Skip to content

Altijd…

30 november 2015

Voor het eerst vieren we haar verjaardag niet en alhoewel het verdriet niet
overheerst omdat het goed is zo, is het toch raar vandaag zonder bij – elkaar.
Zonder bij elkaar komen, zonder kopje thee & taart, zonder oma die verjaart.
Geen knutselkleuren van te voren en geen chocoladeletter mee naar huis.

Na jaren niet meer jarig, best gek als je dan geen zeven-en-negentig wordt.
Tegelijkertijd is het goed, is er geen willen dat het anders is, ondanks het gemis.
Al denkt ons meisje daar anders over, tranen met tuiten, een beelden beschrijven.
Ze kan maar moeilijk bevatten waarom Oma de Koningin niet gewoon kon blijven.
Dat er geen bezoekjes meer zijn, dat tekeningen brengen niet meer hetzelfde is.
Een klein meisje, groot gemis, wel willen dat het anders is, herkenbaar daar.

Met elkaar, naast elkaar, ieder gebaar, ieder gesprek in een bijzonder ervaren.
Generatiegezelligheid, alle tijd en tijd maken, het bracht ons dichter bij elkaar.
Haar blij zijn met onze komst, haar hand op mijn hand, ik mis het gebaar, haar.
Deze dag laat weten en niet vergeten, voorbij, vandaag is iets even stil in mij.

Ondertussen vliegen de dagen, weken en maanden voorbij, met mijn hoofd
nog ergens in september tikt de kalender potverdorie december alweer aan.
Ga er maar aan staan met overal achteraan en zes-en-dertig suprises die nog
in elkaar geknutseld moeten worden. Gedichten dichten, werk verrichten en
een kerstboom achter het schot die op ons wacht, optuigen, te vroeg juichen,
gevolgd door borrels, bedenken, wie heeft dit in vredesnaam ooit zo bedacht.

Kan het volgend jaar wat meer verspreid, wordt het niet eens tijd dat we dagen
gaan verplaatsen, zodat we ons niet, op het laatste moment, zo hoeven haasten.
Nieuw jaar, we gaan de dingen anders doen, terug naar toen is geweest, klaar.
Alleen daar wil ik me mee bezig houden in de allerlaatste weken van dit jaar.

Met elkaar, alle tijd, tijd maken voor elkaar, altijd.

19 reacties leave one →
  1. johmi@hetnet.nl permalink
    1 december 2015 00:40

    Het is mogelijk lieve San, als je tijd hebt :-)

    Kus voor jullie………………..En een knuffel speciaal voor Rosa -xxx-

  2. 1 december 2015 06:58

    Warm en integer logje.

  3. Annemieke permalink
    1 december 2015 10:12

    Ook ik ga dat doen in de laatste weken van
    het jaar……tijd maken voor elkaar! X miek

  4. 1 december 2015 14:12

    Gewoon een knuffel

  5. 1 december 2015 17:08

    Juist in deze tijd van het jaar, tijd voor samen!
    As always, mooi geschreven!

  6. 2 december 2015 12:02

    Zeer herkenbaar voor mij. Dit jaar de eerste Kerst zonder mijn moeder. Vier januari was haar geboortedag. Leeftijd maakt niet uit. Ieder die wegvalt laat een lege plek achter. Een plek die gevuld mag worden met mooie herinneringen en liefde. Dan straalt er toch de warmte vanaf waaraan je je nog steeds mag koesteren….

  7. 6 december 2015 00:10

    Rare dagen zijn dat, met dat gemis. Geniet maar lekker van elkaar.

  8. 20 december 2015 17:47

    Herkenbaar…ook hier het eerste jaar zonder haar.
    Het is stil, het is goed… Alle liefs

  9. 21 december 2015 17:45

    heel mooi beschreven. en zo herkenbaar…

  10. 2 januari 2016 12:28

    Beste wensen voor het nieuwe jaar hé

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: