Spring naar inhoud

Liefdevol

19 november 2017

Platgestampte borrelnoten, verfrommelde vlaggetjes, ons huis
heeft iets weg van Bart Smit, na lang gewacht is ze vandaag acht.
Taart zonder kaarsjes, blazen blijkt stom, te groot zijn, weg is klein.
Acht, zo anders dan zeven, een ander beleven in het groter groeien.
Minder bemoeien, meer verweer, keer op keer ben ik weer verbaasd.
De tijd die voorbij raast, haar eigen gang en ‘dat weet ik echt allang’
Voor niets en niemand bang, zijn haar broers op hun nummer gezet.
Als je even niet oplet, groter gegroeid waar ik bij sta, kijk ik haar na.
Blijf ik kijken, laat ik de tijd uitwijken naar even stil, mijn moment.

Dochterdingen, zingen, dansen, springen, met het volume voluit.
Ze weet wat ze wil en geeft een gil als het in haar beleving anders is.
In niet mis te verstane bewoording, vertelt ze je precies hoe het ging.
Vertellen, vertalen, verhalen, ontdekken en doen, op haar moment.
Ongekend in een weten, waar wij het vaak zijn vergeten, zij niet.

Zo herkende ze als zijnde klein mijn schone zusje als zwarte Piet.
Maar verder zei ze niets, nooit, nergens, het deed er niet echt toe.
Geen idee hoe maar daar kwamen nu de hoofd- en hartjespiet bij.
Drie op een rij, toch stelt ze geen vragen, begint er al iets te dagen?
Weet ze nu wel, weet ze niet, opeens wil ze later testpiet worden.
Ik geloof niet dat haar geloofsovertuiging, nog lang stand houdt.
Vertrouwd, oud genoeg, zijn wij of is zij, haar tijd, alle tijd, altijd.

Ongekend hoe ze, hoe dan ook, altijd op haar moment, weet, wacht.
In onverwacht, doordacht, zacht, met kracht, zo klein, groot als ze is.
Vol bewondering leer ik daarvan iedere dag dat ik mag, dat wij mogen.
Bewogen en in beweging, haar ding, liefde vol, voelbaar daar, in ons,
in haar, in het bij elkaar mogen zijn, samen, beamen, beramen, dat.

Lang gewacht, ons meisje, onze liefde vol, nooit gedacht ♥

6 reacties leave one →
  1. 20 november 2017 09:04

    Prachtig meisjesmens! Vast blijven houden waarin ze geloofd, tegen beter weten in. Hoe mooi is dat.

  2. 20 november 2017 13:37

    prachtig! ik geniet van elk woord. Dank!

  3. 21 november 2017 11:47

    Kind

    van wankel stappen naar te snel rennen
    door de harde realiteit en waan
    met vallen en telkens opstaan
    jezelf in het groeiende kind herkennen

    Hier bestaat slechts één woord voor, Sandra.
    PRACHTIG!
    Lenjef

  4. 23 november 2017 00:07

    Schitterend. Veel liefs voor je mooie meisje ❤

  5. 8 december 2017 16:03

    Ach, wat mooi, zeg!

  6. 10 december 2017 11:01

    Mooi !

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: