Spring naar inhoud

Nazomerzon

18 september 2019

Een laatste duik in het zwembad.
Nog even op ons bankje in de zon.
Genieten van even niets, alleen maar.
Met elkaar, gezinsgezellig, ondergeduwd.
Te sterk, het echte werk, nu groter dan.
Omstebeurt, ineens worden ze Man.
Tegenstribbelend geniet ik er van.

Van dat, met ons meisje, het kan.
Zonder verplichtingen, dingen doen.
Niemand, niet meer, nergens naar toe.
Skatestil een rondje, route onbekend.
Kilometers lang, rechtdoor, vooruit.

Kijken, zien, misschien wel nooit.
Enigszins verstrooid, met hou-vast.
Blij verrast in de mooiste gesprekken.
Mijn valkuilen zien, zijn, zo, zonder.
Weg van al het geduw en getrek.

Ontdekken waarom ik de tijd rek.
En voorrang geef aan alles dichtbij.
Waarom ik niet terug wil naar wat was.
Vooruit wil kijken, ontwijk wat niet werkt.
Het afgelopen jaar heeft alles versterkt.
Niets gebeurd voor niets, zonder spijt.
Als iets zoek is, is het nog niet kwijt ♥

Rotsvast

26 augustus 2019

Zonnestralen, een zomer in te halen.
Wekenlang vakantievrij, dichtbij en wij.
Iedere dag weer bewust, gesust, uitgerust.
Geen wekker, weten dat ‘t zwembad wacht.
De diepte in en ons gezin voorrang geven.
Luchtbed opgeblazen, bommetjes erbij.
En bedenken; welke bikini trek ik aan.

Stilstaan, achterom kijken, verder gaan.
Herinneringen, dingen, de dagen die doen.
Weg van alles, iedereen, alleen op het strand.
Dagen die duren, eindeloos turen, over zee.
Ik duik in de golven, het geluid van geluk.

Dat het niet stuk kan en onze trouwdag.
Ondanks en dankzij alles, het had zo anders.
Terug op Ibiza bij Amante tikken we de 10 aan.
Er samen staan, onze trouwbeloften hernieuwen.
Met onze slippers op het strand, hand in hand.
Prachtige woorden, weten, weerspiegeling.
Tranen, trots, rotsvast, vertrouwen op.

Alleen de tijd weet hoe belangrijk Liefde is ♥

Zesenveertig…

10 juli 2019

Wakker worden, samen.
Ontbijt op bed, keer twee.
Zingen, cadeaus, tekeningen.
Gezinsgelukkig uitvergroot.
Zo tik ik zesenveertig aan.

Stilstaan bij zoveel en meer.
In mogen ervaren en vooruit.
Volume voluit, vieren en verrast.
Zien voorbij misschien, zomaar.
Een gebaar en er aan gedacht.

Korte nacht, de tekst tikt.
Bewust, gesust, geruisloos.
Ik herken wie ik ben, wil zijn.
Zonder garantie, groot geluk.
Gemis, er in gedachten bij.

Herkenbaar, houden van.
Dat ik kan, overal waar ik kijk.
Ouder, wijzer, ietsjepietsje grijzer.
Meer ont-moeten, vrij van veel.
Kilometers lang wind mee.

Kopje thee, taart en Lief.
Met elkaar daar, dicht er bij.
De mooiste woorden neergelegd.
Hardop gezegd en rijker dan.
Niets meer te wensen over ♥

Tijdloos

27 juni 2019

Terug naar een jaar geleden, dagen die doen.
Iedere dag, al dan niet bewust, terug naar toen.
Ongemerkt versterkt, een echo, scan, de woorden.
Lymfeklierkanker, chemo, immuuntherapie Ziek.
Het komt binnen, gelijk beginnen, op zijn kop.

Er is geen stopknop, geen moment van stilstaan.
Je kunt het alleen maar ondergaan, weg van pijn.
Dankbaar zijn, dat ze iets kunnen doen, doorgaan.
Gedwee mee aan de hand van de Hematoloog.

Met het oog op de toekomst, het beste doen.
Geen keus, iedere keer opnieuw je er toe zetten.
Opletten, bergen verzetten, onzekerheid en de tijd.
De tijd waarvan je je afvraagt, hoeveel er van over is.
Hoelang je nog samen, beamen en van dag tot dag.
Een trekken aan onze tranen, twijfels, niet weten.
De emoties toelaten en laten gaan, ernaartoe.

Geen idee hoe, hoe vaak, veel, onverwacht.
Voort op ongekende kracht, gekregen, zomaar.
Er voor elkaar zijn, zien, misschien, ’t leven leven.
Anders beleven en verweven in de herinnering.
Het besef komt later pas, al dan niet veel later.

Een duik in het water, er gebeurd zoveel.
In ons gezin van zes, op een ander moment.
Kanker is geen strijd, dit gaat vooral over tijd.
Tijd die je maakt, bewaakt, vol bewondering.
Er is geen winnen, verliezen, geen kiezen.

Ondertussen is er opnieuw controle in zicht.
We zetten in op goed bericht en vakantievrij.
Terug naar Ibiza, onze trouwdag, tien jaar later.
Hand in hand, hou-vast, heel veel zon en wij.
Dichterbij en alle dagen die er echt toe doen.

 

Weerspiegeling

12 juni 2019

De kracht van onverwacht.
Bracht alle antwoorden ineen.
Soms voel je meteen dat ’t klopt.
Je stopt met twijfelen, dit voelt zo.
Zomaar cadeau, open, geraakt.
Grenzen onbewaakt, bewust.
In alle rust, ruimte ervaren.

Niet meer, omdat het zo hoort.
Laten, omdat het iets verstoord.
Omdat het moet en iedereen doet.
Bemoeienis, moeilijker gemaakt.
Als ‘t niet anders lijkt te kunnen.

Mijn stapel verantwoordelijkheden
uitgezocht en kort door de bocht zien.
De stapel misschien blijkt niet van mij.
Emoties op rij, komen allemaal voorbij.
Alle tijd om te kunnen voelen, vooruit.
Blij met mijn besluit, de vlag kan uit.
Rust na bewust achteroverleunen.

Het advies dat ik kreeg, ik zweeg.
In alle talen die ik niet kon verstaan.
Er van op aan, in belangrijker dan ooit.
Niets meer doen en nergens in mee.
Zeeën van tijd, ten spijt, keer twee.

De werkelijkheid, weerspiegeling.
Kwartjes die vallen, verlaten, meer.
Een weerzien, al is het lang geleden.
Toevalligheden, onnavolgbaar daar.
Dan is een enkel gebaar, veel meer
waard, dan de beste bedoelingen.
En woorden zonder betekenis.

Soms is het allemaal wat het is.
Niets meer dan dat, niet groter dan.
Omdat het leven, onverhoopt, zo loopt.
Dan zijn er mouwen die je opstroopt
en hou je van, zoveel als je kunt ♥

Woordenvol

30 mei 2019

Herinneringen, dingen.
Tot in de details nog weten.
Dichterbij de dagen die doen.
Terug naar toen, vooruit kunnen.
Vooruit kijken, zonder ontwijken.
Opeens, is alles van betekenis.
Beslist, besluit en er over uit.
Gemis, het is, zoveel meer.

Naar vriendin en haar gezin.
Genieten van zon, bij elkaar zijn.
Zo fijn dat afstand, een ander land
er niet toe doen als het er over gaat.
Dat vroeg en laat, altijd is geweest.
Een feest der herkenning, samen.
Gezinsgezelligheid en alle tijd.

Soms zijn woorden niet genoeg
om elkaar ergens terug te vinden.
Te verbinden, verbonden te blijven.
Niet te beschrijven is het als dat juist
wel zo is, voor elkaar, alle tijd, daar.
Tijd die ik maak, omdat, zo raak.
Moeite doen, stilstaan, gedaan.

Woorden die een voelen vangen.
Verlangen, verlegen, meebewegen.
Bewust, ongerust, gekust, een kans.
Ongedwongen, dans  ontsprongen.
Drie keer de woordwaarde dat ♥

Vijftien

24 mei 2019

Achteraan in de rij nu jij.
Van veertien, naar vijftien.
Als in ongezien, opeens, dat.
Lang, de lengte in, razendsnel.
Ogenschijnlijk onverstoorbaar.
Terwijl er van alles gebeurd.
Wat is, dat mag zijn, klein.
Nooit groter dan nodig.

Vol bewondering zie ik jou.
Even gauw is er dan nooit bij.
Jij in jouw wereld, groot genoeg.
Blij kunnen zijn met nagenoeg niets.
Al heb je daar het liefst beeld bij.
Dagenlang op rij, alleen en jij.
Even het potje afgemaakt.

Beeldverbod, maan-den-lang.
De Playstation in mijn kofferbak.
Omdat je er altijd wel iets op vindt.
Ik geef jou een hint, jij mij ook.
Regels stellen, aftellen, je mag.

Van dag tot dag, in het nu.
Kunnen zien wat wij niet zien.
En jij wijst het ons allemaal aan.
Achteraan maar je weet er te staan.
Nieuwe baan, reviseren en leren.
Het uit elkaar gehaald, betaald.
V-bucks besteld, jij als held.

Alles bij elkaar opgeteld.
Ik reken het meer dan goed.
Hoe je het doet en hebt gedaan.
Stilstaan, gaan en geregeld.
Met trots zijn op en taart.

%d bloggers liken dit: