Skip to content

Tweeduizendtwaalf Tranen…

30 december 2012

Opeens is daar morgen, zomaar, de allerlaatste dag van het jaar.
Geen idee waar blijft de tijd blijft, als die al ergens blijft, het gaat zo snel.
Terugkijkend was het voor ons een jaar waarin verliesverdriet overheerst.
Met de dood dichterbij dan ooit was het allemaal anders. Anders dan anders.
Het blijft onwerkelijk dat ze op reis is gegaan, haar koffer definitief heeft laten staan.

Het was alsof ik mezelf weer moest hervinden in alle opzichten. Mijn systeem
leek uitgeschakeld en in de opslagplaats van mijn gedachten was de chaos compleet.
Willen praten, niet willen praten, wel, niet, wel, ik kon het niet met mezelf eens worden.
Uiteindelijk helpt het vertellen en vragen stellen me om mijn gevoelens onder ogen te zien.
Door mijn gevoel te vertalen en de kranen van tranen open te zetten gaat de druk er vanaf.
Het verliesverdriet delen, doet daadwerkelijk helen. Al zie ik dat dan nog niet.

Zo duurt het maanden, maanden en maanden. Een groot gemis dat er nog dagelijks is.
Aan tafel blijft haar plek leeg, de fles wijn blijft staan, voor het eerst schuift ze niet lijfelijk aan.
In deze dagen komt het bij mij in alle hevigheid terug, is de gezinsgezelligheid niet compleet.
Gelukkig gaan bijzondere mensen niet echt. Ze gaan wel maar blijven toch. Voor altijd.

Een bewogen jaar… Het bracht me in beweging in alle opzichten.
Conditiedrama en ik namen afscheid en ook dit jaar overwinterde ik níet op de bank.
Bootcampblij sprint ik van paal naar paal, zelfs naar de laatste die ik nu moeiteloos haal.
Ondertussen gaan we ons voorbereiden op de MudMastersRun met Mud, heel veel Mud.
Een mooie voor mijn levensleukelijst, waarop ik alles dolblij doorstreep.

Ook dit jaar zijn er vriendschapveranderingen, er veranderde iets en tegelijkertijd niets.
Zelfs niet als Vriendin en Gezin naar Canada vertrekken, we hebben meer contact dan ooit.
Het is vooral bijzonder om te ontdekken dat vriendschapsvrijheid me de ruimte geeft.
Dat het er niet toe doet als je elkaar even niet spreekt, niet ziet, het anders beleeft.
Je gaat verder waar je gebleven was, waar en wanneer dan ook en dat is mooi.

Kortom; een jaar waarin ik mocht stilstaan bij dat wat echt belangrijk is.
Bij dat wat me raakt en bij dat wat me zonder enige twijfel echt gelukkig maakt.
Momentmomenten met Man, Mannetjes & Meisje, Gezinsgezelligheid, Spelletjesstrijd,
Vriendinnenvriendschappen, Gezelschap van zon, Tuintuinieren, mijn Koningskrabbels,
Bankbezettingen met boek, Brievenbusbrieven en zélfs de Bootcampbewegingen.

Lief, Leed, Leven, Leuk, Lachen, Luisteren en Loslaten, dat is wat er echt toe doet.
Iemand die aan je dacht, aandacht, iemand die even naar je lacht.
Het zijn tegelijkertijd tranen van Geluk…

Fijne jaarwisseling allemaal! ♡

17 reacties leave one →
  1. Lieve3 permalink
    30 december 2012 21:17

    Hele dikke knuffel en het aller aller beste voor jou en je gezin voor het komende jaar!! X

    • 31 december 2012 14:39

      Dankjewel lieve Nance, bij deze nog
      een wens voor ons beide; op een jaar
      met veel inspirerende inspiratie, dat we maar
      veel moois vast mogen leggen in het nieuwe jaar…

      X

  2. arianne permalink
    30 december 2012 22:14

    Wat een mooi woorden ,San.
    Ik wens jullie ook een heel veel fijn, goed, gezond, sportief en vooral een liefdevol 2013,

    xx arianne

    • 31 december 2012 14:44

      Lieve Arianne, dankjewel…

      Was fijn om je weer te zien, al
      was de aanleiding minder leuk.
      Ben blij dat het zo goed met je gaat.
      Ook voor jou een liefdevol jaar, geniet!

      Liefs voor jou! X

  3. ina langerak permalink
    30 december 2012 22:47

    Lief….

    …en dankjewel

  4. 30 december 2012 23:25

    Luister maar naar Marco Borsato’s “Afscheid nemen bestaat niet”. Kan best wel eens troost bieden! Mooi geschreven. Dank voor je inspiratie! Daardoor is er wéér een blog van mijn hand, en er gaan er nog velen volgen!

    • 31 december 2012 14:59

      Graag gedaan lieve Bianc!
      Zag er inderdaad weer één voorbij
      komen, ga straks gelijk even lezen.

      Het nummer ‘Doe wat je altijd deed’
      van Borsato is hier inmiddels grijsgedraaid.
      Kippelvel…de tekst is zo toepasselijk, zo mooi!
      Alsof ze er echt weer even is…

  5. Klaartje permalink
    30 december 2012 23:36

    Tranen biggelen over mijn wangen… alweer. Omdat je het zo tastbaar verwoordt en het me raakt, telkens weer. Dank dat je het deelt. X

  6. Ditte permalink
    31 december 2012 15:30

    Je weet me altijd te treffen met je verhalen. Mooi geschreven weer.
    Wens jou en de jouwen een bijzonder nieuw jaar.
    X

  7. San permalink
    31 december 2012 18:56

    Lieve lieve San,
    Tweeduizend Twaalf Tranen….
    Ik wist dat je me zou raken, wel nu lezen,
    niet nu lezen, wel, niet….. Ze stromen.
    Ik wens jouw met je meis en mannen een heel mooi 2013 toe!

    Fijn om zo n mooi mens te mogen kennen! Xxx San

  8. Gonny de koning permalink
    31 december 2012 19:11

    En weer ontroerd het me hoe jij het één en ander
    weer onder woorden hebt gebracht! Heel veel liefs
    en het allerbeste toegewenst met degenen die je lief zijn!

  9. 7 januari 2013 13:13

    Hallo Sandra, Een gezond, gelukkig, harmonieus, bruisend, voelend, creatief 2013 gewenst, voor jouw en je gezin. Heb zojuist je laatste koningskrabbels gelezen. Wat is er veel gebeurt het afgelopen jaar. Rosa al weer 3 jaar. Een studie afgerond (holografische kinderopleiding) lijkt me zeer boeiend. afscheid van dierbare en vertrekkende vrienden.Als ik zo je teksten terug leest wat gebeurt en dan toch veel in een jaar tijd. Sta je eigenlijk niet zo bij stil. Ook kijkend naar het jaarjournaal realiseer ik me dat.Het leven stroomt bruisd en daar ga je in mee, eigen keuze’s maken soms goede soms minder goede maar toch kiezen. Iedere keer als ik je stukjes leest geniet- en treur ik mee op dat wat je schrijft. Altijd weer zo trouw je gedachten gevoelens aan het papier prijs geven. Mooi en oprecht.Echt een gave vind ik het. Ga in 2013 ook weer genieten en meeleven in je teksten. Want dat gebeurt, je duikt even onder in jouw wereld en dat word dan weer getrikkert aan mijn wereld, maakt van alles los. Het gaat je goed San Veel liefs Joke

    • 19 januari 2013 14:26

      Lieve Joke,

      Ben er helemaal stil van…blijf het bijzonder vinden
      dat mijn Koningskrabbels anderen zo kunnen raken.
      Fijn om dit juist van jou te horen, jij weet tenslotte
      hoe het echt is geweest. Jij hebt de deuren geopend en
      me de meest heldere handvatten aangereikt. Iets waar ik
      je altijd dankbaar voor zal blijven… Liefs voor jou! X

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: