Skip to content

Routeplanner

30 juni 2017

Met aandacht, er aan gedacht, opeens is dat alles voelbaar daar.
Voor het eerst voel ik het, mijn lijf laat het me zo duidelijk voelen.
Is dat wat ze bedoelen, ben ik daar dan al die tijd aan voorbij gegaan.
Steeds als ik denk dat ik er ben, ben ik er niet, maar waar wil ik zijn?
Weg van pijn, proberen, verweren, verwijten, omdat ik zo anders.
Er zo anders over denk, het zo anders heb ervaren in al die jaren.

Ik kan mezelf honderdduizend vragen stellen, me alles laten vertellen.
Toch kom ik iedere keer weer op hetzelfde punt uit, blij met mijn besluit.
Het antwoord horen, verloren en mijn woorden vertellen me nu waarom.
Vertellen me waar, daar, alsmaar, bij elkaar, gepast en ongepast, verrast.
Kijken naar daar waar ik vandaan kom, zonder routeplanner, zomaar.

Met elkaar, iets wat ik volop ervaar als vriendin en haar gezin in NL zijn.
Zo fijn, dichtbij, blij, bijzonder, tijd samen en beamen, de tijd vliegt voorbij.
Volledig vertrouwd, opgebouwd, afstand aan de hand en in een ander land.
In samen besef je weer waar het over gaat, dat het bestaat, zo kan bestaan.
Dat je altijd verder kan gaan, daar, waar je in ongekend gebleven bent.

Ondertussen kijk ik heel lief naar mijn lieftallige afwezigheidsassistent,
die is er inmiddels aan gewend om de vakantievrije weken vrij te houden.
Agenda hou ik veilig op afstand, te veel aanwezig, de baas over onze weken.
Goed bekeken, laat ik dat zelf toe en inmiddels weet ik hoe het anders kan.
Kan ik niet anders als ik wil blijven staan, mijn eigen weg wil gaan naar…
Naar daar waar ik wil zijn, mijn wereld klein, kleiner, fijner, zoals het is.

Een routeplanner blijkt overbodig, dat wat ik nodig heb dient zich aan.
Mijn bestaan vergeten, laat me met een lach weten, ik kan en mag gaan.
Het antwoord in mij, blij bestaan, iets met geduld, duren en hetere vuren.
Uren afgeteld, verwachtingen bijgesteld en mijn hangmat vastgemaakt.
Om me heen kijkend ben ik geraakt in rijk zijn en de zon zien in klein ♥

21 reacties leave one →
  1. 30 juni 2017 17:06

    Wat heb je toch een mooie schrijfstijl.

  2. 30 juni 2017 17:33

    Station: ‘ In het nu’ 😊

  3. 1 juli 2017 00:25

    Dat is fijn! Goed bezig.

  4. 1 juli 2017 07:15

    Tuurlijk is een routeplanner overbodig. Alles komt goed op een natuurlijke en instinctieve wijze…

  5. 1 juli 2017 09:50

    “Een routeplanner blijkt overbodig, dat wat ik nodig heb dient zich aan” , absoluut de juiste houding ;-). Mooi geschreven weerom

  6. 2 juli 2017 08:55

    Zonder routeplanner durven leven. …mooi!

  7. 2 juli 2017 10:13

    Je inwendige kompas klopt altijd. Dus de routeplanner kan overboord! ;-)

  8. 2 juli 2017 21:33

    En vertrouw op jezelf en de kracht in je!!!

  9. 10 juli 2017 08:14

    Mooi. En ik vind je schrijfstijl ook zeer bijzonder.

  10. 18 juli 2017 14:08

    En tóch lonkt de zon

    daar sta je dan, ergens onderweg, nergens naartoe
    het hart gevangen
    in de levensgangen
    waar gedachten de wanden zijn en ’t lichaam moe

    Onnavolgbaar prachtig geschreven, Sandra!
    Lenjef

    • 5 augustus 2017 12:33

      Dankjewel…iedere keer weer, weet je mij te vangen.
      Het blijft bijzonder dat ik bij jou, in jouw schrijven
      nog meer lees dan ik al schreef, dat ik voor mijn
      gevoel al overdreef en dat dus toch niet zo is ;)

      Het helpt me enorm en maakt me vrij van veel ♡

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: