Skip to content

Voorbij…

5 november 2015

Vertrouwen op, weten dat, stap voor stap, voelen tot waar.
Met elkaar, daar, waar nodig is, in gemis en dat wat ongrijpbaar is.
Ongrijpbaar en toch is het daar, kijk ik er naar in het zien van mogelijk.
Mogelijkheden, door stil te staan bij het verleden en het nu te begrijpen.

Ondertussen vervolg ik mijn opruimreis, neem daarin mijn mailbox mee.
In gezelschap van kopje thee & koekjestrommel, verwijder ik de mailrommel,
rommelig en een stuk of tig mailtjes die er niet toe doen, nooit hebben gedaan.
Maar ook mailtjes waar ik niet aan voorbij wil gaan, omdat het stoort, zo hoort,
antwoord geven op een vraag en ik heb best wel een goede bui vandaag.

Ik voel dat het belangrijk is in het kader van voorbij en het geeft mij, ruimte.
Je weet het namelijk niet echt hoe het voor de ander is, in een anders beleefd.
En het voelt goed als je dan, in een beter laat dan niet, toch nog antwoord geeft.
Zo krijgt onuitgesproken niet de kans om in gedachten rond te blijven spoken.
In een lief-zijn laat ik weten dat ik na niet gewaardeerd, geprobeerd ook zie.

In een goede bui vandaag, terwijl het haar verjaardag zou zijn en niet is.
Een dag waar ik net als alle andere jaren weer tegenop zag, een dag van gemis.
Van willen dat het anders is, zou kunnen zijn, gewoon in fijn elkaar kunnen zien.
Met kopje thee en taart vieren dat ze verjaart, vrolijk vieren in een samen zijn.
Dat dat vandaag niet zo is, dat het niet meer zo mag zijn doet nog altijd pijn.

En alhoewel het gemis op deze dag niet te harden is, weet ik ook dat ze er is.
Als ik naar haar graf ga en daar zo sta voel ik haar dicht bij mij, eigenlijk is ze nu
dichterbij dan ooit, ervaar ik nooit dat ze er niet voor me is, een onwerkelijk gemis.
Ergens kan ik er gewoon niet bij, bij het graf de datum van vandaag te zien staan.
Stil. Staan. Stilstaan bij voorbij, vertrouwen op, weten dat, dichtbij ♡

22 reacties leave one →
  1. 5 november 2015 17:16

    Wat een bijzonder mooie tekst…

  2. 5 november 2015 17:50

    Wauw!

  3. 5 november 2015 17:56

    Prachtig logje, vol levenswijsheid.

  4. Klaartje permalink
    5 november 2015 18:51

    Een hele dikke warme knuffel voor jou xx

  5. 5 november 2015 19:18

    Wat mooi weer. En dat ze door het extra gemis juist dichtbij je is. X

  6. johmi@hetnet.nl permalink
    6 november 2015 00:13

    Waarschijnlijk omdat je haar zo dichtbij voelt, ervaar je het gemis heel groots……………….
    #Dikkeknufblaast# -xxx-

  7. 6 november 2015 19:36

    Ow wat mooi!! Hij raakt! super geschreven!

  8. 6 november 2015 22:31

    Mooi geschreven 💗

  9. Verbinden is lef hebben! permalink
    8 november 2015 15:18

    Krachtig en mooi! <3

  10. 9 november 2015 21:17

    Hoi Ik heb jouw blog genomineerd voor de Liebster Award :)
    https://annekeschrijft.wordpress.com/2015/11/09/liebster-award-4/

    • 13 december 2015 15:40

      Hoi Anneke,

      Beetje traag ben ik, sorry leuk dat je me hebt
      genomineerd! Voel me absoluut vereerd, dankjewel!
      Geen idee of ik er daadwerkelijk iets mee ga doen
      maar als dat zo is dan geeft ik een gil X

  11. 22 november 2015 14:52

    Late reactie maar wat mooi!

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: