Skip to content

Verstandhouding

26 april 2016

Moeder worden, moeder zijn, van heel klein naar groot, groter dan.
Hij is vandaag v i j f t i e n… inmiddels kijk ik omhoog als ik hem wil zien.
Dan zie ik zijn grijns, in een ondeugend, zich verheugend op dat wat ik
niet eens wil weten, steeds vaker verstopt achter een stoer stoïcijns.

Als ik ongestoord naar hem wil kijken, mag ik nog steeds eerst zijn
eeuwig en altijd willen stoeien ontwijken. Een stoeien waarin ik het
bijna afleg, wat ik ook zeg, hij probeert het, iedere keer weer opnieuw.
Ik heb het hem al honderd keer vertelt, de regels bijgesteld, bedacht
dat hij dan rustig even wacht op iemand die net zo groot is als hij.

Het helpt allemaal niet, je mag als moeder blij zijn dat hij je nog ziet en
wil zien, misschien moet ik stoppen met bootcamp en op kickboksen gaan.
Alhoewel zijn achter de meisjes aan ook mijn redding kan zijn, er is inmiddels
versterking aan onze kant, een meidenmeerderheid is een kwestie van tijd.
En ik heb alle tijd en ik weet bovendien dat hij nog altijd kietelkansloos is.

Ondertussen moet ik opletten met dat wat ik schrijf, ervoor zorgen dat ik niet
overdrijf omdat hij zich ook al in mijn krabbels weet te vinden, er iets van vind.
Wijze woorden, weten hoe het werkt, bromt wat, gromt wat en hij heeft daarvoor
maar een beperkt aantal woorden nodig, te lang stilstaan blijkt nu echt overbodig.
Het is soms uitvinden en aanvoelen tot waar, wel willen stoeien en je er vooral
niet mee bemoeien, luisteren naar, ja maar, niet willen horen, nee, geen idee.
Loslaten en vasthouden, altijd, in tijd van strijd, op zijn tijd en tegelijkertijd.

In loslaatlastig laten, soms heb ik dat te laat in de gaten maar dan helpt hij
me herinneren aan, ontstaan de gesprekken spontaan, dan laat ik hem gaan.
Er op terug gekomen, het mag ons overkomen, daar kunnen we nu van op aan.
Een al dan niet verstandige houding die goed voelt, goed is bedoeld en bedacht
vanuit een vinden van, vinden dat het anders kan. In vertrouwen, opbouwen,
beleven, verweven, vergeven, overgeven, voorleven, geven en nemen.

Er komen zoveel herinneringen boven, ik kan eigenlijk amper geloven
dat hij nu vijftien is en ik het serieus, zo heel kort geleden nog maar, was.
In een tijd dat ik pas ontdekte wat hij nu allang weet, toch vergeet ik niet
hoe het was om vijftien te zijn, om te ontdekken wie je nou eigenlijk bent.
Dat je de wereld op jouw manier verkent, verkennen mag, iedere dag.

Maar eerst vandaag, te beginnen met opstaan en zijn ontbijt op bed,
waarop hij net als andere jaren zijn zinnen heeft gezet, zijn zusje zingt
het allereerste couplet en zo is de toon voor deze dag al meteen gezet.
Ik geniet vooral van zijn grijns en groter groeien, probeer hem daarin
niet te vermoeien, als ik niet oplet is er zo weer vijftien jaar voorbij.

29 reacties leave one →
  1. 26 april 2016 08:53

    GEFELICITEERD met je zoon, een fijne dag gewenst samen.

  2. 26 april 2016 09:36

    Proficiat met de zoon!! Al 15 jaar moeder… :-) Jij ook proficiat dus. Xx

  3. 26 april 2016 10:10

    Gefeliciteerd!!! Herkenbaar…veel te snel!

  4. 26 april 2016 11:12

    Proficiat met de zoon! Maak er een leuke dag van!

  5. 26 april 2016 12:57

    Dit had ik kunnen schrijven, ik vind het loslaten vreselijk moeilijk en langs de andere kant fijn dat er meer tijd voor mezelf komt,…..het zal nog een evenwichtsoefening worden in toelaten en verbieden,…..en je eigen grenzen afbakenen,……

  6. 26 april 2016 17:22

    Herkenbaar, hier 3 zonen van 22, 16 en 9…lekker verspreid, daar waar de 1 al uit huis gaat, opnieuw, (was al half jaar op reis en een half jaar in onder
    huur, maar nu gaat hij naar een eigen plek, opnieuw loslaten). En de pubers zijn zo mooi, zo zoekend en afstotend en soms weer even op schoot….allemaal goed. Maar soms zijn mijn hormonen ook in de weer en dan…spiegelen we elkaar, :-) Genieten, gefeliciteerd!

  7. 26 april 2016 19:30

    Zalig stukje vol moederliefde…

  8. 26 april 2016 22:27

    Kietelkansloos, waar haar je die woorden toch vandaan. Wens hem een gelukkige verjaardag, het gaat snel heh?

  9. Petra permalink
    27 april 2016 07:29

    Mooi, herkenbaar😀. Gefeliciteerd!

  10. 27 april 2016 10:41

    Gefeliciteerd nog met je zoon. Mooi verwoord!

  11. Patricia van der Poel-Bertelink permalink
    27 april 2016 15:18

    Weer een prachtige en herkenbare tekst!!! Gefeliciteerd met hem en natuurlijk met je 15 jaar moederschap!!! Dikke kus Patricia

  12. 30 april 2016 10:38

    Pieperdepiep!! :-)

  13. 1 mei 2016 23:53

    Evengoed nog van harte!

  14. 12 mei 2016 20:41

    Beetje te laat maar alsnog gefeliciteerd! 15! Prachtleeftijd!

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: