Skip to content

Onomkeerbaar

8 juli 2018

Waar de afgelopen week bestond uit niet weten en wachten,
slapeloze nachten, een wereld waar we nog niet eerder waren.
Bewaren we nu vooral de rust en trappen waar nodig op de rem.
Klem en vast aan een infuuspaal, is jouw behandeling gestart.
Opeens gaat het hard, bereiden ze je stapje voor stapje voor.

Door, terwijl dit niet te bevatten is en geen idee wat te gebeuren.
Er worden deuren geopend, hopend op, genezing, een reële kans.
We zijn in een emotionele achtbaan gestapt, kunnen er niet uit.

Jij kunt niet anders dan het ondergaan en ik blijf naast je staan.
Als het er op aan komt zijn we met elkaar, is de liefde voelbaar daar.
Humor behouden, jouw spullen worden in de FC Utrecht tas gestopt.
Opgekropt komt er voorzichtig uit, onwerkelijk, een weg gevonden.
Verbonden in verdriet, verdwaasd, uitgeraasd en luisteren naar.

Met elkaar, met om ons heen, iedereen, dichterbij dan ooit.
Het delen, doen, durven, dwars door alle gevoelslagen heen.
We bezien per dag, het mag, het kan en we zijn nu bij vandaag.
Traag en trots zijn op, onze wereld in alles helemaal op zijn kop.
Ondertussen trek ik het laatste kaartje uit de parkeerautomaat.
Het blijkt iedere dag weer een verassing waar mijn auto staat.
Je mag naar huis, ik neem je mee, we zijn weer compleet ♥

15 reacties leave one →
  1. 9 juli 2018 05:07

    Een stap vooruit, en soms eens twee stappen achteruit. Het heeft zijn lange tijd nodig… en het is zwaar… ik duim voor jullie.
    Herkenbaar de zoektocht naar de auto, het allemaal niet meer weten… gelukkig is er de liefde voor elkaar. Sterkte en moed.

  2. 9 juli 2018 06:56

    Ik hoop voor jullie dat alles vlug vervaagt naar een verre herinnering en dat jullie gezond en wel het leven weer met beide handen kunnen vastnemen.

  3. 9 juli 2018 08:40

    Veel geluk en kracht om de liefde de energie met elkaar te delen in moeilijk tijden.

    Aum Shanthi

  4. 9 juli 2018 09:47

    En na iedere donkere nacht, komt toch weer een nieuwe dag.

  5. 9 juli 2018 11:27

    mooie aangrijpende blog, ik heb er zelf geen idee van, maar heb zelf al veel tijd besteed in de ziekenhuizen…
    je hebt innerlijk veel moed en humor nodig om ‘dit deel van het leven’ te zien als dat van jezelf en je omgeving.
    vergeet de humor, de liefde en de hoop op genezing niet in de toekomst te zien.
    de rem erop en even in jezelf keren (omdat het moet) is ook een speciale levenstijd. ook al is hij moeilijk en duurt hij voor je te lang, de zon gaat schijnen op de kleinen dingen van het leven.
    en dat klein geluk, dat stuur ik je met veel liefde en levenskracht!
    succes!
    PS ik zorgde altijd dat ik een lekkere geur bij me had die me bekend was van ‘home’ en dan voelde ik mezelf niet ‘zover van huis’…
    liefs
    Esther

  6. 9 juli 2018 13:59

    Mooi weer, San.
    Sterkte met alles!💋

    *verrassing*😘

  7. Tedt permalink
    9 juli 2018 14:58

    Lieve lieverds, wat een hoofdstuk van jullie o zo mooie boek. Hopend dat het alleaal goedkomt en de engelen vragend komt dat ook. Ik brand de kaars nog steeds, de kaars van het leven en de liefde. Het komt goed. Verbinden en verbonden, alles in warmte, liefde en kracht.

  8. 9 juli 2018 21:14

    Heel veel sterkte voor jullie en kracht , prachtig geschreven ontroerd gelezen 🍀

  9. 10 juli 2018 06:50

    Houd elkaar maar goed vast! En je weet het, als je wilt spuien, boos wilt zijn, huilen… ik ken het. Ik weet wat je voelt… Het komt goed meissie! Mailen, bellen, appen… of niets. Alles mag. Alles is goed! Xx

  10. 10 juli 2018 18:52

    Ontzettend heftig. Heel erg veel sterkte voor jullie! X

  11. 11 juli 2018 13:14

    ❤❤❤

  12. 11 juli 2018 14:36

    Je vertrouwen in iemand anders handen leggen en zelf geen controle hebben over wat er te gebeuren staat, moeilijke periode waar jullie door moeten…

  13. Ilss permalink
    13 juli 2018 07:06

    Lieve San, wat een enorm heftige tijd maken jullie mee. Ik zou zo graag willen dat jullie nu in rustig vaarwater gaan komen. De onvoorwaardelijke liefde van jullie sleept jullie er doorheen. Hele dikke knuffel.

  14. 14 juli 2018 18:08

    Geniet van elkaar. Dikke knuffel!

  15. 14 juli 2018 21:03

    En zo staat je leven ineens helemaal op z’n kop en verlang je terug naar de ‘gewone’ dagen. En die ‘gewone’ dagen gaan weer komen voor jullie, daar ben ik van overtuigd. Het gekke zal dan zijn: hoe oud je ook wordt, je zal ze nooit meer ‘gewoon’ vinden, die ‘gewone’ dagen! Ik denk aan jullie en ik wens jullie heel veel sterkte en kracht in deze moeilijke tijd. Veel Liefs, xxx

Bezwaar, Commentaar, Herkenbaar? Reageer gerust...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: