Spring naar inhoud

Handbereik

14 juni 2020

Kilometers maken en aanhaken.
In gezelschap van zon, zien en zijn.
Over de hekken, een terras ontdekken.
Bijzondere gesprekken, tijd rekken.
Alleen, samen, kunnen beamen.

Ontdekken dat bijna alles kan.
Houden van en weer vooruit kijken.
Plannen maken, geen grens te bewaken.
Het leven leven en genieten, geven.
De angst maakt ons het bangst.

In gedwongen rust, heel bewust.
Mocht ik ontdekken dat ’t anders.
Dat de dagen er toe doen, in het nu.
Niet te ver vooruit en niet terug.
Liefdevol laten, luisteren naar.

Elkaar de tijd kunnen geven.
De ander iets gunnen, vergeven.
In alles verweven, verwondering.
Dingen doen, een gevoel volgen.
Het verlangen onder woorden.

Met mijn boek in onze hangmat.
Dat en uitzicht op onze palmboom.
Een droom, uitgekomen en gekregen.
Regen, blauwe lucht, zucht, zomaar.
Dankbaar binnen handbereik β™₯

19 reacties leave one →
  1. 14 juni 2020 10:12

    Mooi hoor. Ik kopieer even wat me echt raakte:
    Het leven leven en genieten, geven.
    De angst maakt ons het bangst.

    Inderdaad, de angst maakt ons het bangst. Maar geven is the answer.

  2. 14 juni 2020 11:22

    In de hangmat de rust vinden om het leven positief te bekijken.

    Aum Shanthi

  3. 14 juni 2020 11:32

    Genieten van het leven en plannen maken – een must!

  4. 14 juni 2020 14:25

    Terug vrijheid genoegen, in kleine teugjes, weten wat er toe doet.
    Mooi.
    De angst maakt ons het vangst, ik ontdek daar -nu pas- 2 keer hetzelfde woord in ‘angst’. Nog nooit bij stil gestaan….

  5. 15 juni 2020 09:21

    In gedwongen rust, heel bewust.
    Mocht ik ontdekken dat ’t anders.
    Dat de dagen er toe doen, in het nu.

    alle dagen doen ertoe…. ook de langzame dagen, misschien juist de langzame dagen!!! ik doe mee! <3

  6. 15 juni 2020 10:48

    Dat klinkt heerlijk.

  7. 15 juni 2020 13:40

    Het klinkt misschien gek, maar angst? Nee, eigenlijk nul bij ons, vanaf het begin niet. Wel? Dankbaar, voor deze periode, ik denk dat stiekem heeeeeeeeeel veeeeeeeeeeeeeel mensen hieraan toe waren om even thuis te zijn… het gejaag voorbij en terug naar rust. Ook hier, heeft dat meer goed dan kwaad gedaan!

    Jij hebt het zoals altijd, weer prachtig verwoord!

    X

    • 24 juni 2020 09:26

      Heel herkenbaar, hier kwam het een paar keer heel dichtbij dus voor Rob was dat serieus spannend. Want wat doet het na alles wat zijn lijf al te verstouwen heeft gehad.

      Ondertussen was daar de tijd.. β™₯️

  8. 16 juni 2020 18:54

    Heerlijk om in het hier en nu te leven, gewoon dag per dag. Mooi geschreven!

  9. 24 juni 2020 11:47

    Blind voor…

    wat binnen handbereik ligt
    daarvoor
    doet een domoor
    te vaak de beide ogen dicht

    Gelukkig gebruiken de meeste mensen hun ogen wel, Sandra.
    Mooi schrijfsel weer!
    Lenjef

Laat een reactie achter op zinderen Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: