Skip to content

Stroomversnelling

5 september 2015

Woorden die stromen, binnen blijven komen als in een stroomversnelling.
Mijn Koningskrabbel op bestelling zonder dat het me enige moeite kost.
In vastgelegd wordt het bovendien opgelost, word ik verlost van veel.
Niet van dat wat blijft maar als je schrijft geeft dat duidelijkheid.
Het geeft me de tijd om me te laten raken, mijn ruimte te bewaken.
Zo kan ik mezelf de ruimte geven om heel even niet, nog niet en niets.
Van woorden die stromen, van open-deur-dromen en bij mezelf komen.

Ik neem afscheid van dat wat is geweest en nooit meer terug komt, ik neem
afscheid van alles, waarvan ik niet weet of het ooit weer een vorm zal vinden.
Tegenstribbelend, komt het zoals het komt maar dat is verdomd. moeilijk.
Onuitgesproken blijft door mijn hoofd spoken, het spreekt een taal die
ik niet kan verstaan maar waar ik onmogelijk aan voorbij kan gaan.

Het blijft ongrijpbaar, daar waar ik ben. Ik neem het voor altijd mee.
Tegelijkertijd neemt het leven mij mee, brengt het me overal en nergens.
De uitnodigingen, de te doen dingen, het moedermoeten het houdt niet op.
Agenda en ik zijn al weken volop in strijd over het verdelen van mijn tijd.
Toch ervaar ik vrijheid, het voelt als meer tijd hebben en overhouden.

Dit had ik veel eerder moeten doen, bedenken wat het mij brengt.
Het al die tijd laten bestaan, verder gaan zonder, het blijft bijzonder.
Ik hou energie over, echt, ik verover mezelf langzaamaan weer terug.
Terug in de tijd besef ik dat het mis gaat bij het negeren van, ik kan,
ik mag, ik wil, ik weet. Onthouden, voordat ik het opnieuw vergeet.

Ondertussen zie ik na vakantievrijzijn, heel fijn, vriendinnen weer terug.
We maken tijd voor kopje thee en koekjestrommel aan de keukentafel en
voor borrelen tot midden in de nacht, blij bedacht hou ik van onverwachts.
Gelijkgestemd, in niets geremd, alles kunnen zeggen, niet hoeven uitleggen
waarom, wanneer en hoe, zelfs veels te lang opblijven maakt dan niet moe.

De woorden die stromen blijven als vanzelf komen, de stroomversnelling,
blijkt in mijn leven een ding, ik duik, dieper dan, ik kom van de kade af.

14 reacties leave one →
  1. Anja permalink
    5 september 2015 19:00

    Mooi geschreven weer San, zet me aan het denken. xxx

  2. 5 september 2015 23:42

    Idem!! #ZoMooi! Xx

  3. 6 september 2015 20:59

    Mooi geschreven

  4. 6 september 2015 21:29

    Hier ook weer serieus aanpassen na de vakantie, ik vond de vele me-time en het niet moedermoederen best fijn :-)

  5. johmi@hetnet.nl permalink
    6 september 2015 22:16

    Stromen, dromen, laat er geen eind aan komen. Het brengt zoveel; inzicht, diep contact, (be)vrij(d)heid, vreudge en nog meer inzichten
    en wijsheid. En dit alles ligt verborgen in jou. En langzaamaan worden
    de deuren die op kiertjes stonden, geopend. En wat voor stroom
    ontstaat er dan! Zo mooi!!
    San, ik zeg: tijd voor een metamorfosemassage!
    We plannen m snel in. Gaat jou (en mij) veel brengen.

    Dikke kus blaast………………….

  6. 9 september 2015 09:59

    Hier net zo… mooi geschreven…

  7. 14 september 2015 19:57

    ‘Het moedermoeten’ – ik heb altijd al gedacht dat er een woord voor moest zijn en dat is er dus! Het is een prachtig woord, beschrijft direct waar moeders doorheen gaan, elke dag opnieuw. En dan die race tegen die klok… ik zal ‘m nooit winnen.

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: