Skip to content

Karnavalskriebels!

1 maart 2014

Mijn gesignaleerde kriebel neemt ondertussen tot onweerstaanbare kracht toe.
Alhoewel het nog wel enige praktische pakken en geestelijke voorbereiding kost
ben ik wat carnavallen betreft weer volledig van truttige twijfels verlost, we gaan!
We hebben bij gebrek aan inspirerende inspiratie en tijd niet echt voorbereid.
Ouder en oud uit de karnavalskist trekkend verkleden we ons als vertrouwd.

Om alvast in de stemming te komen luister ik naar Knopengeinklanken
en zo dwalen de dwaze deuntjes al dagen dwars door alle dingen heen.
karnavalskriebels doen me verheugen op dansen, zingen en springen.
Zelfs al moet ik me voor een potje plassen door de menigte wringen.

Het is heerlijk om even geen bemoeimoeder te zijn, zo fijn. Even los, loslaten.
Los van alles, los van veel, los van het grote geheel en los van ‘Mama mag ik?’
en ‘Mamaaah’ Gewoon even een paar dagen met Mezelf & Meer.

Inmiddels geven we de generatiegezelligheid op onze kinderen door.
Als eerste op rij was ons middelste mannetje van de partij, helemaal blij!
Hij ging naar het tienerbal, alhoewel je het net als ik bijna niet geloven zal.
Ook hij is het bijna, nog een tiener in huis en toch is het ook heel anders.
hoe Carnavalscool hij ook is, moeder kreeg gewoon een kus, dat dus.

Ook onze dochter is onder de indruk van Carnaval maar dan vooral van de Prins.
Ze raakt er niet over uit gepraat, er was een échte prins Carnaval in haar klas.
Helemaal in haar sas, K3 jurk negerend wist ze het zeker, ze ging als prinses!
Met haar allerliefste glimlach keek ze oma aan en daar was de jurk spontaan.
Nagels worden gelakt, lippen stiften geoefend, klaar om de ponolaise te lopen.

Kortom ik verheug me op de dol & dwaze dagen zonder vragen.
Dagen doorbrengen met elkaar, verkleed & verkleumd een borrel doen.
Met elkaar een stampvolle kroeg binnengaan en waar mogelijk blijven staan.
Het is alsof er een knopje wordt omgezet, er wordt nergens meer op gelet.
We doen alleen bedenken wat trekken we aan? Waar gaan we heen?
Nemen we er nog één? Of twee? En we doen een dansje dansen.

Alhoewel het aantal dagen is teruggevoerd naar twee, valt dat niet mee.
Volgende week is de lichamelijk aftakeling een feit, op onze leeftijd kruipen we
dan iedere avond heel vroeg in ons mandje, in een huis dat eruit ziet alsof er iets
is ontploft met overal glitters, verkreukelde kostuums, brillen, beenwarmers
en pruiken die voorzien van opgespetterde spetters heel ranzig ruiken.

Maar de opslagplaats van mijn gedachten is, op een wazig wijsje na, leeg.
We zingen nog dagenlang mee met dat wat we het meest hebben gehoord,
ons geheugen heeft verstoord, onzinnige zinnen zitten diep van binnen.
Volledig resetten in alle facetten, even los van langdurig en lastig.
Een groot genieten met een grijns van oor tot oor, daar doen we het voor!
Kortom, vrolijk vooruitzichten, met stip op één; bezoek van Vriendin uit Canada.

Karnavalskriebels en terecht, dagenlang ik ben er niet, niet echt…

23 reacties leave one →
  1. Jolanda permalink
    1 maart 2014 11:00

    Leuk geschreven lieverd top!

  2. 1 maart 2014 11:29

    Haha, wat leuk om het zo te lezen. Wij – nuchtere Zaankanters- kennen dat niet zo. Wij zijn meer van de kermissen geloof ik. Wens je heel veel plezier vast. De troep, de smell en de katers ben je over een paar jaar vergeten.
    De lol niet! X

  3. johmi@hetnet.nl permalink
    1 maart 2014 11:33

    Alaaf!!! Laat je lekker gaan, kraam zin en onzin uit, heb heul veul leut, drink lekkere borrels en laat je lekker gaan. Knopengein here she comes……..
    Ik moet zeggen dat ik door jouw stukje toch ook echt wel kriebels voel!!!
    Wie weet, trek ik m’n kist ook nog wel tevoorschijn………
    Alaaf, Alaaf, Alaaf!!!!!! kusssssssss

    • 1 maart 2014 11:47

      Haha! klinkt geweldig, ga ik allemaal doen,
      zal het op mijn lijstje braaf afvinken ;-))
      Fijn om te horen dat het kriebelt, goed teken.
      We zien elkander in ieder geval morgen, zin in!

      Zoen!

  4. Aletha permalink
    1 maart 2014 11:47

    Heerlijk genieten! Mijn rechtervoet begint mee te wiebelen met uit de verte klinkende klanken. Zo verleidelijk weet je het weer te brengen. Enne hoog tijd voor een theetje denk ik ook zo… bezoek uit Canada, cooool vertel vertel ;) Liefs

    • 1 maart 2014 12:00

      Vertel, vertel! Een wiebelende rechtervoet?
      Goed plan dat theetje op hakken, hoog tijd!
      En ja! Maaik is deze komende week in NL,
      opeens is het al maart *blij kijkt*

      Tot gauw, zoen voor jou! X

      Pssst! Mocht je je nou toch bedenken,
      morgen gaan we als deftige dames in zilver!

      • Aletha permalink
        1 maart 2014 12:17

        Betrap ik mezelf er ineens op dat ik de Vind-ik-leuk-functie mis, allemaal helemaal leuk, bij deze ;)

  5. Maaike permalink
    1 maart 2014 12:14

    Alaaaaaaaf!! Heel veel plezier samen:
    Geniet, dans, drink en bewonder (alle gekke, geweldige outfits). Ik zeg gewoon: TOT GAUW!😘

  6. 2 maart 2014 02:04

    Ik pas. Maar ik wens je veel plezier. Geniet ervan met volle teugen!

  7. Rebelse Huisvrouw permalink
    2 maart 2014 23:04

    Wat leuk dat je het zo leuk vindt! Ik ken het fenomeen niet. In Amsterdam werd er niets aan gedaan en in Friesland al helemaal niet. Toch zitten er bepaalde aspecten aan dat carnaval die me bijzonder aanspreken moet ik je zeggen…:-D Veel plezier!

  8. 4 maart 2014 16:40

    Heerlijk om te lezen!! Heb me ook járen in het gewoel gestort maar dit jaar zelfs de optocht gemist… Dan is het super om de foto’s en verhalen via FB nog een beetje te kunnen volgen:-)

    • 14 maart 2014 12:52

      Oh echt Conny? Dat zal dan de leeftijd zijn ;-))
      Kan me er nu nog niets bij voorstellen dat
      we het ooit aan ons voorbij laten gaan.

      Alhoewel de kinderen ook groter worden, vraag
      me af hoe generatiegezellig het dan nog is…

  9. heidtjeblogt permalink
    14 maart 2014 12:31

    Leuk geschreven! Jij liever dan ik…hahahaa! XXX

    • 14 maart 2014 12:57

      Huh? Heb ik het als zijnde afschrikwekkend beschreven?
      Het was precies zoals ik hoopte dat het was, alhoewel die
      lichamelijke aftakeling wel iets langer aanhield ;-))

      • heidtjeblogt permalink
        14 maart 2014 13:01

        Hahaha, nee hoor! Leuk geschreven juist en ooit was ik ook een fervent carnavalvierster. Das war einmal, zal ik maar zeggen ;-)

  10. 19 maart 2014 13:42

    Heel, heel, heeeeeel herkenbaar!! Dat met dat “even mezelf zijn”. Ik was het afgelopen weekend weer in München en dan ben ik ook weer ik. Niet mama, huisslaaf, moedermens maar gewoon ik. Soms is dat zoooo nodig… (Maar ik hou nog steeds niet van carnaval ;-) ).

  11. Aletha permalink
    31 januari 2016 21:11

    Hahaha dit is die van vorig jaar, heerlijk en nog steeds van toepassing ;)) Het begint al een beetje te kriebelen. Zie je gauw, misschien met een drankje, bibberend in de kou… Dikke X van mij

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: