Skip to content

Tiener-trucjes-trots!

24 mei 2014

Na wekenlang wachten is ons middelste mannetje aan de beurt om jarig te zijn.
Broer en broertje gaan hem altijd voor, toch behoudt hij een grijns van oor tot oor.
Hij kan niet wachten tot hij de cadeaus open mag maken, een echte kluis om te kraken.
Geopend, geld gezien komt hij op het idee, spion-willen-worden, hij stopt er mee.
Hij weet wat hij worden wil; kluizenaar! Iemand die kluizen bewaakt en kraakt.

Handen in zijn zakken, van loslaatlastig naar loslaten heeft hij het al in de gaten.
Puberpogingen, positie bezet, opgelet, wij hebben onze tweede Tien-er in huis.
De leeftijd van Tien bereikt en alhoewel het is hoe je het bekijkt, een mijlpaal!
Nu gaat het beginnen, gaan we het meemaken niet alleen hij, wij allemaal.

Tien jaar terug in de tijd, raakt de herinnering aan ons baarpartijtje nooit kwijt.
Waar onze oudste als vanzelf, met twee vingers in mijn neus, ter wereld kwam.
Was dit een mannetje dat ons vanaf de allereerste minuut de adem benam.
Tegenstribbelend bleek hij in staat om onze wereld volledig op zijn kop te zetten.
Met zijn volume voluit, gilde hij het soms uit en konden wij er alleen maar zijn en zijn.

Er voor hem zijn, dat is wat hij nodig heeft en wat hij ons tegelijkertijd teruggeeft.
Hij gaat niet alleen voor luisterend oor en gesprekken, hij wil onze tijd samen rekken.
Tijd rekken om samen te zijn, met elkaar, zijn waar we zijn, liefst voor ‘t slapen gaan.
Onuitgesproken woorden, het is een weten dat hij het weet, doen, denken, dragen,
zonder vragen, kun je er van op aan dat hij je steeds weer versteld doet staan.

Hij weet me te verwarren en te verrassen, hij laat me mijn eigen pak passen.
En als het pak me past word hij enthousiast, laten we los en gaan samen verder.
Het blijft bijzonder om te ervaren wat de spiegelspeciale sessies voor ons deden.
Hij leert, probeert en zelfs al gaat het verkeerd, hij blijft opletten, doorzetten.
Open en onbevangen staat hij in het leven, zonder oordeel blijft hij geven.

Een zien en een weten, zo kan hij de wereld om zich heen volledig vergeten.
Urenlang kan hij zich, liefst in pyjama, opsluiten en tijd met zichzelf doorbrengen.
Dromen dromend met grootse plannen over nog te bouwen bouwwerken van Lego.
Genieten van spelletjesstrijd, zelfs als hij doet verliezen van opa met een potje Stratego.
Stapels stripboeken leest hij weg en ook zijn boek pakt hij er bij het naar bed gaan bij.
Zijn lamp laat hij in slaap gevallen standaard branden, daarin lijkt hij vast op mij.

Bootcampblij is hij ook net als mij de drempel overgestapt, beter gezegd; erin getrapt.
Vervolgens kwam ‘met mijn moeder meedoen met de Mud Masters’ op zijn lijstje te staan.
Klimmend, klauterend, kruipend en rennend door de Mud, daar wilde hij wel voor gaan.
De minimale leeftijd bleek achttien, tegen die tijd houdt moeders het vast voor gezien.
Het werd de Mud Run voor de Fun, wij twee en onze vrienden gingen vrijwillig mee.
Met elkaar over de stormbaan, ga er maar aanstaan, tijgerend door de modderbakken
keken we elkaar koudkleumkoudklapperend vol afgrijzen en tegelijkertijd grijnzend aan.
Een legertunnel, tussen touwen door, een sprintje naar boven en glijbaanglijdend weer
naar beneden, een schuimobstakel, een buikschuiver, alsof we het al jaren deden.

Zonder dat je het ziet heeft hij iets echt-echt stoers, hij deinst nergens voor terug.
Als het er op aan komt is hij degene die gaat met een nakijken van beide broers.
Dat beloofd wat want zo gezegd blijkt het niet altijd makkelijk gedaan. Het duurt
vast niet lang voordat hij zijn puberpogingen staakt en gaat voor het echte werk.

Puber-in-positie & protest, de tienertrucjes trotserend kijk ik uit naar de rest ♡

22 reacties leave one →
  1. 24 mei 2014 08:11

    Wat heb je dit weer fantastisch in elkaar gebreid San.
    Zo hebben ze alledrie natuurlijk hun eigen karaktertje.
    Wat een rijkdom, 3 zoons. (Van de week was ik trouwens
    maar wat blij dat ik maar 1 zo’n exemplaar heb;-)
    Xx

    • 26 mei 2014 10:33

      Haha! Ik weet precies wat je bedoelt Narda!
      Het blijven toch mini-exemplaren van mannen ;-))
      En inderdaad zonder enige twijfel onze grootste rijkdom.

      Fijne dag voor jou! X

  2. Aletha permalink
    24 mei 2014 08:36

    Jaaaaa 10 alweer! Mooi en zoooo herkenbaar! Xx

  3. San permalink
    24 mei 2014 10:22

    Gefeliciteerd San!!! Wat n prachtig verhaal weer.
    Volgens mij is dit ‘middelste mannetje eigen’
    Fijne dag!!

  4. 24 mei 2014 16:52

    Dat heb jij mooi verwoord en Chattheo was ook een beetje lastig vanaf de baartijd en hij zal altijd anders zijn :-), ik kijk uit naar de man die hij zal worden.

    • 26 mei 2014 10:46

      Grappig, dat is precies waar ik aan dacht terwijl
      ik deze krabbel na het schrijven nog eens na las.
      Als ik nu al zie bij onze Oudste hoe snel het gaat,
      dan is dit mannetje straks ook opeens een Man…

      Bijzonder en tegelijkertijd wil ik er nog niet aan denken,
      voorlopig doen we nog maar even volop genieten
      van het feit dat dit nog niet zo is ;-)) Liefs!

  5. brubeck permalink
    24 mei 2014 20:28

    Mooi geschreven, poëtisch, ritmisch.. En een sterke ode aan je kind. Geniet van de onbevangenheid als ze tien zijn, dat gaat nog veranderen maar het hoort erbij. :-)

  6. 25 mei 2014 22:12

    Zo gaaf, samen op de stormbaan! Gefeliciteerd!
    Tien is zo’n geweldige leeftijd. Soms zo
    groot en soms nog lekker klein.

    PS: de volgknop op mijn weblog is er, hoor ;-)

    • 26 mei 2014 12:06

      Dank voor je felicitatie, het was inderdaad echt-echt leuk!

      Heb gelijk even gekeken, ik zie alleen een in-je-mailbox
      volg knop niet degene waarbij jou blog in mijn WP reader
      komt te staan en een like-knop zie ik ook al niet…

      Volg je inmiddels wel op BlogLovin maar daarop
      kijken staat nog niet helemaal in mijn systeem…

  7. 26 mei 2014 17:44

    Hij wordt zeker een mega-held, de voortekenen zijn veelbelovend. En jij alvast een supermama, want op die manier schrijven over je kind is een teken van de onvoorwaardelijke liefde die je voor hem (en je andere kinderen) voelt.

  8. 27 mei 2014 23:02

    Gefeliciteerd met je stoere, dappere, mooie 10er!! Je hebt het weer prachtig beschreven San! Geniet van die mooie momenten samen! ❤

  9. Rebelse Huisvrouw permalink
    28 mei 2014 12:42

    Wat heb je dit weer prachtig en liefdevol verwoord!
    Gefeliciteerd met je grote kleine mannetje!

  10. 1 juni 2014 20:45

    Wat is dit geweldig in elkaar geknutseld.

  11. 3 juni 2014 11:00

    Mooi verwoord. Geniet van deze leeftijd, eenmaal pubers zullen je haren snel grijs worden. :-)

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: