Skip to content

LIEF

5 november 2016

Op een dag als vandaag, zijn mijn gedachten voortdurend bij jou.
Gemis, omdat het vandaag jouw verjaardag zou moeten zijn en niet is.
Alhoewel ik de tijd nog steeds terug zou willen draaien naar toen, de tijd
over zou willen doen, voelt het ook anders, is er een soort van berusten in mij.
Natuurlijk zou ik bij je binnen willen lopen om te kunnen proosten op het leven.
Gewoon weer even wij, jij, blij verrast zijn en ik help jou dan van het grootste
stuk taart af, grapgesprekken voeren, proosten op een jaar erbij, wij, in blij.
Bijzonder, blij, onze band, met van alles aan de hand, aan grenzen voorbij.
Ik had echt nooit kunnen bedenken dat ik je zou moeten missen, nu al.

Je verwacht de dood nooit zo dichtbij, zelfs al weet je door ziek zijn dat.
Ik had nooit gedacht, had verwacht en gehoopt, dat je dan toch, ofzoiets.
Het is zo ongrijpbaar, bij iedereen om je heen denk je dat de dood nog wel
even op zich laat wachten en laat je die gedachten blijkbaar niet echt toe.
Zelfs al weet je dat, dan nog is het ondenkbaar, raar, zo zonder elkaar.

Voor mij stond jij middenin ons gezin, jij was er, wat er ook gebeurde altijd.
Ik had nooit kunnen bedenken dat jij, in strijd, dat wij, wij samen, zo, voorbij.
Het verdriet is vervaagd. Het heeft me verwijderd van en dichterbij gebracht.
En het bleek voor mij tegelijkertijd het duwtje te zijn om de dingen aan te gaan.
Om moeilijk mogelijk te maken, mooi te blijven zien, de rol te zien die jij in mijn
leven altijd hebt gehad. Dat liet me begrijpen, mijn eigen vinden-van te vinden.
Meebuigend met mijn emoties gaf het me de tijd om verdriet vooral te voelen,
teleurstelling keer op keer terug te laten komen, te dromen, proberen, me te
verweren waar nodig, in overbodig. Ik leerde om het met mezelf eens te zijn.

Dichtbij, in mij, haar stem horen, verlies maar nog helemaal niet verloren.
Ik kan horen wat je zei, wat je zou zeggen, het behoeft geen uitleggen meer.
En dus heb ik in voortdurend verzaakt opnieuw, weer, de balans opgemaakt.
In geraakt, raak, maak ik enigszins rigoureus keus na keus, kan ik kiezen.
Iemand verliezen maakt je bewust, zorgt ervoor dat alles anders wordt.

Ik zie wat je me aanreikt, ik zie jou terug in de vrouw die op je lijkt.
De vrouw die me tegemoet loopt, steeds weer op het juiste moment.
Eigenlijk is het ongekend dat je er nog bent, het weten, nooit vergeten.
Weten dat en jou ontmoeten in de toevalligheden van het leven zorgt
er in heel even voor dat ik door kan. Mag vertrouwen op een samen.
Samen zijn, voorbij de pijn, potverdikkie en zo heel slecht bedacht.
Waarschijnlijk is er ergens iemand die er om lacht en laat zijn.

Gemis heeft van alles van me gevraagd en de tijd vertraagd.
En toch ben ik er nu ook dankbaar voor, dat ik hier en jij daar.
Tot hier laat me zien, het overzien, er opeens anders naar kijken.
Uitwijken, blijkbaar mocht ik ervaren, evenaren, bezwaren bezien.

In mijn gedachten bij jou vier ik het toch, pannenkoeken gebakken,
dichtbij om me heen, een borrel op jou, het is eigenlijk net echt.
En zeker geen slecht alternatief in lief, echt lief voor elkaar zijn.

20 reacties leave one →
  1. 6 november 2016 09:37

    Lief zijn voor elkaar, allemaal. Hoop doet leven,
    want we hebben er elk op zich maar eentje.

  2. 6 november 2016 10:13

    Mooi, ik word er stil van.

  3. 6 november 2016 11:06

    β€πŸ’‹

  4. 6 november 2016 11:46

    Waarschijnlijk herkenning voor heel veel mensen die het gemis kennen en eigenlijk, wie niet….. maar lang niet iedereen zal het zo mooi kunnen omschrijven. Sterkte !

  5. Klaartje permalink
    6 november 2016 12:28

    Ben er sprakeloos van, zo mooi geschreven weer.
    Ik wens je lief in het kwadraat x

  6. 6 november 2016 12:38

    Zo mooi en knap hoe jij deze gemis-verlies-, en gevoelgedachten kan uitdrukken. πŸ’œ

  7. Patricia van der Poel-Bertelink permalink
    6 november 2016 14:37

    Ben het helemaal eens met Rietepietz…zeer zeker herkenning,
    maar ik kan het niet zoooooooo mooi verwoorden!!!! Sterkte!

  8. 8 november 2016 20:00

    Mooi…

  9. 9 november 2016 09:30

    Ontroerend mooi weer…

  10. 23 november 2016 11:50

    Mooi geschreven.

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: