Spring naar inhoud

Vooruitgang

21 april 2021

Met ingehouden adem wachten we, geen idee waarop.
Een scan, voor de zekerheid, terug in de tijd, het zal toch.
Herinneringen, dingen, dichterbij, wij en op zijn kop gezet.
Niet opgelet, het niet willen weten, niet kunnen vergeten.
Verlossende woorden, het is goed, het is allemaal goed.

Het duurt even voor je het dan bevat, dat, dat het goed is.
Dagenlang in het ongewis, dat het alle kanten op kan gaan.
Niet stil willen staan bij de gevolgen, bij de lange gang daar.
Beseffen dat het angst-aan-jagend is, blijft, nooit echt went.
En ongekend de impact, ook nu, bij iedereen om ons heen.

Tegelijkertijd is weten dat ze er zijn, dat we dit, zo, allemaal.
Hetzelfde ervaren, meeleven, erbij blijven, op de achtergrond.
De geruststelling dat we nooit alleen, jij, wij, zo rijk, om ons heen.
Kilometers makend adem ik uit, blij met mijn besluit te lopen.
Blijven hopen, er op vertrouwen en bij de voor uitgang eruit.

Ook in ons gezin wordt de boel weer onhandig opgeschud.
Voorzichtig ingedut, de dagen die duren doorgekomen en vrij.
Dichtbij, blij, zo gaan ze allemaal hun eigen gang en weten allang.
Voorzichtig verliefd, verkering en er niet over uitgepraat raken.
De maat regelen, precies zo, zodat het allemaal nog net past.

Enthousiast, er iets op vinden, verbinden, verbonden zijn.
Headset op, potje FIFA, weekend league en bij de Elite horen.
Vlieguren maken, grenzen bewaken, naar buiten en bewegen.
Om geen antwoord verlegen en ik hou wijselijk mijn mond.
In een wereld die mij nog altijd even vreemd is en blijft ♥

Richtingsgevoel

11 april 2021

Opstaan, skates aan, gewoon gaan en gedaan.
Kilometers lang rechtdoor, ik kan alle kanten op.
Ik stop alleen om te kijken waarheen en leg ’t vast.
Wind mee, enthousiast, genieten en de afslag gemist.
Vrijheid, vlak wegdek, uiteindelijk tik ik 70 km aan.
Ik lijk wel gek en toch ben ik het niet, niet echt.
Het is een ervaren, in mij, zonder bezwaren.

De vrijheid zo ervaren en dit kunnen doen.
Bedenken waar je blij van wordt, doen, dus gaan.
Stilstaan bij geluk, van de bovenste plank gehaald.
Plannen maken, voor nu, voor later en wellicht nooit.
Vertaald naar zoveel meer en dan alleen maar dat.
Huishoudelijke taken verzaken, in de ban raken.
Een lijstje om dat alles door te kunnen strepen.

Een gevoel volgen en er anders naar kijken.
Het loslaten en in de gaten dat dit het leven is.
Dat het leven je overkomt, altijd en zomaar, daar.
Mooi, moeilijk, machteloos, boos, broos, dichterbij.
Met elkaar ben je dan, uiteindelijk, sterker dan ooit.
Al dan niet verstrooid, in een te hoge versnelling.
Belangstelling, elkaar zien en alle ruimte geven.
Het beleven op jouw eigen manier, het mag.
En zo brengt iedere dag weer iets nieuws ♥

 1. Mijn baanbestaan, er achter aan…
 2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓ 
 3. Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
 4. In het kader van, terug naar Texel met Maaike. 
 5. Luisterkind Modules volgen, module Lichaamstaal ✓
 6. Parachutespringen, een tandemsprong met Olaf :)
 7. Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
 8. Naar vriendin en gezin in Luxemburg. Traditie ✓
 9. Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. ✓
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren. 
12. Skateparade skaten met Roos. 
13. Een Reiki cursus volgen. I en II. ✓
14. Boekenmarkt in Deventer, met Bar.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Het ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk.
18. De Maasdijk Marathon skaten met Bianc.
19. Koningskrabbel in de krant. Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Met Dion naar een wedstrijd van het NL elftal.
22. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
23. Samen dineren in het donker.
24. Gezins-tijdscapsule maken.
25. Slapen onder de sterrenhemel. ✓ 
26. De 70 kilometer aantikken op skates. ✓
27. Opruimreis door Huis & Hoofd. Nu echt ✓
28. Netflix nachtje doorhalen, omdat het kan.
29. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren. ✓
30. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
30. Op een kleedje wijnproeverij-en met Conny.
31. Buddyloop lopen van St. Antonius naar St. Antonius.
32. Dochterdingen weekend met Maaike. Maastricht ✓
33. De Hartstocht lopen. 21 km ✓
34. Familieweekend plannen.

 

Raakvlak

31 maart 2021

Soms danst een titel nog helemaal niet.
Dan geniet ik van de stilte, zonder woorden.
Stilte waarin ik steeds weer en bewust van veel.
Dingen, dagen, die ik deel, blij met helemaal niets.
Iets, alles, tegelijkertijd en kunnen juichen, bijna.
Tijd om te schrijven, in het hier en nu blijven.
Zoveel om vast te leggen, hardop zeggen.

De kleine dingen die later groot blijken.
Onderweg om je heen kijken, zoveel zien.
Tot tien tellen met vier tieners onder één dak.
De humor behouden, in alles wat ons overkomt.
Vriendinnen die er zijn, dat alles kunnen delen.
Ruimte maken, een opruimreis naar de stort.
De tuin, alle bladeren die bedekken, weg.

Ontdekken, doen, durven, alle kanten op.
De zon die opkomt en ook weer onder gaat.
Als je even stilstaat, op tijd voor de avondklok.
Het leven neemt ons mee en overal naar toe.
En hoe! Hoe veel, vaak, dat alles, altijd raak ♥

Weersomslag

10 maart 2021

Soms danst een titel al dagen door mijn hoofd.
Als in beloofd, al heb ik geen idee, ga ik er in mee.
Soms probeer ik het te sturen, tegen beter weten in.
Zinnen verzetten, op verhaal gekomen, in dromen.
Ik laat de woorden komen, kies, kijk en bezwijk.

Dagelijkse dingen, wandelingen en een weten.
Veranderingen, zonder dat je er invloed op hebt.
Opeens overkomt het je, zonder te weten waarom.
Stomverbaasd, dat het leven dit voor je bedenkt.
Ik voel me wegzakken in mijn eigen schoenen.

Eigenlijk wil ik alleen maar rust, even niets.
Om te ontdekken waar ik sta, waar ik ga en hoe.
Moe van maatregelen, meer dan dat, de verwarring.
En mijn baanbestaan, steeds weer er achter aan.
Het zorgt voor onrust en bewust zijn van veel.

De dingen die ik deel op de dagen die doen.
Het hardop uitspreken en dat iets er mag zijn.
Opeens blijkt het dan weer klein, goed te komen.
In een ont-moeten, vertrouwen, dankbaar zijn.
Een gevoel volgen, je eigen pad bewandelen.

Het ontdekken, over hekjes, het weiland in.
Al dan niet bevroren, door de modder, regen.
Meebewegen met dat wat is, dat het er zal zijn.
Weten dat achter de wolken, de zon altijd wacht.
Er aan gedacht, in goed gezelschap, even alleen.
Beseffen dat het er is en dat ik er op vertrouw.
Antwoorden die ik altijd in de stilte vind ♥

Hou-vast

19 februari 2021

Schrijven, de manier om in het hier en nu.
Te blijven, terug te komen, terug bij dromen.
Het is iets wat zomaar, de krabbels, door elkaar.
Midden in de nacht, er voortdurend aan gedacht.
De toevalligheden in het leven, geven me, dat, alles.
Met iedereen om me heen en nu als ik alleen ben.
Tevreden, altijd een reden om dankbaar te zijn.
Ook als het leven confronterend is en blijft.
Als het besef plotseling bij je binnen komt.

Zo gingen we dit weekend zomaar samen.
Schaatsen aan, het ijs op en het uitzicht zien.
De Nieuwkoopse Plassen, uitgestrekt voor ons.
Scheuren ontwijkend, kilometers lang rechtdoor.
Het gezelschap van zon, de vrijheid volop ervaren.
Dit meemaken, het geluk van de bovenste plank.
We gaan terug in de tijd, zoveel herinneringen.
Dingen die doen, meemaken, samen beamen.
Samen even in het moment kunnen blijven.

Het beschrijven, vastleggen, zinnen verzetten.
Dagen die energie geven, die je het laten beleven.
Voor even alleen in het moment, niets meer dan dat.
Een ont-moeten zomaar en iets delen, daar, met elkaar.
Dankbaar voor alle veranderingen, dingen en dagen.
Voor vragen, het antwoord, op verhaal gekomen.
Kunnen dromen over mijn hangmat in de zon.

Vooruit kunnen kijken, bewust van onze angst.
Dichtbij gekomen neemt het je zomaar weer mee.
Het idee, daargelaten, inzetten op een rollator race.
Op samen, op zon en een zwembad abonnement.
Ongekend, als letters dansen in een hou-vast ♥

Puzzelstukjes

12 februari 2021

Herinneringen, dingen en dagen.
Ik blijf me afvragen hoe het zou zijn.
Als jij nog gewoon, dichtbij, hier, bij ons.
Je kunnen zien en samen zijn, dat je er bent.
Tegelijkertijd ben je, blijf je, door alles, iedereen.
In de dingen die wij nu nog doen, die jij deed.
Baldadig, blij, zoals jij, bijzonder, dichtbij.
Even, in de toevalligheden van ’t leven.
Puzzelstukjes waarvan er één mist.

Gemis, dierbaar en dankbaar.
Met elkaar, kunnen zien wat er is.
Zo tikt mijn moeder de..75 jaar aan.
Er naar toe kunnen gaan, even samen.
Beamen dat en vooral humor behouden.
Taart en een nieuw levensjaar, zomaar.
Ondertussen kunnen we schaatsen.
Gezelschap van zon, blauwe lucht.
Zucht, dat het bijna voorjaar is..♥

Uiteenlopend

3 februari 2021

Opstaan en gaan, gedaan.
Dingen doen, anders dan toen.
Tegelijkertijd, lijkt het, normaal.
In een bizarre, bijzondere wereld.
Niets lijkt meer hetzelfde te zijn.
En het Carnavallen overslaan.
Serieus? Nog nooit gedaan.

Niets lijkt meer hetzelfde te zijn.
Zoveel veranderingen, tegelijkertijd.
Dochter op school aan de keukentafel.
Haar broers, al dan niet gamend, in de les.
Geen succes, ze maken er wel ’t beste van.
Ze doen wat kan, in mogelijkheden zien.
Misschien is dat wat het leven, geven.
Je er aan overgeven, voor even, dat.

Een vreemde gewaarwording.
De dingen doen en door, daarom.
Niets meer te vertellen en zo is het.
Elkaar zien, hoe dan, al lopend, waar.
Beeldbellen, bericht, in contact zijn.
Taart, zomaar, het samen beamen.
Waar het over gaat is er nog ♥

Lockdowndingen

24 januari 2021

In de benen, naar buiten.
Mijn ogen sluiten in de zon.
Zomaar kunnen gaan, gedaan.
Vrijheid, alle tijd en vooruit.
Kilometers lang rechtdoor.

Dingen, dagen, doen, samen.
Beamen dat we niets te klagen.
Duwtje om te dromen, te dragen.
Alle tijd om ’t ons af te vragen.
Wie, wat, waar en waarom.

Daarom, de dagen die doen.
In de benen, stenen verzamelen.
Voorzien van kleur en de deur uit.
Zodat ze weer worden gevonden.
Onzichtbaar verbonden, dat.

Iets om je aan vast te houden.
Bij je te dragen, weer los te laten.
Liefdevol ervaren, dat je kan kiezen,
Klein gebaar, gevonden, zomaar.
Dat het kan, altijd, met elkaar ♥







Vastgelegd…

10 januari 2021

Tien januari tweeduizend acht.
Een begin en een zin, zij, bijzonder.
Geen idee wat ik dacht, onverwacht.
Dat ik kon beschrijven, haar zo kon
laten blijven, in het hier en nu.

Een afscheid, de tijd, dat alles
bracht me bij bijzondere mensen.
Dertien jaar, ontelbaar, de woorden,
de zinnen, zomaar daar, achter elkaar.
Dankbaar voor ’t ervaren, jarenlang.
Steeds even in jubelstemming zijn.
Zichtbaar en struikelend in stilte.

Het schrijven, zo dichtbij, blijven.
De letters die dansen, durven, doen.
Terug naar toen, tranen, trots zijn op.
Op zijn kop, gewicht van schouders.
Er achteraan, gedicht en gedaan.

Stilstaan, een momentmoment.
Ongekend en zomaar op mijn pad.
Dat alles in mijn krabbels vastgelegd.
Oprecht, al dan niet hardop gezegd.
Dank voor het meelezen, echt.. ♥

Jaarwisseling

30 december 2020

Veranderingen, dingen, dagen.
Achterom kijken, 2020, vertragen.
Zien, zijn, een klein gebaar, zomaar.
Het jaar dat ons weer samen bracht.
Onverwacht, onvoorstelbaar zacht.
De toevalligheden, lang gewacht.
Bedachtzaam, bizar, met elkaar.

Het jaar dat voor iedereen.
Je kunt er niet omheen, alleen.
De meningen, mensen, wensen.
Al dan niet terecht, levensecht.
Op afstand, anderhalve meter.

Het leven leven zoals het komt.
Zien wat er wel is, naast het gemis.
Voorbij verbolgen een gevoel volgen.
Ontdekken dat er deuren open staan.
Gaan, genieten van duizend dingen.
Wandelingen, gezelschap van zon.

Beseffen dat er zoveel wel kon.
Kan, dan zijn het de dagen die doen.
Decemberdagen, vertragen, stilstaan.
Gedaan, geschreven en het beleven.
Voor even dichtbij en dankbaar.

Bij deze alvast gelukkig nieuwjaar!

%d bloggers liken dit: