Spring naar inhoud

Wereldvreemd

10 mei 2019

Van op zijn kop naar overeind.
Het opbouwen in sneltreinvaart.
Energie terughalen, dingen doen.
Terug naar toen en tegelijkertijd niet.
Als niemand ziet, zijn, poging vier.
Een tot hier en niet verder dan.
Doen wat kan, kunnen doen.

Het anders beleven, verweven.
Geven, het kan niet genoeg zijn.
Je beseft steeds opnieuw, waarom.
Wereldvreemd, balancerend blij.
Met tranen erbij als dat nodig is.

Achttien, veertien, twaalf en negen.
Meebewegen, met dat wat is, wat was.
Zorgen, die je het liefst verborgen houdt.
Het alle dagen zien, bang voor misschien.
Bijzondere gesprekken en de tijd rekken.
Vertrekken, verbonden, ondervonden.
Ondervinden, verbinden, zomaar.

Het ziek zijn zorgt voor chaos, overal.
Komt het terug, is het nu achter de rug.
Controle, ongemak, van de hak op de tak.
Waar je naar uitkijkt, het liefst ontwijkt.
Onrust, ongerust, niet weg te denken.

Er gaat een wereld voor ons open.
Waarin we hopen en ook helder zijn.
De wereld waarin ’t klopt, wij, dichterbij.
Liefde voelbaar daar, versterkt, met elkaar.
En heel langzaamaan verdwijnt de angst.
Komt er vertrouwen vanuit opbouwen.
Trots zijn op, dankzij het op zijn kop.

 

Achttien

26 april 2019

Terug in de tijd voor even.
Nu achttien jaar later, opeens.
Van uur tot uur, het nog weten.
Nooit vergeten hoe het toen was.
De herinnering aan en stilstaan bij.
Jij, bracht ons allemaal bij elkaar.
Liefde voelbaar daar, dichtbij.
Moeder worden, mogen zijn.
Herkenning, houden van…

Vastgelegd komt tevoorschijn.
Zien hoe je ouder en best wijzer.
Hoe ik grijzer en toch ook jong blijf.
Alhoewel jij daar anders over denkt.
Brengen, halen, vertellen, vertalen.
Versteld staan, laten gaan, er zijn.
Fijn, even tijd samen, beamen.

Trots zijn op, hoe jij alles doet.
Dagen van huis en overal thuis.
Vriendin in ons gezin, gezellig, zijn.
Fijn om te zien, hoe jullie samen.
Verborgen zorgen, delen, doen.

Moeder worden, zijn, al 18 jaar.
Vandaag een vieren met elkaar.
Jouw eerste rijles, waar blijft de tijd.
Onwerkelijk het idee dat jij straks rijdt.
Langs de lijn, schot op doel en er in.
Tegenzin, als je de wastas brengt.
Jouw grijns maakt het al goed.

Hoe je het doet, al 18 jaar lang.
Achter het behang en tevoorschijn.
Een teveel aan tenues aan de waslijn.
Jij mag ze opvouwen, ik zeg succes.
Zo blijven we jong en bij de les ♥

Koning te Rijk

24 april 2019

Van stad naar stadje, nooit meer terug.
Alle jaren, vliegensvlug voorbij gevlogen.
Geen woord gelogen als ik zeg dat het past.
Blij verrast, hier, met Lief & Lievelingen.
Dingen die ons overkomen, dromen, dit.

Nooit spijt gehad van terug gekomen.
Dankbaar dat we hier wonen, willen zijn.
Het fijn van klein ontdekken, de tijd rekken.
Bijzondere gesprekken, toeval, gelijkgestemd.
Ongeremd, een ander gangpad bij Albert Heijn.
Belangstelling, op ‘t schoolplein, langs de lijn.
Hand op je schouder, een glimlach, gezien.
Gezinsgezellig zijn, vertrouwd opgebouwd.
Het is goud als je dat, zoals wij, dichterbij.

Dankbaar voor iedere gebaar, dankjewel.
Ouders die zwaar van onze schouders halen,
In vooruitgedacht, als wij nog zijn bij vandaag.
Dag en nacht, luisteren, zelfs als dat fluisteren is.
Keer zes worden we opgevangen in weten dat.
Schone zusjes, zwager, broertjes in de bonus.
Zonder trekken aan de bel, dat, dankjewel.

Mijn Koningskrabbel in de Koningskrant.
Ook dat past, in blij verrast, doen, gedaan.
Stilstaan bij een Koningsdag, dagen als deze.
Generatiegezelligheid, alle tijd, met elkaar.
Waar ik ook kom en kijk, de Koning te rijk.

Geschreven voor de Koningskrant in Montfoort.

Geruisloos

7 april 2019

Zomaar een ingeving, waarbij je ziet, laat zijn.
Onze wereld nog altijd klein, voorzichtig groter.
Dagelijkse dingen, zoals ze gingen, veranderingen
We laten het vaker komen, zoals het komt, kan.
Houden van, voelbaar daar, dichter bij elkaar.

De onzekerheid, alle tijd, wat er voor nodig is.
Om verder te kunnen waar we gebleven waren.
Terugkijken op jaren van bezwaren, deuren dicht.
Gezwicht, gezwegen, goed bericht, al doorgestreept.
De waarde van wensen, willen en ergens al weten.
Ik was het bestaan van mijn lijst totaal vergeten.
Werkelijkheid, kwestie van tijd, zie je nou wel.

Ongemerkt is het zoveel meer dan ik dacht.
In onverwacht, onverklaarbaar, nooit zomaar.
Opruimrommelen, ruimte over, lekkages gedicht.
We krijgen ons leven langzaamaan weer terug.
En hoe! Van dag tot dag lacht leven ons toe….

1. Onze 10 jarige trouwdag vieren op Ibiza. Geboekt ✓
2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓
3.  Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
4.  In het kader van, terug naar Texel met Maaike.
5.  Luisterkind Modules volgen, Dag 3 Kinderwens ✓
6.  Parachutespringen, graag een tandemsprong met Olaf :)
7.  Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
8.  Naar Vriendin & Gezin in Luxemburg.  Geboekt ✓
9.  Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken.
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren.
12. Gezinsgezellig vastgelegd vervangen. ✓
14. Naar de boekenmarkt in Deventer.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven stampen in Frankrijk.
18. Het blauwe van de spin aantikken en er op ;)) ✓
19. Koningskrabbel in de krant > Koningskrant 2019.
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Verlost zijn van Juffie Jeugdzorg.
22. De 50 km aantikken op skates. ✓
23. Minibieb in onze tuin parkeren. ✓
24. Blotevoetenpad bewandelen. ✓
25. Naar het Flowing Lights festival. ✓
26. Een Reiki cursus volgen. I en II ✓
27. Dineren in het donker.
28. Op maat gemaakte boekenkast. ✓
29. Meer offline leven, laten, loslaten.
30. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.

Glinstering…

17 maart 2019

Regen, regen, regen, tegen onze ramen.
Gezinsgezellig samen en de deur niet uit.
Binnenblijven, in alle rust, bewust, woorden.
Willen, weten, vergeten, vergeven, leven.
Langlanguit, op half zeven, zomaar, dat.

Alle tijd gehad en gekregen, verzwegen.
Uit het niets wordt het allemaal aangeraakt.
Lang verzaakt, verzacht, terug, achter de rug.
Ervaren, bezwaren aan de kant, doen, gedaan.
Stilstaan bij begaan, sterk, onbegonnen werk.
Verlies, verloren, dingen die bij ons horen.
Accepteren en de tijd die zal leren, altijd.

Opnieuw opbouwen, vertrouwen vinden.
Verbinden, verbonden blijven, aan den lijve.
Te pas en te onpas, aangepast, vrij van de last.
Enthousiast, omdat het, zo blijkt, ook anders kan.
Vandaag, morgen, iedere dag opnieuw, weer.
Meer dan ooit, mogelijkheden, mooier dan.
Het vooruitzicht, ergens naar uit kijken.

Glitters, de glinstering en de dingen zien.
Ik vervolg mijn opruimreis in huis & hoofd.
Het doet wat het beloofd, er is ruimte genoeg.
Vroeg of laat, weten waar het voor mij over gaat.
Dat de kans bestaat, pauze, puzzelen, het past.
Op het juiste moment, blijvend, blij verrast.
Als Zon onverwacht uit de koffer ontsnapt.

Windstil…

22 februari 2019

Meegenomen, weg van dromen, doorgaan, duizelingen.
Driehonderdduizend dingen die er allemaal niet toe doen.
Terug naar toen besef ik vooral dat niets voor niets gebeurd.
Het is goed zo, genoeg gezeurd over gedoe, moe, moeilijk.
Mogelijkheden,  ze zijn er, als je de tijd niet kwijt raakt.

Je denkt altijd dit, totdat het je daadwerkelijk overkomt.
Als de wereld om jou heen verstomt, verdomd en stil valt.
Halt, hobbels, heuvels, hoge hoogtes, zonder enig overzicht.
Zoveel pijn, er niet meer willen zijn, het niet aan kunnen zien.
Alleen maar misschien, wel, niet, verdriet, verder, vooruit.
Je gaat aan hun hand mee, positief blijven, ja, geen idee.
Niet vechten, ondervinden en ondergaan, blijven staan.

Hand in hand, samen beamen, uit de overeindblijfstand.
Veranderingen, voelen, verder, het overvalt ons opnieuw.
De angst, om je alsnog te verliezen, kwestie van kiezen, Nee.
Het leven neemt ons mee, je hebt geen idee waarnaartoe.
Je kunt alleen maar bedenken hoe, met wie en waarom.

Soms maakt een enkel gebaar mijn verlangen zichtbaar.
Het gevoel dat ik iets moet, dat er van mij wordt verwacht.
Dat ik iets in stand moet houden waar ik niet meer achter sta.
Stilzwijgend heb ik ’t mezelf toegeëigend, ik geef het terug.
Geen brug is te ver, voorjaar, het met zonder jas gevoel.

Dat is wat ik bedoel, dat we hoe dan ook, met elkaar ♥

 

 

Wervelwind

9 februari 2019

We zetten in op wegblijven, het liefst maandenlang.
Geen ziekenhuis, geen onzekerheid,  tijd, weg van bang.
Dagenlang spannend, honderdduizend scenarios bedacht.
Controle, scan, check, gevolgd door een goed nieuws gesprek.
Met ingehouden adem, als de Hematoloog zegt, het uitlegt.
De bloeduitslagen, uitgebreid doorgelicht, alles is goed.
Langzaam beseffen, er is nu even niets meer dat moet.

Je mag verder opbouwen, met tijd om te vertrouwen op.
Helemaal klaar met op zijn kop, kanker, de opeenstapeling.
Als een doorzichtige draad door al onze dagen, zoveel vragen.
Het is er iedere dag, in alles, in iets, iedereen, om ons heen.
Meteen als je opstaat, vroeg of laat, steeds weer opnieuw.

De werkelijkheid en amper de tijd, een wervelwind.
Zien wat het daadwerkelijk doet met een kind, keer vier.
In het hier en nu, zien hoe sterk ze zijn, overeind gebleven.
Een bijzonder beleven en het is er steeds vaker even niet.
Niets, nergens naar toe, moe, mooi, mogelijk heden.

Werkelijkheid, wervelwind, wind mee..♥

%d bloggers liken dit: