het onmogelijk is om kinderen overal tegen te beschermen.

Ook de twee dagen numerologische logica zijn bijzonder boeiend.
Stomverbaasd kijk ik naar de drie tienen die tegenover me op het bord zijn beland.
Het voelt niet alsof het bij me past. Alleen de Zeven past zonder enige twijfel in mijn leven.
Woorden geven aan mijn gevoel, me kunnen opladen middels muziek en de voor mij nog altijd
loslaatlastige gevoeligheid voor stemming en sfeer zijn zo ontzettend herkenbaar.
Blij ben ik met de heldere handvatten, waarmee ik als Zeven, verder kan in het leven.

Gedurende die dagen raak ik steeds meer vertrouwd met de overdreven drie keer een tien.
Ergens past het wel bij me, het is herkenbaar maar ik heb het gewoon totaal anders gezien.
Gelukkig is er de verborgen acht die staat voor (Konings)kracht. En een leuke bijkomstigheid
is dat de acht lijkt op twee drieën, tegen elkaar aangeplakt. Et voilà: communicatiecontact!
Het begint er steeds meer op te lijken dat dit het pak is, dat bij me past.

Scriptieschrijvend in gezelschap van liters Thee & Tranen met tuiten.
Weet ik dat het allemaal te maken had met een stukje zelfvertrouwen.
Door mezelf vragen te stellen, ontdek ik wat ik wil en wat niet. Door mijn grenzen
te bepalen en bovendien te bewaken ben ik opeens degene die het helder ziet.
Het was vooral confronterend om te zien hoe vaak ik van gedachten verander.
Erger nog, hoe druk ik me maakte om de gedachten van een ander.
Ik hoef mezelf niet op te sluiten, af te sluiten of het negatieve buiten te sluiten.
Mijn zelfvertrouwen groeit groter en het voelt voor mij nu al meer en meer vertrouwd.

Met een grote grijns geniet ik van baldadigedaden dagen en ik zit weer lekker in mijn pak.
Op de vraag; wil ik therapeut worden? Weet ik het antwoord niet, het doet er ook niet toe
want met het bedenken wie ik wil worden, ging ik inderdaad voorbij aan wie ik ben.
Het voelt bovendien niet als een einde, dit is pas het begin, studiebolblij begonnen…

‘Whyle we try to teach our children all about life, they teach us what life is all about’

Psssst! Een dankbaar dankjewel voor iedereen die een belangrijke bijdrage heeft geleverd
aan het mogelijk maken van deze bijzondere reis met in het bijzonder mijn Lief & Lievelingen,
(schoon)ouders en vriendinnen die hun luisterend oor iedere keer weer beschikbaar stelden.
Bij deze wil ik ook Tineke Noordegraaf bedanken en degene die deze reis met mij maakten.
Dank allemaal lieve lieverds voor alle steun, stimulans, support en stilstaan met mij…

26 reacties leave one →
  1. Maaike permalink
    30 november 2012 20:29

    Ik stuur h’m door naar mijn ouders…
    Had ze verteld dat ik je stuk gelezen had met de nodige emoties ;-)
    XXX

    • 30 november 2012 20:54

      Leuk! Ondertussen reageerde ik op jouw
      liever dan lieve reactie met dezelfde emoties,
      gelukkig is dit de gecensureerde versie ;)
      Morgen neem ik je in gedachten mee naar
      de diploma uitreiking, fijn dat dat wel kan…
      Dikke zoen! X

  2. Astrid vd Brink permalink
    30 november 2012 20:51

    Indrukwekkend San…. Petje af voor je! Xxx

  3. Minou permalink
    30 november 2012 21:31

    Knap hoor San, succes met de verdere ontwikkelingen die hieruit gaan voortkomen!!

    Gr. Minou

  4. Anoniem permalink
    30 november 2012 23:27

    was moi he de opleiding bij die lieve Tineke. Morgen ons diploma!!!!!!!!!!!!!!
    liefs Willeke

  5. 30 november 2012 23:29

    Kijk zo’n opleidijng dat gaat nog wel, maar hier een reactie op krijgen is toch lastiger dan terug gaan naar vorige levens…….. Maar het was mooi he de opleiding! Ik ie je morgen, met ons diploma op de foto!! liefs en slaap lekker. Willeke

  6. 30 november 2012 23:39

    Je hebt me op een idee gebracht!! Mijn eigen magick walk reis wordt mijn eerste blog op de kindersite! Dank voor je mooie inspiratie! KUSSSSSSSSSSSSS en sorry voor de taalfouten in eerdere berichten maar die zijn van de spanning voor morgen!

  7. Gonny de koning permalink
    1 december 2012 00:23

    Lieve Sandra,

    Ik heb er weer geen woorden voor hoe jij het één en ander weer onder woorden hebt gebracht!
    Fijne dag toegewenst morgen, samen met je moeder.
    Liefs Gonny

    • 1 december 2012 19:15

      Dankjewel lieve Tante…
      Het was een bijzondere diplomadag vandaag
      met Mams, Man, Mannetjes & Meisje…
      Ze waren erg onder de indruk van mijn ‘school’ ;)

      Was fijn om jullie weer even te zien! Liefs!

  8. Sandra permalink
    1 december 2012 11:35

    Lieve San,

    Fijn dat ik op jouw reis regelmatig mee kan liften … al is het vaak te confronterend ;-)

    Liefs San

    • 1 december 2012 19:18

      Hmm…ja dat blijft een beetje jammer hè?
      Maargoed we gaan goed vooruit het
      komt uiteindelijk helemaal goed met ons ;-)
      Vind het fijn om dit met jou te kunnen delen! X

  9. Klaartje permalink
    2 december 2012 08:43

    Lieve Sandra,

    Weinig mensen zijn het gegeven om hun groeiproces zo mooi, eerlijk en met een glimlach op ‘papier’ te zetten. Ben keer op keer weer diep onder de indruk. Ik put er elke keer weer kracht uit, dus wel of geen therapeut…een therapeutisch effect heeft het toch al wel. Althans voor mij. En dat is nog op afstand moet je bedenken. Ik vind je een bijzonder mooi en inspirerend mens. En het feit dat je dit met iedereen hebt durven en willen delen opent mogelijkheden voor velen, zo ook voor mij. Dus naast een geweldig groot proficiat voor het behaalde resultaat vooral ook een heel groot dankjewel voor het delen. Ik hoorde van de week een hele mooie:
    ‘Door het resultaat los te laten, kwam er ruimte voor het echte resultaat’ dat heb jij als geen ander bewezen! Dikke kus! Klaartje

    • 3 december 2012 21:00

      Hee lieve Klaartje,

      Ben er serieus even helemaal stil van geweest
      na het lezen van jouw reactie…zo lief!
      Het is zo fijn om dit te horen…

      Eigenlijk kan ik amper woorden bedenken om
      te omschrijven wat er nu door me heen gaat.
      Wellicht een goed teken gezien mijn proces als
      dat betekent dat ik ze hardop wel kan uitspreken ;)

      Kortom; hoop je gauw te zien! Liefs voor jou! X

  10. 2 december 2012 17:10

    Het is me nu alleen niet duideijk wát voor therapeut je nu geworden bent.
    Wellicht dat dat in andere blogs beschreven is…
    Daar zal ik dan nog eens naar zoeken, maar je kunt het ook gewoon ff zeggen! ;-)

    Leuk om je blog te lezen.
    Leuk om ook zelf weer, mede door jou, een blog begonnen te zijn.
    Daar waar ik gestopt was, toch verder gegaan.

    Hoe ouder, hoe wijzer. Vaak. ;-)
    Vreugde en verdriet…. Je kunt het niet los zien van elkaar.
    Worstelen, maar ook loskomen….

    Heb nu al zin in je volgende blog! :-)

    • 29 december 2012 00:00

      Hee Bianca,

      Heb de holografische kinderopleiding gevolgd
      bij Tineke Noordegraaf. Een mooie stap naar meer.
      Bovenstaande blog is een stuk tekst uit mijn scriptie.

      Leuk dat je het weer hebt opgepakt, het is en blijft
      een mooie manier om de dingen voor jezelf helder te krijgen. En delen doet helen ;-)

      Liefs voor jou! X

  11. ina permalink
    2 december 2012 22:25

    Wat kan ik er nog aan toevoegen….. ik was er bij… wij waren er bij… en ja met een heus diploma op de foto.. moedertrots..

  12. 3 december 2012 10:55

    Lieve Sandra, Wat super om een stukje mee te reizen met jouw reis via bovenstaande woorden. En wat zul je trots zijn! Weet je nog toen we elkaar voor het eerst hebben ontmoet? Ik heb je leren kennen als een mooie vrouw en een liefdevolle moeder. En wat heb je al weer een weg sindsdien afgelegd. Met lachen en tranen, hard zwoegen en loslaten en vertrouwen. Dank je wel voor je mooie woorden. Ik geniet met je mee!
    Liefs, Nadine

    • 29 december 2012 21:00

      Lieve Nadine,

      Natuurlijk weet ik het nog, jij hebt me de meest
      heldere handvatten en grenzenwenzen meegegeven.
      De spiegelspeciale sessies hebben onze middelste
      man en mij zoveel gebracht en nog…
      Verheug me erop je weer te zien!

      Tot dan! Liefs San

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: