Skip to content

Mismomenten…

5 november 2013

‘al denk ik soms dat het zo beter is, kan ik het niet helpen dat ik je mis’
De woorden raken me iedere keer weer, keer op keer trekkend aan mijn tranen.
Het gemisgevoel dringt zonder pardon voor, in al mijn doen en gedachten.
Vandaag zou ze jarig zijn… een dag als andere dagen en toch ook niet.
Het gemis is sterker dan ik, zelfs met relativeren kan ik me niet verweren.

Een verjaardag zonder haar glimlach, grijns en genieten van jarig zijn.
Het is voor mij een dag van gemis, van willen dat het anders is.
Van willen dat ze terugkomt en dan ook het liefst nu gelijk.
Een dag van tranen met tuiten, alleen al als ik naar haar foto kijk.
Van verliesverdriet en dit wil ik niet, zonder dat iemand het ziet.

Tegelijkertijd besef ik dat ik ondanks alles, ondanks het gemis ook geniet.
Geniet van heel veel herinneringen, van dichtbij zijn in gedachten.
Deze dag neemt me mee. Terug in de tijd, terug naar verloren…
Terug naar mezelf als klein meisje, naar logeerpartijtjes in haar pyjama,
patatjes met, potjes monopoly, pianospelen, sprintjes over Hoog Catharijne.
Naar eropuit met elkaar, kampeerknus samen in een tentje, een gezin zijn
en klein, naar komt goed, geen zorgen, zomaar, naar familie zijn is fijn.

Maar ook naar ziek zijn, onwerkelijk, niet te begrijpen, niet willen weten.
Naar moeilijk, machteloos, voortdurend verzetten, bewondering, bang en boos.
In gedachten ga ik terug naar ons laatste gesprek, momentmomenten samen.
Naar open, eerlijk, oprecht, uitspreken, uitgelegd. Alles gezegd.

Ik zou vandaag zo graag even willen kletsen met kopje Thee & Taart.
Een rood wijntje willen drinken op een nieuw jaar, gewoon omdat het kan.
Gewoon. Een kus, een knuffel, in levende lijve, elkaar zien, haar stem horen.
Haar vertellen hoe dankbaar ik ben, voor wie ze was. Wie ze was en is voor mij.
Ik ben je zo dankbaar voor je wijze woorden, voor dat wat je vond en tegen me zei.

Het gemisgevoel brengt me terug bij alle momenten die ik zo ontzettend mis.
Ik zou vandaag zo graag, even willen doen alsof het allemaal niet zo is

34 reacties leave one →
  1. 5 november 2013 12:57

    Sterkte..
    Dit soort dagen is een ramp. Het gemis blijft altijd.

  2. Simon permalink
    5 november 2013 13:13

    Mis moedig!

  3. Judith permalink
    5 november 2013 13:29

    Herkenbaar!

  4. 5 november 2013 14:14

    Met een hele warme knuffel zeg ik:
    laat het er maar gewoon zijn.
    Ze was het waard… XX

  5. 5 november 2013 14:19

    Ik stuur je een dikke knuffel met twee warme armen die zeker niet die van haar zijn, maar waarvan ik hoop dat ze (bijna) net zo fijn voelen.

  6. Patricia van der Poel-Bertelink permalink
    5 november 2013 16:51

    Een hele mooie reactie van Bar. Het is allemaal heel herkenbaar! Dikke kus Patricia

  7. 5 november 2013 18:20

    Even stilstaan. Het kan “deugd” doen.

  8. 5 november 2013 23:17

    mooi, :-) hoop dat je ergens, geniet van de herinnering.

  9. Miek permalink
    6 november 2013 00:47

    Mooie woorden Sandra, en (helaas) ook heel erg herkenbaar… Knuffel x

  10. Jolanda permalink
    6 november 2013 19:19

    Lieverd, weer opnieuw gelezen, wat kan je toch prachtig schrijven….Jolanda

  11. sonja0421 permalink
    6 november 2013 19:49

    Lieve Sandra,
    Wat ontroerend mooi geschreven en verwoord.
    Sterkte en liefs ♡

  12. Mieke permalink
    6 november 2013 22:55

    En ik………..ik zeg helemaal niks………..ik stuur je een hele dikke knuffel!!!!
    liefs Mieke

  13. 6 november 2013 22:57

    Je dénkt dat het een dag is als alle
    anderen maar zo voelt het niet.
    Mooi geschreven.

  14. 7 november 2013 23:08

    Kippenvel als ik dit lees! Heel veel sterkte lieverd!!
    Ik denk aan je. *kus blaast*

  15. heidtjeblogt permalink
    8 november 2013 14:15

    Sterkte knuffel, zo herkenbaar

  16. 13 november 2013 15:30

    Prachtig geschreven maar zo verdrietig…
    Weliswaar een week later maar toch
    een hele dikke sterkteknuffel…

  17. 25 november 2013 21:27

    Mooi verwoord. Zo eerlijk en oprecht hoe jij keer op keer je gevoelens, gedachten, emoties toe vertrouwd aan het papier. Je bent een kei. Heel veel liefs Joke

    • 26 november 2013 20:02

      Lieve Joke,

      Zo fijn dat je steeds weer komt lezen.
      Mede dankzij jou krijg ik ze helder en
      lukt het me om ze zo te vertalen, dat
      kan ik niet vaak genoeg herhalen.
      Dankjewel… Liefs! X

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: