Spring naar inhoud

Baanbestaan

4 juni 2021

Opeens is het echt, er achter aan.
Nog een poging gedaan, ik mag gaan.
Zonder baanbestaan, dat, na zeven jaar.
Met enig bezwaar weliswaar ga ik weg.
De leukste die weggaan, ik dus ook.

Alle dagen, honderdduizend vragen.
Ronddwalen, zoveel verhalen vertalen.
Zoveel bijzondere mensen op mijn pad.
Dat jij dan het antwoord weet, jarenlang.
Bang, beduusd, wie wacht er nu op mij?
Maar ook blij, dat het zo is, geen keus.
Want ik was heus niet zelf gegaan.

Tegelijkertijd zie ik de mogelijkheden.
Een kans, dingen, de dans ontspringen.
Blijkbaar komt er een nog leukere baan.
Waarvan het bestaan, nog onzichtbaar.
Dankbaar, raar en toch is het goed zo.

Wekenlang vakantievrij cadeau.
De vrijheid voelen, dromen, doelen.
En een lijstje met wensen, op de fiets.
Iets, al ergens voelbaar, vanuit het niets.
Er op vertrouwen, opnieuw opbouwen.
Toevalligheden, het leven, gegeven.
De tijd, om te zien, zijn, zomaar ♥

Honkvast

26 mei 2021

Veranderingen, dingen, dagen.
Het verdragen, er klaar mee zijn.
Klein dat steeds groter, idioter, dat.
Alle tijd gehad, een andere keus.
Heus niet makkelijk, het moet.

Wat je ook doet, daar kom je uit.
Een besluit dat je altijd iets brengt.
In mijn geval een ander huis, houvast.
Houden van op een andere manier.
In het hier en nu en toch samen.

Beamen dat moeilijk het mooi bracht.
Er over nagedacht, urenlang, bang, blij.
Dichterbij, thuiskomen en toch ook niet.
Het komt altijd achteraf, dat je het ziet.
Dat de dingen soms zo, de bedoeling.

Zijn. Dat klein zoveel groter, groots is.
Gemis een ervaren, bedaren, verbinden.
Dat je elkaar uiteindelijk terug vinden kan.
Een weg te gaan, stilstaan, huisjubileum.
Veertien jaar geleden alweer en meer.

Alle reden, blijven vieren na drie op rij.
Dichterbij, zo ook mijn vriendin vandaag.
Elkaar voor even kunnen zien, zijn, zomaar.
Tijd doorbrengen met elkaar, zonder Skype.
Veranderingen, dingen, dagen, een weten.
Dat dit alles, dat afstand, een ander land.
Bij een hand in hand, er niet toe doen ♥

Zeventien…

24 mei 2021

Dromen die uitkomen, door het te doen.
Plannen maken, alles regelen, vragen stellen.
Enthousiast vertellen, de verandering zichtbaar.
Zeventien jaar en je weet allang waarnaartoe.
En hoe, dat wat wij zeggen doet er niet toe.

Sleutelen, sleutelen, sleutelen, dagenlang.
Niet bang om iets te vervangen, te proberen.
Je door niemand en niets laten tegen houden.
Starten, schakelen, nog een keer, op de fiets.
Altijd iets te vertellen, bijstellen en verder.

Al doende leren hoe alles voor jou werkt.
Het versterkt iets in jou, ik zie het gebeuren.
Zonder zeuren ga je, doe je ’t op jouw manier.
Tot hier en niet verder, vasthoudend, helder.
Helemaal zoals jij het allang hebt bedacht.

Opeens, vandaag, al, zomaar, zeventien.
Je laat ons de wereld door jouw ogen zien.
Net even anders, er niet in mee met iedereen.
Aan twijfelen doe je niet, meteen weten, daarom.
Vasthoudend, vast houden, hou-vast, ik geniet.
Jou zo zien, omhoog kijken, niet bezwijken.
Gas geven, vrij om te gaan en er te staan ♥

Doelbewust

16 mei 2021

Een grote grijns en samen voor de spiegel staan,
dat je mij aan kijkt, dat blijkt, dat het lijkt, het is zo.
Opeens groei jij mij voorbij, sta je daar groot te zijn.
Klein, niet meer voor te stellen, tellen, vijftien jaar.
Op de helft naar twintig en op de helft van dertig.

Jij kijkt graag vooruit, bent al daar als ik nog niet.
Zien dat je geniet van het groter zijn, met je broers.
Het heeft iets stoers, helm op, achterop geklommen.
Mee mogen voetballen bij de senioren, er bij horen.
Gewonnen, verloren, niet blij, jij kan, keert het om.

Stomverbaasd luister ik soms naar wat je zegt.
Als je me uitlegt hoe dingen gaan, hoe het werkt.
Gesterkt in jouw ervaren, blijven staan als het zo is.
Waarom moeilijk doen, als ’t ook makkelijk kan?
En daar breng ik dan, voor even, niets tegen in.

Tegenzin, toch, het kan nog en lekker in je pak.
Het verschil zien, in woord en daad sta je paraat.
Zien hoe je ervoor gaat en er op jou manier komt.
Als er mogelijkheden zijn, heb jij ze al gevonden.
Online je nieuwe school in, jij bent er al, ik kom.

FIFA, Weekend league, rewards, Messi gepackt.
In jubelstemming zijn, opstaan met bakkie pleur.
Doelpunten maken, twee keer een assist, jij beslist.
Besloten, een grote grijns en weten dat het altijd.
Goed komt. Jarig..vijftien jaar, dankbaar, dat jij ♥

Moederdag…

9 mei 2021

Ontbijt op bed, kopje thee gezet.
Al 20 jaar achter elkaar moederdag.
Tellen in tientallen en terug in de tijd.
Moeder zijn, alle moeders om me heen.
Die met wijze raad, daad, het durven.
Er waren, door de jaren en meteen.
Beseffen dat ik het nooit alleen.

Om me heen, onverstoorbaar.
Zorgen voor, door en met elkaar.
Dankbaar dat ze er waren, altijd zijn.
Vertrouwen, de was opgevouwen.
Klaar staan, al van kleins af aan.

Vliegensvlug de veranderingen.
De dingen, dagen, herinneringen.
Aan een andere tijd en zelf gemaakt.
Geraakt, opgehangen en bewaard.
Dat keer vier, al zijn ze niet hier.

Moederdag, ik mag alles laten.
In de gaten dat, vertragen, vragen.
Niets doen, aangereikt, wijn, zo fijn.
Languit met de zevende zus in de zon.
En onze chef-kok die mijn lievelings.
Doe mij meer van dit soort dagen.
Waarop ik zonder vragen, dat ♥



Geruisloos

30 april 2021

Kilometers lang rechtdoor, in de stilte mee.
Zoals altijd heb ik geen idee waar ik heen ga.
Waar ik heen wil, alleen maar stil, sprakeloos.
Tuurlijk heb ik een plan, het komt er niet van.
Opeens zie ik een ander pad, nieuwe wegen.

Als ik maar heel even niemand tegen kom.
Het gevoel van alleen, nergens naar toe, gaan.
Stilstaan bij dat alles wat het leven doet en niet.
Ik geniet, laat los, besluit, kom altijd ergens uit.
Overgeven aan de toevalligheden van ’t leven.

Misschien willen we gewoon teveel van het leven.
Dat het maakbaar is, dat wij bepalen, ervoor betalen.
Toch blijkt het leven, terwijl je plannen hebt gemaakt.
Het is dat wat je aanraakt, overkomt, kan overkomen.
Laat dromen, doorgaan, stilstaan, dankbaar laat zijn.

Het laat je soms de huishoudelijke taken verzaken.
Voor vandaag een lijstje en stapel was tot het plafond.
Een volle mand met sokken, die alsnog twee aan twee.
Kopje thee, koekjestrommel, gezinsgezellig compleet.
De afstandsbediening verstopt, weten dat het klopt ♥

Twintig…

26 april 2021

Twintig, tellen in tientallen, dat dat opeens kan.
Maar liefst twee weken te vroeg, daar ben je dan.
Het moment, zo onverwacht, midden in onze nacht.
Geboren om 5.07 onvoorstelbaar, jij, nog zo klein.
En wij, nog beduusd, wij mogen jouw ouders zijn.

Jij, zo klein, nog geen idee wat je teweeg brengt
bij iedereen die we bellen, vertellen dat je er bent.
Verrast, enthousiast, ze komen er allemaal gelijk aan.
Stilstaan, tranen van geluk, tijdens het tandenpoetsen.
Er stil van zijn als ze je voor ’t eerst zien, vast houden.
Niet meer los willen laten, tot wij het in de gaten.
Liefdevol, onze slaapkamer vol bewonderaars.

Bewonderaars die er nog altijd zijn en blijven.
Die met je meelopen op jouw pad, je voor gaan.
Als geen ander besef jij dat als echte familie-man.
Trots ben je, voor jou horen we allemaal bij elkaar.
Ook als personal trainer, ben je daar, waar ik ben.
Streng, wat ik ook zeg, ik kom er niet mee weg.
Je lacht me uit, grote grijns, er in getrapt, fijn.

Dat ik al twintig jaar jouw moeder ben, mag zijn.
Toen zo klein en nu zoveel koppen groter dan ik.
Getraind, gespierd en dat ik van alles in jou herken.
Behalve dat. maar wat maakt het me trots jou zo zien.
Zien hoe je een weg vindt om ergens te kunnen komen.
Hoe je dromen waar maakt en het gewoon gaat doen.
Zien hoe je voor jezelf en iedereen opkomt, er staat.
Door het vuur gaat, praat, als dat er voor nodig is.
Twintig jaar, nog beduusd en dat ik van je hou ♥

Vooruitgang

21 april 2021

Met ingehouden adem wachten we, geen idee waarop.
Een scan, voor de zekerheid, terug in de tijd, het zal toch.
Herinneringen, dingen, dichterbij, wij en op zijn kop gezet.
Niet opgelet, het niet willen weten, niet kunnen vergeten.
Verlossende woorden, het is goed, het is allemaal goed.

Het duurt even voor je het dan bevat, dat, dat het goed is.
Dagenlang in het ongewis, dat het alle kanten op kan gaan.
Niet stil willen staan bij de gevolgen, bij de lange gang daar.
Beseffen dat het angst-aan-jagend is, blijft, nooit echt went.
En ongekend de impact, ook nu, bij iedereen om ons heen.

Tegelijkertijd is weten dat ze er zijn, dat we dit, zo, allemaal.
Hetzelfde ervaren, meeleven, erbij blijven, op de achtergrond.
De geruststelling dat we nooit alleen, jij, wij, zo rijk, om ons heen.
Kilometers makend adem ik uit, blij met mijn besluit te lopen.
Blijven hopen, er op vertrouwen en bij de voor uitgang eruit.

Ook in ons gezin wordt de boel weer onhandig opgeschud.
Voorzichtig ingedut, de dagen die duren doorgekomen en vrij.
Dichtbij, blij, zo gaan ze allemaal hun eigen gang en weten allang.
Voorzichtig verliefd, verkering en er niet over uitgepraat raken.
De maat regelen, precies zo, zodat het allemaal nog net past.

Enthousiast, er iets op vinden, verbinden, verbonden zijn.
Headset op, potje FIFA, weekend league en bij de Elite horen.
Vlieguren maken, grenzen bewaken, naar buiten en bewegen.
Om geen antwoord verlegen en ik hou wijselijk mijn mond.
In een wereld die mij nog altijd even vreemd is en blijft ♥

Richtingsgevoel

11 april 2021

Opstaan, skates aan, gewoon gaan en gedaan.
Kilometers lang rechtdoor, ik kan alle kanten op.
Ik stop alleen om te kijken waarheen en leg ’t vast.
Wind mee, enthousiast, genieten en de afslag gemist.
Vrijheid, vlak wegdek, uiteindelijk tik ik 70 km aan.
Ik lijk wel gek en toch ben ik het niet, niet echt.
Het is een ervaren, in mij, zonder bezwaren.

De vrijheid zo ervaren en dit kunnen doen.
Bedenken waar je blij van wordt, doen, dus gaan.
Stilstaan bij geluk, van de bovenste plank gehaald.
Plannen maken, voor nu, voor later en wellicht nooit.
Vertaald naar zoveel meer en dan alleen maar dat.
Huishoudelijke taken verzaken, in de ban raken.
Een lijstje om dat alles door te kunnen strepen.

Een gevoel volgen en er anders naar kijken.
Het loslaten en in de gaten dat dit het leven is.
Dat het leven je overkomt, altijd en zomaar, daar.
Mooi, moeilijk, machteloos, boos, broos, dichterbij.
Met elkaar ben je dan, uiteindelijk, sterker dan ooit.
Al dan niet verstrooid, in een te hoge versnelling.
Belangstelling, elkaar zien en alle ruimte geven.
Het beleven op jouw eigen manier, het mag.
En zo brengt iedere dag weer iets nieuws ♥

 1. Mijn baanbestaan, er achter aan…
 2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓ 
 3. Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
 4. In het kader van, terug naar Texel met Maaike. 
 5. Luisterkind Modules volgen, module Lichaamstaal ✓
 6. Parachutespringen, een tandemsprong met Olaf :)
 7. Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
 8. Naar vriendin en gezin in Luxemburg. Traditie ✓
 9. Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. ✓
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren. 
12. Skateparade skaten met Roos. 
13. Een Reiki cursus volgen. I en II. ✓
14. Boekenmarkt in Deventer, met Bar.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Het ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk.
18. De Maasdijk Marathon skaten met Bianc.
19. Koningskrabbel in de krant. Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Met Dion naar een wedstrijd van het NL elftal.
22. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
23. Samen dineren in het donker.
24. Gezins-tijdscapsule maken.
25. Slapen onder de sterrenhemel. ✓ 
26. De 70 kilometer aantikken op skates. ✓
27. Opruimreis door Huis & Hoofd. Nu echt ✓
28. Netflix nachtje doorhalen, omdat het kan.
29. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren. ✓
30. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
30. Op een kleedje wijnproeverij-en met Conny.
31. Buddyloop lopen van St. Antonius naar St. Antonius.
32. Dochterdingen weekend met Maaike. Maastricht ✓
33. De Hartstocht lopen. 21 km ✓
34. Familieweekend plannen.

 

Raakvlak

31 maart 2021

Soms danst een titel nog helemaal niet.
Dan geniet ik van de stilte, zonder woorden.
Stilte waarin ik steeds weer en bewust van veel.
Dingen, dagen, die ik deel, blij met helemaal niets.
Iets, alles, tegelijkertijd en kunnen juichen, bijna.
Tijd om te schrijven, in het hier en nu blijven.
Zoveel om vast te leggen, hardop zeggen.

De kleine dingen die later groot blijken.
Onderweg om je heen kijken, zoveel zien.
Tot tien tellen met vier tieners onder één dak.
De humor behouden, in alles wat ons overkomt.
Vriendinnen die er zijn, dat alles kunnen delen.
Ruimte maken, een opruimreis naar de stort.
De tuin, alle bladeren die bedekken, weg.

Ontdekken, doen, durven, alle kanten op.
De zon die opkomt en ook weer onder gaat.
Als je even stilstaat, op tijd voor de avondklok.
Het leven neemt ons mee en overal naar toe.
En hoe! Hoe veel, vaak, dat alles, altijd raak ♥

%d bloggers liken dit: