Skip to content

Ver-Jaar-Dag

30 november 2016

Als je bedenkt hoe snel de tijd gaat en hoeveel tijd je verdoet.
Omdat je iets moet, doet en alleen maar daarom, het is zo stom.
Stom genoeg doe ik het ook, het vinden-van, omwille van de ander.
Toch voel ik nu vooral dat ik verander dat het me minder uitmaakt.
Minder raakt, als ik weet waarom ik iets doe, heb gedaan, als ik
de tijd neem om daar bij stil te staan, doet ’t er niet meer toe.

Vandaag zou mijn oma jarig zijn, 98 was ze dan geweest.
Groot feest voor ons maar voor haar was oud worden leuk
en oud zijn niet, niet zonder de mogelijkheid, de tijd, altijd.
Als ik aan haar denk is er een blijvende bewondering voor.
Door, een overleven, zonder de Liefde van haar leven.

En dan kijk ik om me heen, gezinsgezellig compleet.
Met elkaar, met iedereen om ons heen, zo samen.
Ik ben vooral dankbaar dat ze er nog mag zijn.
Al is het in klein, in een gesprek, tekening gemaakt.
Geraakt door hetzelfde voelen, het samen zijn en fijn.

Ondertussen begint het bij mij te kriebelen, ik ga tijd maken.
Tijd maken voor verder, verder vooruit en opnieuw een besluit.
In rekening houden met heb ik mezelf te lang in de wacht gezet.
Voortdurend op een tweede plan bedenk ik nu; is dit het dan?
Dit is het niet, dat ziet iedereen, in losgelaten, laat ik het zo.

Het voelt al anders, het voelt als bevrijd, geeft me weer tijd.
Minder gehaast, minder negatief en veel meer lief, leuk, laten.
Ik wil niet dat alles langs me heen raast, ik wil het ervaren van de
afgelopen jaren omzetten, voor ons allemaal, ik weet dat het kan.
En dan is het voor ons in ieder geval, geen verloren tijd geweest.
Geen feest toch is het goed geweest zo, het meegeven van veel,
dat wat ik vanuit de energie, ergens daar, deel, mag delen.

Ervaren om te kunnen bedaren, bedoeld om alles te overzien.
Misschien is dat wat ik voel, dankbaarheid voor storm en strijd.
Omdat het ons in de tijd en er aan gedacht dichterbij elkaar bracht.
Dat is waar ik aan dacht vandaag, traag en toch weer veel sneller dan.

Opnieuw is het de tijd die zoveel doet en in achteraf laat zien bovendien

22 reacties leave one →
  1. 30 november 2016 19:25

    Je logje doet me wat, laat me nadenken en mijmeren…dank je!

  2. 30 november 2016 20:19

    Prachtig! En weer zo herkenbaar ook. Liefs xx

  3. 30 november 2016 21:17

    Heel erg mooi!

  4. 30 november 2016 22:07

    Ja joh mooi hoor, inderdaad laat de tijd ons niet inhalen maar genieten zonder veel gedoe <3

  5. 30 november 2016 22:22

    Mooi verwoord!

  6. 30 november 2016 22:28

    Mooi. Ook ik denk vandaag aan mijn oma omdat het haar verjaardag is (was, maar voor mijn gevoel blijft iemand jarig – een jaar langer, levend in herinneringen). Maar hoe oud ze nu zou zijn? Tegen de 100 of er net overheen.
    Hoe dan ook, goed om even stil te staan.

  7. 1 december 2016 07:58

    De klok tikt onverbiddelijk door. Ook ik denk vaak hoe het zou zijn mocht mijn lievelingsoma er vandaag nog zijn. Boodschap is om in het leven zo weinig mogelijk uit te stellen.

  8. 1 december 2016 10:35

    Eigenlijk is het heel simpel: we moeten genieten van elke dag die we hebben. Elke dag is belangrijk. Lukt mij niet altijd hoor (want: vrouw dus hormonen πŸ˜‚πŸ˜‚) maar ik probeer het wel. En soms lukt ’t ook nog πŸ˜‚πŸ˜‰

  9. 2 december 2016 00:05

    Tja… de tijd vliegt voorbij. Genieten van ’t leven is belangrijk ;-)

  10. 11 december 2016 22:56

    Helemaal mee eens. We rennen en vliegen maar.
    Niet verkeerd om soms stil te staan en te genieten

  11. 18 december 2016 19:16

    Daarom is het schrijven zo fijn hè?
    Bewust worden van, het kan ;-))

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: