Spring naar inhoud

Weerspiegeling

12 juni 2019

De kracht van onverwacht.
Bracht alle antwoorden ineen.
Soms voel je meteen dat ’t klopt.
Je stopt met twijfelen, dit voelt zo.
Zomaar cadeau, open, geraakt.
Grenzen onbewaakt, bewust.
In alle rust, ruimte ervaren.

Niet meer, omdat het zo hoort.
Laten, omdat het iets verstoord.
Omdat het moet en iedereen doet.
Bemoeienis, moeilijker gemaakt.
Als ‘t niet anders lijkt te kunnen.

Mijn stapel verantwoordelijkheden
uitgezocht en kort door de bocht zien.
De stapel misschien blijkt niet van mij.
Emoties op rij, komen allemaal voorbij.
Alle tijd om te kunnen voelen, vooruit.
Blij met mijn besluit, de vlag kan uit.
Rust na bewust achteroverleunen.

Het advies dat ik kreeg, ik zweeg.
In alle talen die ik niet kon verstaan.
Er van op aan, in belangrijker dan ooit.
Niets meer doen en nergens in mee.
Zeeën van tijd, ten spijt, keer twee.

De werkelijkheid, weerspiegeling.
Kwartjes die vallen, verlaten, meer.
Een weerzien, al is het lang geleden.
Toevalligheden, onnavolgbaar daar.
Dan is een enkel gebaar, veel meer
waard, dan de beste bedoelingen.
En woorden zonder betekenis.

Soms is het allemaal wat het is.
Niets meer dan dat, niet groter dan.
Omdat het leven, onverhoopt, zo loopt.
Dan zijn er mouwen die je opstroopt
en hou je van, zoveel als je kunt ♥

Woordenvol

30 mei 2019

Herinneringen, dingen.
Tot in de details nog weten.
Dichterbij de dagen die doen.
Terug naar toen, vooruit kunnen.
Vooruit kijken, zonder ontwijken.
Opeens, is alles van betekenis.
Beslist, besluit en er over uit.
Gemis, het is, zoveel meer.

Naar vriendin en haar gezin.
Genieten van zon, bij elkaar zijn.
Zo fijn dat afstand, een ander land
er niet toe doen als het er over gaat.
Dat vroeg en laat, altijd is geweest.
Een feest der herkenning, samen.
Gezinsgezelligheid en alle tijd.

Soms zijn woorden niet genoeg
om elkaar ergens terug te vinden.
Te verbinden, verbonden te blijven.
Niet te beschrijven is het als dat juist
wel zo is, voor elkaar, alle tijd, daar.
Tijd die ik maak, omdat, zo raak.
Moeite doen, stilstaan, gedaan.

Woorden die een voelen vangen.
Verlangen, verlegen, meebewegen.
Bewust, ongerust, gekust, een kans.
Ongedwongen, dans  ontsprongen.
Drie keer de woordwaarde dat ♥

Vijftien

24 mei 2019

Achteraan in de rij nu jij.
Van veertien, naar vijftien.
Als in ongezien, opeens, dat.
Lang, de lengte in, razendsnel.
Ogenschijnlijk onverstoorbaar.
Terwijl er van alles gebeurd.
Wat is, dat mag zijn, klein.
Nooit groter dan nodig.

Vol bewondering zie ik jou.
Even gauw is er dan nooit bij.
Jij in jouw wereld, groot genoeg.
Blij kunnen zijn met nagenoeg niets.
Al heb je daar het liefst beeld bij.
Dagenlang op rij, alleen en jij.
Even het potje afgemaakt.

Beeldverbod, maan-den-lang.
De Playstation in mijn kofferbak.
Omdat je er altijd wel iets op vindt.
Ik geef jou een hint, jij mij ook.
Regels stellen, aftellen, je mag.

Van dag tot dag, in het nu.
Kunnen zien wat wij niet zien.
En jij wijst het ons allemaal aan.
Achteraan maar je weet er te staan.
Nieuwe baan, reviseren en leren.
Het uit elkaar gehaald, betaald.
V-bucks besteld, jij als held.

Alles bij elkaar opgeteld.
Ik reken het meer dan goed.
Hoe je het doet en hebt gedaan.
Stilstaan, gaan en geregeld.
Met trots zijn op en taart.

Doelgericht

16 mei 2019

Doen, durven, doorgaan, stilstaan.
Verder gaan, er van op aan kunnen.
Kiezen, kans, keuzes, jij maakt ze echt.
Je goed recht, al vindt niet iedereen.
Groot gevecht, beslecht en terecht.

Voor alles een tijd, op jouw moment.
Ongekend zoveel meningen en mensen.
Ze gaan volledig aan jouw wensen voorbij.
Terwijl jij alleen maar kiest wat voor jou
past, waar je enthousiast van wordt.

Kort door de bocht, een barre tocht.
Naar tijd gezocht, gevonden, voor jou.
Zien hoe je weer in je boeken verdwijnt.
Vrolijk verschijnt, dertien, doelgericht.
Je schiet ze er met dribbelbenen in.

Tegenzin, een spoor laat je achter.
Mag het wat zachter, ’t volume voluit.
Vroeg opstaan, voetballen, langs de lijn.
Er zijn en je cijfers omhoog zien gaan.
Stilstaan, mee met dat alles wat is.

Dertien, jouw zien, blij met je zijn ♥

 

Wereldvreemd

10 mei 2019

Van op zijn kop naar overeind.
Het opbouwen in sneltreinvaart.
Energie terughalen, dingen doen.
Terug naar toen en tegelijkertijd niet.
Als niemand ziet, zijn, poging vier.
Een tot hier en niet verder dan.
Doen wat kan, kunnen doen.

Het anders beleven, verweven.
Geven, het kan niet genoeg zijn.
Je beseft steeds opnieuw, waarom.
Wereldvreemd, balancerend blij.
Met tranen erbij als dat nodig is.

Achttien, veertien, twaalf en negen.
Meebewegen, met dat wat is, wat was.
Zorgen, die je het liefst verborgen houdt.
Het alle dagen zien, bang voor misschien.
Bijzondere gesprekken en de tijd rekken.
Vertrekken, verbonden, ondervonden.
Ondervinden, verbinden, zomaar.

Het ziek zijn zorgt voor chaos, overal.
Komt het terug, is het nu achter de rug.
Controle, ongemak, van de hak op de tak.
Waar je naar uitkijkt, het liefst ontwijkt.
Onrust, ongerust, niet weg te denken.

Er gaat een wereld voor ons open.
Waarin we hopen en ook helder zijn.
De wereld waarin ’t klopt, wij, dichterbij.
Liefde voelbaar daar, versterkt, met elkaar.
En heel langzaamaan verdwijnt de angst.
Komt er vertrouwen vanuit opbouwen.
Trots zijn op, dankzij het op zijn kop.

 

Achttien

26 april 2019

Terug in de tijd voor even.
Nu achttien jaar later, opeens.
Van uur tot uur, het nog weten.
Nooit vergeten hoe het toen was.
De herinnering aan en stilstaan bij.
Jij, bracht ons allemaal bij elkaar.
Liefde voelbaar daar, dichtbij.
Moeder worden, mogen zijn.
Herkenning, houden van…

Vastgelegd komt tevoorschijn.
Zien hoe je ouder en best wijzer.
Hoe ik grijzer en toch ook jong blijf.
Alhoewel jij daar anders over denkt.
Brengen, halen, vertellen, vertalen.
Versteld staan, laten gaan, er zijn.
Fijn, even tijd samen, beamen.

Trots zijn op, hoe jij alles doet.
Dagen van huis en overal thuis.
Vriendin in ons gezin, gezellig, zijn.
Fijn om te zien, hoe jullie samen.
Verborgen zorgen, delen, doen.

Moeder worden, zijn, al 18 jaar.
Vandaag een vieren met elkaar.
Jouw eerste rijles, waar blijft de tijd.
Onwerkelijk het idee dat jij straks rijdt.
Langs de lijn, schot op doel en er in.
Tegenzin, als je de wastas brengt.
Jouw grijns maakt het al goed.

Hoe je het doet, al 18 jaar lang.
Achter het behang en tevoorschijn.
Een teveel aan tenues aan de waslijn.
Jij mag ze opvouwen, ik zeg succes.
Zo blijven we jong en bij de les ♥

Koning te Rijk

24 april 2019

Van stad naar stadje, nooit meer terug.
Alle jaren, vliegensvlug voorbij gevlogen.
Geen woord gelogen als ik zeg dat het past.
Blij verrast, hier, met Lief & Lievelingen.
Dingen die ons overkomen, dromen, dit.

Nooit spijt gehad van terug gekomen.
Dankbaar dat we hier wonen, willen zijn.
Het fijn van klein ontdekken, de tijd rekken.
Bijzondere gesprekken, toeval, gelijkgestemd.
Ongeremd, een ander gangpad bij Albert Heijn.
Belangstelling, op ‘t schoolplein, langs de lijn.
Hand op je schouder, een glimlach, gezien.
Gezinsgezellig zijn, vertrouwd opgebouwd.
Het is goud als je dat, zoals wij, dichterbij.

Dankbaar voor iedere gebaar, dankjewel.
Ouders die zwaar van onze schouders halen,
In vooruitgedacht, als wij nog zijn bij vandaag.
Dag en nacht, luisteren, zelfs als dat fluisteren is.
Keer zes worden we opgevangen in weten dat.
Schone zusjes, zwager, broertjes in de bonus.
Zonder trekken aan de bel, dat, dankjewel.

Mijn Koningskrabbel in de Koningskrant.
Ook dat past, in blij verrast, doen, gedaan.
Stilstaan bij een Koningsdag, dagen als deze.
Generatiegezelligheid, alle tijd, met elkaar.
Waar ik ook kom en kijk, de Koning te rijk.

Geschreven voor de Koningskrant in Montfoort.

%d bloggers liken dit: