Skip to content

Zestien

26 april 2017

Als ik de slingers ophang weet ik allang dat je hier te groot voor bent.
Toch zie ik bij jouw thuiskomen midden in de nacht een grote glimlach,
blij dat ik op jou heb gewacht, een momentmoment aan onze keukentafel.
Zestien jaar later en niets is meer hetzelfde en dat besef ik maar al te goed.
Trots en dankbaar vooral dat jij het nu op jouw manier doet en kan doen.
Bizar is en blijft het, toen en nu, het verschil enorm, in de lengte lang.

Moeder worden, moeder zijn en dat mogen ervaren samen met jou.
In de afgelopen jaren kwam je tot bedaren en ging je ‘t volop ervaren.
Overal, je trekt je eigen plan, kan en weet waar je terecht kunt voor wat.
Dat en heel veel meer zorgt ervoor dat ik meer dan ooit besef dat je in
alle openheid, altijd genoeg tijd hebt samen, zelfs als er amper tijd is.

Het is fijn om te zien hoe je jouw weg bewandeld, handelt waar nodig.
Dat we eigenlijk overbodig worden, maar dat je ons ook weet te vinden.
Je kiest heel bewust voor de vrijheid om te kunnen kiezen waar je wilt zijn.
Geen omgangsregeling meer, je springt op de fiets en gaat heen en weer.
Minder tijd, toch is er meer omdat jij dat zo blijkt nodig had en ik wist.

En alhoewel ik je in de afgelopen jaren meer dan eens heb gemist,
weet ik dat het goed is en goed bedoeld, dat jij je er zo goed bij voelt.
Dat je nu mooie stappen kunt zetten in zelfstandig zijn, binnen de lijn
op een ander sportpark en met het sportcollege bijna binnen bereik.
Je hebt gelijk, voor jezelf te kiezen, dat, sneller dan ik in de smiezen.

Wij gaan daarin met je mee, zoeken onze weg tussen gedwee en nee.
Zoeken naar de juiste verstand-houding en dat valt echt niet altijd mee.
Toch is er een volledig vertrouwen, iets waar we op voort kunnen bouwen.
Bouwen met elkaar, daar, tot waar in bedenken dat, dat hij nu zestien is.
Wij het kort geleden nog waren, ervaren, ook wij komen tot bedaren.

Als ik naar je kijk en jij kijkt naar mij, de tijd vlug, ben je zo terug! ♥

21 reacties leave one →
  1. 26 april 2017 11:16

    Het leven beschreven van een moeder naar een kind toe.
    En zo merk je dan dat de tijd snel vooruit gaat.

    Aum Shanthi

  2. 26 april 2017 13:09

    Prachtig geschreven!

  3. 26 april 2017 16:57

    Wat prachtig mooi. Wat gaat het snel he…. x

  4. 26 april 2017 17:21

    Prachtig!

  5. 26 april 2017 18:26

    Wat een mooie overpeinzing. En gefeliciteerd met je grote kind!!

  6. 26 april 2017 18:44

    Moederliefde, echt onbetaalbaar!

  7. Miriam permalink
    26 april 2017 20:49

    Sweet sixteen……
    Hoe mooi en liefdevol geschreven over jouw zoon die al zo goed en dapper zijn eigen pad kan en durft te bewandelen. Alle credits hierin zijn jouw verdienste lieve San! Door hem te zien en te laten zijn. En daar waar nodig kan hij jouw uitgestrekte hand zo pakken, zonder daar heel veel moeite voor te moeten doen.
    De slingers heb jij voor hem opgehangen en de ballonnen mag hij zelf doen…… En dat kan hij blijkbaar maar al te goed.
    Nog heel veel mooie en gezonde jaren!

  8. 26 april 2017 22:17

    Een mooie tekst, overgoten met een portie moederliefde. Leuk om te lezen

  9. 27 april 2017 12:00

    Zo mooi en zo herkenbaar……..

  10. 28 april 2017 08:50

    Met andere woorden, van harte gefeliciteerd ;-) Ja, het gaat zo snel… de jouwe 16, de mijne alweer bijna 25, pfffffff

    X

  11. 30 april 2017 19:45

    Wauw, heel erg mooi. Gefeliciteerd nog!

  12. 10 mei 2017 21:56

    Mooi geschreven. En alsnog proficiat!

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: