Spring naar inhoud

Zestien…

16 mei 2022

Als ik bij jou langs de lijn.
Kan ik niet trotser zijn, zien.
De bal aan je voeten, vooruit.
Onbetaalbaar, in je element.
Een schot tussen de palen.

Mooie verhalen mee terug.
Vlug, plannen, ik ga nog even.
Een bijzonder beleven al 16 jaar.
Bij elkaar opgeteld, dubbelop.
Tussen regels doorgelezen.

Ondertussen zijn er examens.
Aannames, leren, stap voor stap.
Van dag tot dag, niet te ver vooruit.
Besluitloos totdat het echt nodig.
Overbodig is allang overboord.

Onverstoord, jij, op jouw pad.
Gehad, gekregen, altijd weer blij.
Een dag als vandaag, bijzonder, jij.
Uitgeslapen, ontbijten met taart.
Lekker, in je (trainings) pak ♥

Onderweg…

7 mei 2022

Met alles wat ik ontdek, op mijn plek.
Enthousiast, dat het past, kom maar op.
Bedolven onder dagen, dingen, geen idee.
Ik ga mee op de golven, dit is wat ik wil.
Stil. Mijn thee drink ik nu weer koud.

Langzaamaan vertrouwd en doen.
Terug naar toen, op dagen die duren.
Waar we bij staan, mee gaan, stil staan.
Er van op aan, vertrouwen opbouwen.
Mogelijkheden zien, zijn en samen.

Blijven beamen dat het er mag zijn.
Dat we er niet voor weg kunnen lopen.
Hopen op, gebeurtenissen archiveren.
Leren, luisteren, ervaren en het voelen.
Vragen en vertragen op studiedagen.

Ondertussen zijn examens dichtbij.
Is ons meisje vol van haar musicalrol.
Samen met, vooropgezet, op het podium.
Haar glitterjurk hangt al weken klaar.
Mooi gebaar in toevalligheden, daar.

Boeien, opbloeien, blij, dat, keer vier.
In het hier en nu, alles is doorgestreept.
Geluk, het is er, opeens en zonder reden.
In alles, iets, ergens, nergens, dankbaar.
Je kunt het ook gewoon zijn, zomaar ♥

Stadsgewijs

27 april 2022

Ondertussen is het vijftien jaar later.
Hier wonen alsof het nooit anders was.
De Koning te rijk, als ik om me heen kijk.
Ons gezin, generatiegeluk, er middenin.
Het begin van gaan, stilstaan, gedaan.

Ze gaan en zijn daar waar wij waren.
Het leven ervaren, volop, dat het kan.
Spannend getackeld in een vertrouwd.
Opgebouwd, laten gaan, ook gedaan.
Niet te lang stilstaan, ik kom er aan.

Alle feestjes hier zijn één groot feest.
Daar waar wij waren, altijd zijn geweest.
Verhalen, zo niet geschikt om te vertalen.
Herkenbaar en bespaar me alle details.
Thuisgekomen met groene muntjes.

Het voelt voor mij echt als thuiskomen.
Daar waar ik altijd was, nu weer mag zijn.
Fijn, met iedereen dichtbij, op loopafstand.
Hand in hand en samen kunnen beamen.
Jouw glimlach, op Koningsdag, vandaag.

★ Geschreven voor de Koningskrant.

Een-en-twintig…

26 april 2022

Waar is de tijd, al die tijd, geweest.
Groot feest, het vieren alvast vooruit.
Onze oudste, vandaag, één-en-twintig.
Herinneringen, dingen, op deze dag.
Dat ik jou voor het allereerst zag.

Een moment, dat ik voor altijd.
Jij, zo dichtbij, in een ogenblik, blij.
Soms komt ’t terug als ik naar je kijk.
Als ik weer een houdgreep ontwijk.
Zomaar een keer niet in de zeik.

Dat je daarin zooo op je vader lijkt.
Gelukkig heb je ook nog iets van mij.
Ontdekken dat wij dat kunnen, samen.
Kunnen beamen en trots zijn op jou.
Op alles, veel, dat wat ik mag delen.

Als het jou überhaupt iets kan schelen.
Na laten gaan heb je het vrij-en gezellige
bestaan, achter de meisje aan in de smiezen.
Verhalen, die niet geschikt zijn om te vertalen.
Die ik niet mag vertellen, grappen uitstellen.
Maar zelfs dat helpt je hier, helemaal niets.
Iets en op die fiets, ga je nog vaak horen.

Dat wij geluk hebben, met jou, ook ♥

Vrijdagdingen…

15 april 2022

Alle tijd gehad, gekregen, meebewegen.
Bewogen, ogen geopend, ik doe weer mee.
Geen idee maar ik ben daar waar ik mag zijn.
Blij verrast, enthousiast, dat alles precies past.
Ook het rijk alleen op kantoor streep ik door.
Met een grote glimlach, dwars door de dag.
De toevalligheden van het leven, te leuk.

Het leven, alles wat je meemaakt, raakt.
Jouw grenzen bewaakt, die jou laten weten.
Gebeurtenissen die weer even stil laten staan.
Een niet vergeten, een grijns, deins niet terug.
Rug recht en er op vertrouwen in opbouwen.
Het ervaren, bedaren, al ben je beduusd.

Ondertussen zijn alle scholen uitgezocht.
Tellen we de laatste weken op de basisschool.
Gaan we op pad voor het gala, eh..moet dat echt?
Slecht bedacht, veel liever een (trainings)pak.
Van de hak op tak, keer vier, in hier en nu.

Zo hebben we altijd wel iets aan de hand.
Mag ik iets schrijven voor de Koningskrant.
Zomaar, daar, mijn eigen plek op de achterkant.
U krijgt hem dus op zijn kop in de brievenbus.
Het zijn dingen, mensen die ons omringen.

De toevalligheden van het leven, geven.
Niet het gelijk maar heel even gelukkig zijn.
Het voelen, de jubelstemming, de liefde voor.
Iets kunnen doorstaan, samen verder gaan.
En het maakt echt niet uit waar naar toe ♥

Deurvergrendeling

6 april 2022

Vandaag is groen opeens helemaal blauw.
Gauw instappen en rijden maar, mooi gebaar.
Met dank aan mijn vader, te koop, ik zeg: doen.
Groen, mijn Toyota, nu voor 10 euro verkocht.
Onze middelste kan ook zijn geluk niet op.

Grappig hoe onze vierwielers een grote rol.
Ondanks klein, fijn, er heel stiekem dol op zijn.
Hoe vaak ik het ‘Koektrommel’ ook heb gehoord.
Als ik teruglees in verwoord, ben ik net zo blij.
Besef ik dat het leven, het geven en geluk.

Dat mijn dag vandaag, al niet meer stuk.
Herinneringen aan blauw als lievelingskleur.
De deurvergrendeling die ze nu allemaal open.
Met taart en vriendin die naar de 50 verjaart.
Dagen die doen in even terug naar toen ♥

Baanbrekend

23 maart 2022

Bladzijden omslaan, doen, door, gedaan.
Maandenlang alle tijd, zonder baanbestaan,
nam ondertussen serieuze vormen aan. Tot nu.
Het puzzelstukje dat past, enthousiast, blij.
Een baan die er zomaar opeens, voor mij.

Dichtbij, een nieuw begin, zin, nu, zomaar.
In jubelstemming kijk ik dankbaar achterom.
Alle tijd gaf me de mogelijkheid om dit te kiezen.
In de smiezen, een gevoel volgen, dat het klopt.
Dat iets stopt en de schop onder mijn kont.

De cirkel is weer rond, het past bij elkaar.
Zonder enig bezwaar lever ik alle tijd weer in.
Ondertussen bereid ik ons gezin alvast voor op
mijn toekomstig verzaken van huishoudelijke taken.
Ik hang mijn hangmat in de zon, doe even niets.
Straks kan ik op de fiets, alles doorgestreept.
Zomaar op mijn pad, dat, alle tijd gehad ♥

1. Mijn baanbestaan, er achter aan. ✓
2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓
 3. Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
 4. In het kader van, terug naar Texel met Maaike. 
 5. Luisterkind Modules volgen, module Lichaamstaal ✓
 6. Parachutespringen, een tandemsprong zonder Olaf :)
 7. Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
 8. Naar vriendin en gezin in Luxemburg. Traditie ✓
 9. Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. ✓
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren. 
12. Skateparade skaten met Roos. 
13. Een Reiki cursus volgen. I en II. ✓
14. Boekenmarkt in Deventer, met Bar.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Het ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk, Luxemburg
18. De Maasdijk Marathon skaten met Bianc. ✓
19. Koningskrabbel in de krant. Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Met Dion naar een wedstrijd van het NL elftal.
22. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
23. Samen dineren in het donker.
24. Blote voeten pad bewandelen. ✓
25. Slapen onder de sterrenhemel. ✓ 
26. De 75 kilometer aantikken op skates.
27. Opruimreis door Huis & Hoofd. ✓
28. Naar een drie landen punt.
29. Museum Voorlinden bezoeken. ✓
30. Gezinsgeluk vastleggen. ✓
31. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren. ✓
32. Naar het Anne Frank huis in A’dam.
33. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
34. Wijnproeverij-en op een kleedje met Conny.
35. Buddyloop lopen van St. Antonius naar St. Antonius.
36. Dochterdingen weekend met Maaike. Maastricht ✓
37. Opleiding tot Levenscounselor. Begonnen ✓
38. Gezinsgezellig varen in Giethoorn. ✓
39. De Hartstocht lopen. 21 km ✓
40. Gezins-tijdscapsule maken.
41. Familieweekend plannen.
42. 100.000 keer gelezen aantikken. ✓
43. Onze vlieger vliegeren.
44. Glow in the Dark midgetgolf.
45. De Nachtwacht zien.
46. Logeren in een strandhuis.
47. De van Gogh route rijden.
48. Lijst aanvullen tot leeftijd. ✓

Spiegelbeeld

24 februari 2022

In gezelschap van zon, stilte na storm.
Na enorm veel regen, in beweging komen.
Laag over laag, tempo op traag en genieten.
Mijn wegwijzers volgend, vrijheid voelen.
Vooruit kijken, uitwijken, het zien, zijn.

Eigenlijk is dat wat ik steeds vaker doe.
Blijven bedenken, waar wil ik nu naar toe.
Waarom wil ik dat, waarom niet, dat je ziet.
Met dank aan de studiedagen en alle vragen.
Alle antwoorden, in de stilte, in mij, dichtbij.
Het onderdompelen, laten overrompelen.
Volledig verrast, enthousiast, dat dit past.

Zo komen karnavalskriebels ook binnen.
Beginnen, kaartjes gekocht, pakken opgezocht.
Wij staan er allebei, nog volledig vertwijfeld bij.
Na maandenlang aan de zijlijn voelt het idioot.
Van nergens en niet, naar nu één groot feest.

Toch zijn we in al die tijd nooit níet geweest.
Met alle ruimte om spontaan, te kunnen gaan.
Laten we in ont-moeten mogelijkheden bestaan.
Stilstaan, bij deuren die nu opeens weer open.
Op mijn eigen pad blijven lopen, tot daar. ♥

Herinnerdagen

16 februari 2022

Gemis, de woorden van betekenis.
Deze dagen, vertragen, in gedachten.
Je kan er op wachten, herinnerdingen.
Verstomd, stil, dat ik wil, ongrijpbaar.
Jij daar, ergens, nergens, ver weg.

Wat ik ook zeg, niet uit kan leggen.
Ik zie ons nog samen, aan jouw bed.
Je was nog zo graag, wilde nog zo veel.
Ons ontmoeten in Parijs, opgehaald.
Grappig vertaalt in jarenlang leuk.

Bijzondere gesprekken, tijd rekken.
Weer even beeld bij alles wat er was.
Het uitspreken hardop, omdat je vond.
Opstond, bleef staan, het niet liet gaan.
Zonder daar bij stil te staan wist ik dat.
De tijd gehad om jou te zien, er te zijn.
Als klein meisje, duwtje in mijn rug.

Konden we er maar even naar terug.
Even gauw naar jou, doen alsof je niet.
Bedenken, baldadig, blij, wij, dat, dichtbij.
Voorbij, hoe ouder ik nu, hoe jonger jij.
Tien jaar later, alsof het gisteren was ♥

Vrouwenlijn

11 februari 2022

In trots zijn op, kijk ik om me heen.
Bijzondere vrouwen die er waren, zijn.
Onze vrouwenlijn, zo compleet in beeld.
Als vanzelfsprekend in er op gerekend.
Ze waren jarenlang allemaal dichtbij.

Vrouwen op rij, nu tot kleinst aan toe.
Mijn moeder, vandaag, haar verjaardag.
Nu we samen, beamen, na jarenlang niet.
Dat je elkaar weer ziet, kan zijn, zomaar.
Dankbaar voor ’t ervaren, blij zijn met.

Opgelet, allebei aan zet en het zien.
Misschien is dat waar alles nu over gaat.
Het voorleven, geven, dansen door drama.
Voor al de generaties die na ons komen.
Dromen, deuren die open, hopen op ♥

Dichtgeregeld

30 januari 2022

Onze wereld die alsmaar nog vreemder.
Ein-de-lijk, is daar dan een positieve test.
Aansluiten bij de rest, hij mag naar binnen.
Een blij beginnen, niet meer buitengesloten.
Het is niets spannender dan een snottebel.
Maar het telt wel en hij is blij, vrij, vooruit.
Een bijzonder besluit, bijzonder bedacht.

Zonder klachten thuis, schooldeur dicht.
Het ene bericht opgevolgd door het ander.
Veranderdingen die ons allemaal omringen.
Ruimte geven in beleven, beloven, geloven.
Geluiden die we allemaal anders duiden.

Het is een bijzonder ontdekken van veel.
Deelgenoot zijn van alles wat er nu gebeurd.
Beseffen dat ik in vertragen, alles mag vragen.
Mag doen, delen, zodat iets in mij kan helen.
En verhalen mag vertalen naar dat van ons.

Doen wat ik niet laten kan, dankbaar zijn.
Ik liep niet voor niets op dat hobbelige pad.
Alle tijd gehad, gekregen, aan elkaar geregen.
Meebewegen, iets waar ik mee verder kan.
Dwars tussen alle regels die er zijn door ♥

Glansrijk

23 januari 2022

Als ik om me heen kijk in rijk gerekend.
Getekend met ouders die er allemaal zijn.
Klein het gezelschap om ons samen te vieren.
Te vieren, dat het leven ons samen bracht.
Getrouwd op Ibiza in gezelschap van Zon.

Ongelooflijk lang geleden lijkt het nu.
Tegelijkertijd is het alsof het gisteren was.
Wij daar, al twaalf en een half jaar geleden
Bij elkaar, met enige vertraging weliswaar.
Ik ben eeuwig dankbaar dat jij, dat wij.

Herinnerdingen, op de dagen die doen.
Terug naar toen, met ons gezin compleet.
Vanzelfsprekend zoals het uiteindelijk was.
Verrassende wending en een ander leven.
In geven en het totaal anders beleven.

Geluk van de bovenste plank gehaald.
Voorbestemd vertaalt naar dat van ons.
Ons pad, in alle tijd gehad, hand in hand.
Naar het strand, met warme chocomel.
Wij, jij en ik bestel er alvast jaren bij ♥

Onzichtbaar

19 januari 2022

Als ik zachtjes slaapkamerdeuren open.
Zie ik ze in diepe rust, keer vier, hier en nu.
Nooit bedacht, dat moeder zijn zoveel bracht.
Zoveel meer dan ik had kunnen bedenken.
Op mijn wenken, nog leuker dan ze zijn.

Klaar met klein, groot waar we bij staan.
Er niet meer achteraan, brengen en halen.
Verhalen, verontwaardiging, dat, onderling.
Dingen die de dagen, vertragen, iets kwijt.
Opgroeien in een tijd van zinloze strijd.

Moeilijk met altijd een mogelijkheid.
Luisteren, zelfs als dat nog fluisteren is.
Gemiste kans, dansen tussen drama door.
Horen wat hier werkelijk wordt gezegd.
Opgelegd, zonder dat het logisch is.

Waarin ze zomaar worden weggezet.
In niet opgelet, gelaten, niet in de gaten.
Tot nu, nu heel langzaam zichtbaar wordt.
Waar te kort door de bocht, buitenspel.
En ‘Nee dankjewel’ geen antwoord is.

Naar binnen, beginnen, het bezien.
Misschien, mag ik, moet ik en wil ik dit?
Weten, vergeten, eten, ervaren, jarenlang.
Bang, terwijl dat allang, kijken achter gedrag.
Ervaren dat iets nu opeens niet meer mag.
Het is niet uit te leggen, hardop zeggen.
Zomaar, voorzichtig voelen tot waar ♥


Reisgenoten

10 januari 2022

Voorzichtig voelen tot waar, vertrouwen.
Opbouwen, vanuit niets naar helemaal hier.
Woorden die stromen, binnen blijven komen.
In dromen, durven, dankbaar, zomaar, zacht.
Zien wat het bracht, altijd in onverwacht.

In weten dat niets zomaar en met elkaar.
Bijzonder ervaren, bedaren, volop bezwaren.
Tegenstribbelen, star, in de war, waarom, stom.
Stomverbaasd, uitgeraasd, in jubelstemming.
Door gevoelslagen heen, samen, alleen.

Nergens heen en toch overal naar toe.
Op wielen, een wandeling, dingen, dagen.
Honderdduizend vragen, vooruit, een besluit.
Besloten, beslist, gewist, gemist, genieten.
Vastgelegd, hardop gezegd, hou-vast.

Het meelezen van jou, jullie, van iedereen.
Ik had nooit kunnen bedenken dat ik nu nog.
Toch zou blijven schrijven, over niets, over alles.
Over tijd en de voorgeschreven werkelijkheid.
Al die tijd, ondertussen veertien jaar lang ♥

Ontdekkingsreis

31 december 2021

Vakantievrij, dagenlang dichtbij.
Dagen die doen, duren, bank bezet.
Pot thee gezet, puzzelstukjes passen.
Jassen aan, naar buiten, blokjes om.
Onze allerlaatste dagen van 2021.

Lockdowndingen, alles is dicht.
Gezwicht, gezwegen, goed bericht.
Tureluurs, tegenstrijdig, onpartijdig.
Na jaren van bezwaren en ervaren.
Kan ik het nu zien, zijn, zomaar.

Dankbaar, de sleutel tot alles.
Het zien voorbij de buitenkant.
Aan de hand, samen, vertrouwen.
Onder tafel geschoven, boven.
Blijven geloven, in dat wat is.

In onzichtbaar, duidelijk, daar.
Weg uit het doolhof van denken.
Meningen, mensen, iets te wensen.
Wandelingen, dingen, door zien.
Dankbaar zijn, durven dromen.

Loskomen, doorstrepen, doen.
Niet meer terug willen naar toen.
Vooruit kijken, niet meer bezwijken.
Ervoor gaan, stilstaan, stomverbaasd.
Dit leven laat ons alles tegelijk zien.
En humor behouden bovendien.
Het anders zien, zijn, zomaar.

Gelukkig Nieuwjaar! ♥

 1. Mijn baanbestaan, er achter aan.
2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓
 3. Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
 4. In het kader van, terug naar Texel met Maaike. 
 5. Luisterkind Modules volgen, module Lichaamstaal ✓
 6. Parachutespringen, een tandemsprong zonder Olaf :)
 7. Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
 8. Naar vriendin en gezin in Luxemburg. Traditie ✓
 9. Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. ✓
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren. 
12. Skateparade skaten met Roos. 
13. Een Reiki cursus volgen. I en II. ✓
14. Boekenmarkt in Deventer, met Bar.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Het ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk, Luxemburg
18. De Maasdijk Marathon skaten met Bianc. ✓
19. Koningskrabbel in de krant. Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Met Dion naar een wedstrijd van het NL elftal.
22. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
23. Samen dineren in het donker.
24. Blote voeten pad bewandelen. ✓
25. Slapen onder de sterrenhemel. ✓ 
26. De 75 kilometer aantikken op skates.
27. Opruimreis door Huis & Hoofd. ✓
28. Naar een drie landen punt.
29. Museum Voorlinden bezoeken. ✓
30. Gezinsgeluk vastleggen. ✓
31. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren. ✓
32. Naar het Anne Frank huis in A’dam.
33. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
34. Wijnproeverij-en op een kleedje met Conny.
35. Buddyloop lopen van St. Antonius naar St. Antonius.
36. Dochterdingen weekend met Maaike. Maastricht ✓
37. 100.000 keer gelezen aantikken. ✓
38. Gezinsgezellig varen in Giethoorn. ✓
39. De Hartstocht lopen. 21 km ✓
40. Gezins-tijdscapsule maken.
41. Familieweekend plannen.
42. High Tea met Roos.
43. Onze vlieger vliegeren.
44. Glow in the Dark midgetgolf.
45. De Nachtwacht zien.
46. Logeren in een strandhuis.
47. De van Gogh route rijden.
48. Lijst aanvullen tot leeftijd. ✓

Levensvragen

17 december 2021

Soms lijkt iets oneindig lang te duren.
Terugdenkend aan de tijd, die we kwijt.
Gevolgen die nog altijd, onzichtbaar, daar.
Ja-maar en een angst voor terugkomen.
Dagdromen, doemdenken, dankbaar.

Het is alles bij elkaar, nooit alleen maar.
Als het ons overkomt, de wereld verstomt.
Zonder dat wij ergens, ook iets te vertellen.
Herstellen, ziek zijn, pijn en levensvragen.
Dagen die doen, nu belangrijker dan ooit.

Verstrooit, ontdooit en weer vertrekken.
Tijd rekken in alle bijzondere gesprekken.
Antwoord op de vragen, waarnaartoe en hoe.
Wie, wat, waar, waarom, alles voorbij stom.
Omdat dat er allang niet meer toe doet.

Ont-moeten, de mogelijkheden uit niets.
Iets achter je laten, vrij laten, anders doen.
Het opkrabbelen is zwaar, niets gaat zomaar.
Onzichtbaar, als het allemaal achter de rug.
Alleen, er doorheen, steeds weer terug.

Doorgaan omdat dat wordt verwacht.
Nu drie jaar later, op ongekende kracht.
Eindeloos bedacht, bouwen, vertrouwen.
Zichtbaar, weg van het ja-maar, dankbaar.
Dans, een kans, keren, leren, met elkaar.
Ervaren, verder, vooruit, flierenfluiten.
Blijven beamen, antwoord op samen ♥

Binnenblijven

10 december 2021

Flierefluiten, regen tegen onze ruiten.
Ons omringen, dingen, dromen, dagen.
Honderdduizend vragen, nieuwsgierig zijn.
Als zijnde klein, liet ik dat niet meer toe.
Zonder veroordelen, helen, iets delen.

Stapje voor stapje vind ik mijn weg.
Zonder wikken en wegen wat ik zeg.
Het hardop uitspreken goedgerekend.
Zonder spijt, alle tijd en ont-moeten.
Gelijkgestemd, ongeremd, ruimte.

Ruimte om dit gevoel te verwoorden.
Woorden die zo ontoereikend blijken.
Er even heel anders naar kunnen kijken.
Bewegen, wind tegen, een verzwegen.
Er in geloven en het dan kunnen zien.

Misschien is dat wat er voor nodig is.
Onzichtbaar, ja-maar, voelen tot waar.
Er voor open staan, je eigen weg gaan.
Vragen stellen, vertellen, vertrouwen.
In bijzondere vrouwen om me heen.

Weg van al onze verontwaardiging.
Van alles dat door ons anders bedacht.
Ontdekken dat ’t leven ons altijd toelacht.
Zachtjes, zomaar, zien, altijd een reden.
Om uit dat verleden, in het hier, nu ♥

Aanknopingspunt

27 november 2021

Laag over laag, mijn tempo op traag.
De zon die stralend tegen blauwe lucht.
Een zucht, zomaar, de tijd daar, genieten.
Niets en niemand om me heen, alleen.
De wegwijzers als aanknopingspunt.

In de stilte, de rust, kan ik heel bewust.
Bedenken waar ik sta en waar ik heen ga.
Waar ik naar toe wil, waarom, waarom niet.
Banen in beeld en bijzondere gesprekken.
Het ontdekken van zoveel meer dan dat.

Ondertussen vliegt de tijd vliegensvlug.
Ga ik tijdens de opleiding terug naar klein.
Begin ik het te zien, zomaar, ik mag daar zijn.
De mogelijkheid om te helen en hou-vast.
Vrij van de last, door gevoelslagen heen.

In het weten, meteen en op mijn pad.
Vinden wat past, blij verrast, verbinden.
In gelijkgestemd, er echt voor elkaar zijn.
Bank bezet en gezinsgezellig compleet.
Houden van, omdat dát altijd kan ♥

Klaargespeeld

19 november 2021

Een lang zal ze leven, ontbijt op bed.
De wekker gezet voor heel uitgebreid.
Terug in de tijd, zingen, herinnerdingen.
We lopen mee, haar allerlaatste jaar daar.
Traktatie ingepakt, felicitaties onderweg.
Uitdelen, kinderfeestje en logeerpartij.
Zij in jubelstemming en al twaalf zijn.

Als ik, langs de lijn, naar haar kijk.
Probeer ik ons kleine meisje te vinden.
In stoer, haar broers als groot voorbeeld.
Zelfs hun liefde voor FCU wordt gedeeld.
Klaargespeeld, dat, als je al twaalf bent.
Ongekend, hoe snel het allemaal gaat.
Waar je bij staat in niets te vertellen.

Ondertussen kijkt zij alvast vooruit.
Scholen bezoeken en weten wat ze wil.
Eigenlijk stond haar besluit allang vast.
Blij verrast en er voor open staan, gaan.
Naar buiten gelopen, besloten en al.

Voorzichtig laat ik haar steeds weer.
Keer op keer, een heel klein beetje vrij.
Ons meisje, met de wijsjes in haar hoofd.
Het belooft iets dat zij, net als wij toen.
Verliefd, zo lief, niets meer aan doen ♥

Woordenwisseling

16 november 2021

Alsmaar nog vreemder, tot hier.
Waar deuren op een kier en dicht.
Zoveel waanzin in het vooruitzicht.
Wat geven we onze kinderen mee.
Het idee, dat zij en dat wij, Nee.

Er niet in mee omdat het zo voelt.
Ook al is het allemaal goed bedoelt.
Zo omgaan met elkaar, dit voorleven.
Ik wil ze iets anders meegeven dan dit.
Op zoek naar antwoorden en waarom.
Zoek ik in de stilte, weg van alle ruis.
Blijf ik thuis als dat er voor nodig is.

Het gemis blijft uit, dingen niet doen
Zo anders dan toen, blijkt het ook niet.
Omdat je het ook nu weer duidelijk ziet.
Ziet wat er dan weer voor terug komt.
Beseft dat dit alles verstomt in taboe.

Moedeloos, boos, bang, langdradig.
In al mijn ervaren de afgelopen jaren
mocht ik daar allemaal naar toe en hoe.
Ik mocht bedaren, uitspreken hardop.
Er op terug komen, op mijn besluit.

Uiteindelijk kwamen we hier uit.
Hoe langer iets duurt, steeds weer.
Keer je door er anders naar te kijken.
Door te kiezen wat voor jou goed voelt.
Woorden in te wisselen, niet blijven.
In bang, als je dat niet hoeft te zijn.
Onze wereld klein, groot genoeg ♥

Tachtig…

14 november 2021

Opstaan en met slingers op pad.
Zachtjes sluipen we om zijn huis.
Voordat mijn schoonvader wakker.
Grote borden met daarop: 80 jaar.
Trapje op, het hangt, met elkaar.

Beduusd naar beneden gekomen.
Volledig verrast, bijna enthousiast.
Naar eigen zeggen gaat het vanzelf.
Een mooie mijlpaal, goed verhaal.
Dat ik bij deze dankbaar vertaal.

Dankbaar dat we dit nog samen.
Kunnen beamen dat dit echt oud.
Veel ouder dan dat hij eigenlijk is.
Alle reden om vandaag te vieren.
Tachtig, taart en trots zijn op ♥

Herinnerdingen

5 november 2021

Zomaar even een stilte in de dagen.
In de nachten, mijn gedachten bij jou.
Hoe zou het zijn, als jij nog hier, bij ons.
Als ik nog kon aanbellen en binnen lopen.
Hoe zou het zijn als jij nog hier, dichtbij.
Zonder dat wat altijd ongrijpbaar blijft.
Als ik jou en jij mij, kon vasthouden.

Alhoewel ik voor jou de opluchting.
Blijft het een ding, jou moeten missen.
Dat je er niet bent als we allemaal samen.
Ondertussen uitgebreid met nog meer klein.
Baldadig, blij en jij… hoe leuk zou dat zijn.
Hoe leuk zou het zijn, als we compleet.
Als je de luiers weer achterstevoren.

Natuurlijk kan ik je stem nog horen.
Voel ik jouw duwtjes in mijn rug nog.
Weet ik dat terug niet meer zo kan zijn.
Soms doet het gewoon pijn en wil ik toch.
Nog meer herinneringen met je maken.
Binnen lopen, jouw verjaardag vieren.
Even samen, op dagen als vandaag ♥





Geluksvogel

3 november 2021

Woorden die al dagen doen dansen.
In mijn gedachten, ergens op wachten.
Een weten, dat het moment altijd klopt.
Gedachten stopt, laat voelen wat er is.
In alle rust, bewust en meebewegen.

Voorzichtig blijven voelen tot waar.
Ieder bezwaar, alle ruis en Nee, tot daar.
Blijven luisteren, ook als het fluisteren is.
Gemis, twijfels, de stilte antwoord, altijd.
Zonder spijt achterom kunnen kijken.

Niet bezwijken als het niet goed voelt.
Twijfels, om er nog dieper in te duiken.
De vrijheid is voelbaar, daar waar jij bent.
Er is zoveel meer dan dat wat er al was.
Het vrij laten als het je niet meer past.

Enthousiast pas ik de puzzelstukjes.
Stapje voor stapje, compleet bedacht.
Onverwacht mag ik weer, studiebolblij.
Dit past bij mij, bij alles wat ik al doe.
Een ontdekken wie ik ben, mag zijn.

Ongekend hoe de toevalligheden.
Verleden aanraakt, het nu bewaakt.
Er voor open staan, er niet aan voorbij.
Het pad waarop we lopen steeds smaller.
Zij aan zij, steeds meer, vaker, dichtbij.
Waar alles op rij, duidelijk zichtbaar.
Er op vertrouwen dat niets zomaar ♥

Opslagplaats

19 oktober 2021

Ondertussen vervolg ik mijn opruimreis.
In huis, hoofd en schuur voor de duur van
altijd te kort, zelfs al rij ik door naar de stort.
Kasten, lades, achter het schot, alles er uit.
Inruimen, ruimte, in alle rust en bewust.

Alle tijd geeft me nu de mogelijkheid.
Een poging om door de bomen het bos.
Ik wil vastgelegd organiseren en nu echt.
Ontelbaar, door elkaar, niet te overzien.
Wel, niet, misschien, tot tien, check.

Gek hoe dit iedere keer weer gebeurd.
Dat niets blijft hoe ’t was, veranderingen.
Zoveel dingen die gebeuren, zonder dat wij.
Dichtbij en in de wereld die alsmaar, dat.
Tegelijkertijd is er zoveel wat nog wel.

Blijft en beklijft, zoveel herinneringen.
Dagen, dingen die waardevol, voor altijd.
Omdat je er nu, zonder spijt, op terug kijkt.
Beseft dat toen niet voor niets, juist goed.
Iets doet, waardoor je weer verder kunt.

Verder waar we gebleven, waar ik was.
Enthousiast sluit ik lades, kast voor kast.
Nu alleen nog bedenken hoe ik het zo hou.
Gauw laten zien, misschien, mogelijkheden.
Spelregels, streng, ook dat komt vast goed.
Er is altijd een reden om tevreden te zijn.
Klein geluk op de allerbovenste plank ♥

Gedagzegdag

1 oktober 2021

Dankbaar kijk ik nog even achterom
en trek de deur zachtjes achter me dicht.
Het bericht, mijn baanbestaan en nu gaan.
Stilstaan, iedereen, iedere dag iets bijzonders.
Met tijd cadeau zijn dit de dagen die doen.
Niet meer terug naar toen, vooruit kijken.
Deuren die dicht gaan, de ramen open.

Hopen op en weten dat niets voor niets.
Terug op mijn fiets voelt het meer dan goed.
Alle tijd om te schrijven, dichtbij mezelf blijven.
In alle rust, bewust, kunnen kiezen, keuzes maken.
Daar waar nodig grenzen bewaken en verzaken.
Voorzichtig door al mijn gevoelslagen heen.
Totdat het opeens allemaal samen valt.

Een halte met bestemming onbekend.
Ondervinden dat het leven je overkomt.
De obstakels niet altijd zijn, wat ze lijken.
Verder kijken en van het gebaande pad.
Dat en meer, steeds weer, duidelijker.

Ondertussen vliegen de dagen om.
Lijkt Agenda een eigen leven te leiden.
Vandaag grijp ik in, begin een opruimreis.
Ik werk achterstallig sociaal onderhoud bij.
Maak een lange rij voor mijn wasmachien.
Wie weet, misschien, zien, zijn, zomaar.
Dankbaar, bij elkaar, dag zonder plan ♥

Uitgesloten

15 september 2021

Wakker worden midden in de nacht.
Zachtjes hoor ik alle woorden al komen.
Onrust, bewust en de stilte, stomverbaasd.
In een wereld die alsmaar nog vreemder.
Het doet me meer dan ik wil toegeven.

Een bijzonder beleven, dat het echt.
Het recht om te doen wat ik altijd deed.
Blijkt nu, al dan niet terecht, einde verhaal.
Iets wat ik vertaal en nog niet echt bevat.
Dat uiteindelijk ook niets veranderd.

Lachwekkend en verontrustend tegelijk.
Hoe ik naar het leven kijk doet er niet toe.
Alsof dit nu opeens niet meer mag bestaan.
Toch laat ik het en ga ik er niet achteraan.
Dankbaar dat ze op de barricades staan.

Ondertussen is het een bevestiging.
Van veel, van zo niet alles wat ik voel.
Kan al mijn ervaren, bedaren, beduusd.
Het mooiste laten zien, hier, meteen.
Omdat je nooit alleen, waar dan ook ♥

Rechtsboven

10 september 2021

Naar boven, opgeschoven en blijven staan.
Eigenlijk nooit echt gedacht dat ik zou gaan.
6. Parachutespringen, al jaren op mijn lijstje.
Doorgestreept, ik ben gegaan, check, gedaan.
Een beleven, gegeven, nu, zomaar, cadeau.

Dankjewel… ga ik dit doen, serieus durven.
Een gevecht in stilte, twijfels, ik ga níet niet.
Bij alleen al er aan denken voelde ik de angst.
Honderdduizend bedenkingen heb ik bedacht.
Op het toppunt van bang, toch wist ik allang.
Ik wist dat ik zou gaan, bang is van de baan.
Stilstaan, een weten, ingezet op levensecht.

En terecht, het zweven, dit mogen beleven.
De sprong, een blauwe lucht, zucht, de stilte.
Ademloos kijk ik, zonder te beseffen wat ik zie.
Het is zoveel meer dan ik had kunnen bedenken.
Waar ben ik nou serieus zo bang voor geweest.
Dit is het meest, niet te geloven dat ik nu hier.
Boven, voorbij de angst die mij het bangst.

Ondertussen zet ik een streep door mijn zes.
Blijf ik bij de les door doen, durven, vertrouwen.
Door deze lijst nog langer, tot mijn leeftijd aan toe.
Het ervaren, zonder bezwaren, omdat het goed voelt.
Zien waar dit alles voor is bedoeld, het leven leven.
Dankbaar voor het opbouwen, opnieuw, het Nu.
Hink, stap, sprong, dit voelt als vrij, wij, zo blij! ♥

1. Mijn baanbestaan, er achter aan.
 2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓ 
 3. Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
 4. In het kader van, terug naar Texel met Maaike. 
 5. Luisterkind Modules volgen, module Lichaamstaal ✓
 6. Parachutespringen, een tandemsprong zonder Olaf :)
 7. Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
 8. Naar vriendin en gezin in Luxemburg. Traditie ✓
 9. Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. ✓
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren. 
12. Skateparade skaten met Roos. 
13. Een Reiki cursus volgen. I en II. ✓
14. Boekenmarkt in Deventer, met Bar.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Het ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk, Luxemburg
18. De Maasdijk Marathon skaten met Bianc. ✓
19. Koningskrabbel in de krant. Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Met Dion naar een wedstrijd van het NL elftal.
22. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
23. Samen dineren in het donker.
24. Blote voeten pad bewandelen. ✓
25. Slapen onder de sterrenhemel. ✓ 
26. De 75 kilometer aantikken op skates.
27. Opruimreis door Huis & Hoofd. ✓
28. Naar het drie landen punt.
29. Museum Voorlinden bezoeken. ✓
30. Gezinsgeluk vastleggen. ✓
31. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren. ✓
32. Naar het Anne Frank huis in A’dam.
33. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
34. Wijnproeverij-en op een kleedje met Conny.
35. Buddyloop lopen van St. Antonius naar St. Antonius.
36. Dochterdingen weekend met Maaike. Maastricht ✓
37. 100.000 keer gelezen aantikken. ✓
38. Gezinsgezellig varen in Giethoorn. ✓
39. De Hartstocht lopen. 21 km ✓
40. Gezins-tijdscapsule maken.
41. Familieweekend plannen.
42. High Tea met Roos.
43. Onze vlieger vliegeren.
44. Glow in the Dark midgetgolf.
45. De Nachtwacht zien.
46. Logeren in een strandhuis.
47. De van Gogh route rijden.
48. Lijst aanvullen tot leeftijd. ✓



Wegwijzers

1 september 2021

Dat je als moeder uit je voegen barst.
Trots zijn op, keer vier, in het hier en nu.
Zien hoe ze hun weg vervolgen en vinden.
Verbinden en verbonden zijn met elkaar.
Aan het werk, sterk en met een plan.

Daar sta ik dan, met verbazing te kijken.
Jassen, tassen, om de paar passen, overal.
Dat het op de trap, grote stap, eroverheen.
Iets gebeurd meestal niet nu, meteen, nooit.
Opnieuw vertalen, m’n schouders ophalen.
Razendsnel schakel ik Wifi vol-le-dig uit.
En besluit om van koers te veranderen.

De tijd geeft me de mogelijkheid om te zien.
Waar ik misschien nodig, waar ik overbodig ben.
Zien dat ze zelfstandiger en handiger dan ik dacht.
Onverwacht, verrast, enthousiast, trots-er zijn op.
Bedenken wat ik ze wil meegeven in het leven.
Ontdekken dat dat soms best wel is gelukt.

Ondertussen doe ik het langzaamaan.
Komt er een eind aan mijn baanbestaan.
Ben ik, in heel eerlijk, blij dat ik mag gaan.
De verandering dingen, die me niet passen.
Het is goed zo, zeven jaar, daar, doorgebracht.
Nooit bedacht, ik laat me volledig verassen.
De toevalligheden, bijzondere gesprekken.
Zonder tijd rekken, bewust, rust, vooruit.
Ik kijk er naar uit, besluit, het is goed zo.

Wegwijzers, de ijzers smeden, het doen.
Los van toen, alles wat er mee samen hangt.
Dat je verlangt naar iets waarvan je niet weet.
Alleen maar dat het er is, dat het er zal zijn.
Bladeren van de bomen, dagen, dromen ♥

Opmerkdingen…

24 augustus 2021

Dagen, vragen, vooruit kijken.
Zien, misschien, het is goed zo.
Dat alsmaar vreemder dat ook is.
Met verbazing kijk ik om me heen.
Naar iedereen die er in mee gaat.
De haat, het omgaan met elkaar.
Boos en beledigend, waarom?

We maken allemaal keuzes.
Altijd al, doen, kiezen, een kans.
De dans ontspringen, je omringen.
Liefdevol laten, leven, iets geven.
Doen wat goed voelt voor jou.

Weloverwogen, altijd een reden.
Zonder uitleggen, ’t hardop zeggen.
Het lijkt opeens niet meer te kunnen.
We luisteren niet meer naar elkaar.
Met gevaar voor voelen, zomaar.

Voelen wat je voelt, zo is het.
Zonder de ander te overtuigen.
Te buigen en het te beredeneren.
Zonder je te verweren, ervan leren.
Alleen jij weet wat klopt voor jou.
Niet even gauw, tot waar nodig.
En overbodig mag overboord.

Gehoord, gezien misschien.
Alle tijd geeft mij te denken.
Niet geheel vrijwillig laat ik los.
Op m’n wenken bediend, bedolven.
Mee op de golven van al gedaan.
Stilstaan, waar ga ik naartoe.
Houden van als hou-vast ♥


Slipperdagen

20 augustus 2021

Wekenlang vakantievrij, dierbaar dichtbij.
Dagen zonder me af te vragen, zonder lijstjes.
Huishoudelijke taken verzaken, we zien ’t wel.
Gezelschap van Zon en welke bikini trek ik aan?
We duiken in het zwembad, ons bankje bezet.
De BBQ brandt en we schuiven spontaan aan.
Zonder plan, rust, ruimte, we gaan, het kan.

Voor even dichtbij, naar vriendin en gezin.
Elkaar weer zien, er zijn, zomaar, met elkaar.
Dagenlang alle tijd, ik wil je nooit meer kwijt.
Terug in de tijd, dingen, onze herinneringen.
Ze gaan zover terug, vliegensvlug, voorbij.

Mijn hangmat opgehangen, ik klim er in.
Schommelingen, dingen, dagen die duren.
De stilte ervaren, mijn bezwaren laat ik gaan.
Zachtjesaan zie ik dat alsmaar vreemder dat is.
Het lijkt waar we voor staan onderuit te halen.
Te vertalen, het leven, laten, leren en geven.
Ik herken, ben, beleven, op mijn eigen pad.

Een komen en gaan, stilstaan bij dat alles.
De tijd, de werkelijkheid, vakantievrij, dichtbij.
Levensvragen, de dagen en alle antwoorden ook.
Zonnestralen, weg van de verhalen, vertalen in
thuisgekomen, gezinsgeluk, er zijn, zomaar ♥

Samenspel

23 juli 2021

Gevoelens op sterkte en stomverbaasd.
Twaalf jaar geleden is het, dat wij, samen.
Beamen dat het al veel langer geleden lijkt.
Hoe het kan, waar de tijd, de eeuwigheid.
Tegelijkertijd als gisteren, daar, zowaar.

Wij, met elkaar, op Ibiza, getrouwd terug.
De toevalligheden en dromen die uitkomen.
Alsof het ons is overkomen, het zo mocht zijn.
Zo voelt het nog, wij zijn niet zomaar samen.
Beamen dat wij, dichterbij en vliegensvlug.

Als ik er op terug kijk besef ik weer hoe rijk.
Waar ik ook kijk en van waar we zijn gekomen.
Hoeveel we delen, hoe vervelend je ook kan zijn.
Ik heb met regelmaat rollen behang gehaald.
Wilde plannen om jou er achter te plakken.

We zijn nooit bij de pakken neer gaan zitten.
Onze liefde bleek sterker dan alles wat er was.
Dan alles, wat ons allemaal nog gaat overkomen.
Soms weet je het gewoon, voel je het aan alles.
Dat iets, niet voor niets, dat wij, jij, dichterbij ♥



Acht-en-veertig

10 juli 2021

Gek om het ieder jaar weer te ervaren.
Ouder worden en het nog lang niet zijn.
Een klein beetje dicht in de buurt van 50.
Het vieren, een voorschot op echt jarig.
Tijd met elkaar en gezelschap van Zon.

Dat het kon, dat je verjaart, met taart.
Alweer een jaar ouder en wijzer, grijzer.
Tevreden, altijd een reden om het te zijn.
Juist in klein, het gevonden, verbonden.
In een weten, op de dagen die doen.

Levensvragen, het antwoord, stop.
Op zijn kop, ondersteboven, bedacht.
Voort op ongekende kracht, een weten.
Iets wat ervaren me na al die jaren bracht.
Achterover leunen en het kunnen laten.
In de gaten dat zoveel er niet toe doet.
Dat je ont-moet en dat niets zomaar.

Boven alles ben ik vooral dankbaar.
Voor dingen, dagen, dat ik mag delen.
Helen, hou-vast vond, kan houden van.
Omdat ze er nog zijn, omdat ze er was.
Dat ik dat kan blijven zien, zomaar ♥

Wereldvreemd

2 juli 2021

Zonder vragen zet ik een X door onze dagen.
Volgeschreven, bijzonder beleven, allemaal leuk.
Naar de Jumbo is niet meer het uitje van onze dag.
Opeens mag alles weer, raar, waar, wil ik dat wel?
Stel, stilstaan, stomverbaasd, er niet achteraan.

Mag er nog ruimte voor enige twijfel bestaan?
Om mijn gevoel te volgen, zonder dat ik het weet.
Kan ik hardop zeggen, moet ik het blijven uitleggen.
In een wereld die me nu alsmaar vreemder wordt.
Waar bang, eigenbelang in alles terug te zien is.

Wat als ik me niet vergis en mijn gevoel klopt.
Dat verstopt onder de angst nog zo veel meer is.
Zoveel meer dan we kunnen overzien, misschien?
Dat het leven om te leven, níet maakbaar blijkt.
Het geen kwaad kan als jij het anders bekijkt.

Mag ik, kan ik, zonder toetsenbordterreur.
Ben ik nu een zeur, zomaar, met mijn bezwaar.
Dat het niet kan, hoe mensen omgaan met elkaar.
Waar laten we onze kinderen dan in opgroeien.
Het zal ze nu boeien, ze willen weg, eropuit.

Ik besluit dat ik voor nu twijfel, meer dan ooit.
Maar ook dat ik me niet laat meesleuren, nooit.
De X-zen laat ik staan, met dank voor ’t ontstaan.
Dankbaar voor drie jaar later en alles dichtbij.
Blij dat ik kan kiezen, al is het uit liever niet ♥

Baanbestaan

4 juni 2021

Opeens is het echt, er achter aan.
Nog een poging gedaan, ik mag gaan.
Zonder baanbestaan, dat, na zeven jaar.
Met enig bezwaar weliswaar ga ik weg.
De leukste die weggaan, ik dus ook.

Alle dagen, honderdduizend vragen.
Ronddwalen, zoveel verhalen vertalen.
Zoveel bijzondere mensen op mijn pad.
Dat jij dan het antwoord weet, jarenlang.
Bang, beduusd, wie wacht er nu op mij?
Maar ook blij, dat het zo is, geen keus.
Want ik was heus niet zelf gegaan.

Tegelijkertijd zie ik de mogelijkheden.
Een kans, dingen, de dans ontspringen.
Blijkbaar komt er een nog leukere baan.
Waarvan het bestaan, nog onzichtbaar.
Dankbaar, raar en toch is het goed zo.

Wekenlang vakantievrij cadeau.
De vrijheid voelen, dromen, doelen.
En een lijstje met wensen, op de fiets.
Iets, al ergens voelbaar, vanuit het niets.
Er op vertrouwen, opnieuw opbouwen.
Toevalligheden, het leven, gegeven.
De tijd, om te zien, zijn, zomaar ♥

Honkvast

26 mei 2021

Veranderingen, dingen, dagen.
Het verdragen, er klaar mee zijn.
Klein dat steeds groter, idioter, dat.
Alle tijd gehad, een andere keus.
Heus niet makkelijk, het moet.

Wat je ook doet, daar kom je uit.
Een besluit dat je altijd iets brengt.
In mijn geval een ander huis, houvast.
Houden van op een andere manier.
In het hier en nu en toch samen.

Beamen dat moeilijk het mooi bracht.
Er over nagedacht, urenlang, bang, blij.
Dichterbij, thuiskomen en toch ook niet.
Het komt altijd achteraf, dat je het ziet.
Dat de dingen soms zo, de bedoeling.

Zijn. Dat klein zoveel groter, groots is.
Gemis een ervaren, bedaren, verbinden.
Dat je elkaar uiteindelijk terug vinden kan.
Een weg te gaan, stilstaan, huisjubileum.
Veertien jaar geleden alweer en meer.

Alle reden, blijven vieren na drie op rij.
Dichterbij, zo ook mijn vriendin vandaag.
Elkaar voor even kunnen zien, zijn, zomaar.
Tijd doorbrengen met elkaar, zonder Skype.
Veranderingen, dingen, dagen, een weten.
Dat dit alles, dat afstand, een ander land.
Bij een hand in hand, er niet toe doen ♥

Zeventien…

24 mei 2021

Dromen die uitkomen, door het te doen.
Plannen maken, alles regelen, vragen stellen.
Enthousiast vertellen, de verandering zichtbaar.
Zeventien jaar en je weet allang waarnaartoe.
En hoe, dat wat wij zeggen doet er niet toe.

Sleutelen, sleutelen, sleutelen, dagenlang.
Niet bang om iets te vervangen, te proberen.
Je door niemand en niets laten tegen houden.
Starten, schakelen, nog een keer, op de fiets.
Altijd iets te vertellen, bijstellen en verder.

Al doende leren hoe alles voor jou werkt.
Het versterkt iets in jou, ik zie het gebeuren.
Zonder zeuren ga je, doe je ’t op jouw manier.
Tot hier en niet verder, vasthoudend, helder.
Helemaal zoals jij het allang hebt bedacht.

Opeens, vandaag, al, zomaar, zeventien.
Je laat ons de wereld door jouw ogen zien.
Net even anders, er niet in mee met iedereen.
Aan twijfelen doe je niet, meteen weten, daarom.
Vasthoudend, vast houden, hou-vast, ik geniet.
Jou zo zien, omhoog kijken, niet bezwijken.
Gas geven, vrij om te gaan en er te staan ♥

Doelbewust

16 mei 2021

Een grote grijns en samen voor de spiegel staan,
dat je mij aan kijkt, dat blijkt, dat het lijkt, het is zo.
Opeens groei jij mij voorbij, sta je daar groot te zijn.
Klein, niet meer voor te stellen, tellen, vijftien jaar.
Op de helft naar twintig en op de helft van dertig.

Jij kijkt graag vooruit, bent al daar als ik nog niet.
Zien dat je geniet van het groter zijn, met je broers.
Het heeft iets stoers, helm op, achterop geklommen.
Mee mogen voetballen bij de senioren, er bij horen.
Gewonnen, verloren, niet blij, jij kan, keert het om.

Stomverbaasd luister ik soms naar wat je zegt.
Als je me uitlegt hoe dingen gaan, hoe het werkt.
Gesterkt in jouw ervaren, blijven staan als het zo is.
Waarom moeilijk doen, als ’t ook makkelijk kan?
En daar breng ik dan, voor even, niets tegen in.

Tegenzin, toch, het kan nog en lekker in je pak.
Het verschil zien, in woord en daad sta je paraat.
Zien hoe je ervoor gaat en er op jou manier komt.
Als er mogelijkheden zijn, heb jij ze al gevonden.
Online je nieuwe school in, jij bent er al, ik kom.

FIFA, Weekend league, rewards, Messi gepackt.
In jubelstemming zijn, opstaan met bakkie pleur.
Doelpunten maken, twee keer een assist, jij beslist.
Besloten, een grote grijns en weten dat het altijd.
Goed komt. Jarig..vijftien jaar, dankbaar, dat jij ♥

Moederdag…

9 mei 2021

Ontbijt op bed, kopje thee gezet.
Al 20 jaar achter elkaar moederdag.
Tellen in tientallen en terug in de tijd.
Moeder zijn, alle moeders om me heen.
Die met wijze raad, daad, het durven.
Er waren, door de jaren en meteen.
Beseffen dat ik het nooit alleen.

Om me heen, onverstoorbaar.
Zorgen voor, door en met elkaar.
Dankbaar dat ze er waren, altijd zijn.
Vertrouwen, de was opgevouwen.
Klaar staan, al van kleins af aan.

Vliegensvlug de veranderingen.
De dingen, dagen, herinneringen.
Aan een andere tijd en zelf gemaakt.
Geraakt, opgehangen en bewaard.
Dat keer vier, al zijn ze niet hier.

Moederdag, ik mag alles laten.
In de gaten dat, vertragen, vragen.
Niets doen, aangereikt, wijn, zo fijn.
Languit met de zevende zus in de zon.
En onze chef-kok die mijn lievelings.
Doe mij meer van dit soort dagen.
Waarop ik zonder vragen, dat ♥



Geruisloos

30 april 2021

Kilometers lang rechtdoor, in de stilte mee.
Zoals altijd heb ik geen idee waar ik heen ga.
Waar ik heen wil, alleen maar stil, sprakeloos.
Tuurlijk heb ik een plan, het komt er niet van.
Opeens zie ik een ander pad, nieuwe wegen.

Als ik maar heel even niemand tegen kom.
Het gevoel van alleen, nergens naar toe, gaan.
Stilstaan bij dat alles wat het leven doet en niet.
Ik geniet, laat los, besluit, kom altijd ergens uit.
Overgeven aan de toevalligheden van ’t leven.

Misschien willen we gewoon teveel van het leven.
Dat het maakbaar is, dat wij bepalen, ervoor betalen.
Toch blijkt het leven, terwijl je plannen hebt gemaakt.
Het is dat wat je aanraakt, overkomt, kan overkomen.
Laat dromen, doorgaan, stilstaan, dankbaar laat zijn.

Het laat je soms de huishoudelijke taken verzaken.
Voor vandaag een lijstje en stapel was tot het plafond.
Een volle mand met sokken, die alsnog twee aan twee.
Kopje thee, koekjestrommel, gezinsgezellig compleet.
De afstandsbediening verstopt, weten dat het klopt ♥

Twintig…

26 april 2021

Twintig, tellen in tientallen, dat dat opeens kan.
Maar liefst twee weken te vroeg, daar ben je dan.
Het moment, zo onverwacht, midden in onze nacht.
Geboren om 5.07 onvoorstelbaar, jij, nog zo klein.
En wij, nog beduusd, wij mogen jouw ouders zijn.

Jij, zo klein, nog geen idee wat je teweeg brengt
bij iedereen die we bellen, vertellen dat je er bent.
Verrast, enthousiast, ze komen er allemaal gelijk aan.
Stilstaan, tranen van geluk, tijdens het tandenpoetsen.
Er stil van zijn als ze je voor ’t eerst zien, vast houden.
Niet meer los willen laten, tot wij het in de gaten.
Liefdevol, onze slaapkamer vol bewonderaars.

Bewonderaars die er nog altijd zijn en blijven.
Die met je meelopen op jouw pad, je voor gaan.
Als geen ander besef jij dat als echte familie-man.
Trots ben je, voor jou horen we allemaal bij elkaar.
Ook als personal trainer, ben je daar, waar ik ben.
Streng, wat ik ook zeg, ik kom er niet mee weg.
Je lacht me uit, grote grijns, er in getrapt, fijn.

Dat ik al twintig jaar jouw moeder ben, mag zijn.
Toen zo klein en nu zoveel koppen groter dan ik.
Getraind, gespierd en dat ik van alles in jou herken.
Behalve dat. maar wat maakt het me trots jou zo zien.
Zien hoe je een weg vindt om ergens te kunnen komen.
Hoe je dromen waar maakt en het gewoon gaat doen.
Zien hoe je voor jezelf en iedereen opkomt, er staat.
Door het vuur gaat, praat, als dat er voor nodig is.
Twintig jaar, nog beduusd en dat ik van je hou ♥

Vooruitgang

21 april 2021

Met ingehouden adem wachten we, geen idee waarop.
Een scan, voor de zekerheid, terug in de tijd, het zal toch.
Herinneringen, dingen, dichterbij, wij en op zijn kop gezet.
Niet opgelet, het niet willen weten, niet kunnen vergeten.
Verlossende woorden, het is goed, het is allemaal goed.

Het duurt even voor je het dan bevat, dat, dat het goed is.
Dagenlang in het ongewis, dat het alle kanten op kan gaan.
Niet stil willen staan bij de gevolgen, bij de lange gang daar.
Beseffen dat het angst-aan-jagend is, blijft, nooit echt went.
En ongekend de impact, ook nu, bij iedereen om ons heen.

Tegelijkertijd is weten dat ze er zijn, dat we dit, zo, allemaal.
Hetzelfde ervaren, meeleven, erbij blijven, op de achtergrond.
De geruststelling dat we nooit alleen, jij, wij, zo rijk, om ons heen.
Kilometers makend adem ik uit, blij met mijn besluit te lopen.
Blijven hopen, er op vertrouwen en bij de voor uitgang eruit.

Ook in ons gezin wordt de boel weer onhandig opgeschud.
Voorzichtig ingedut, de dagen die duren doorgekomen en vrij.
Dichtbij, blij, zo gaan ze allemaal hun eigen gang en weten allang.
Voorzichtig verliefd, verkering en er niet over uitgepraat raken.
De maat regelen, precies zo, zodat het allemaal nog net past.

Enthousiast, er iets op vinden, verbinden, verbonden zijn.
Headset op, potje FIFA, weekend league en bij de Elite horen.
Vlieguren maken, grenzen bewaken, naar buiten en bewegen.
Om geen antwoord verlegen en ik hou wijselijk mijn mond.
In een wereld die mij nog altijd even vreemd is en blijft ♥

Richtingsgevoel

11 april 2021

Opstaan, skates aan, gewoon gaan en gedaan.
Kilometers lang rechtdoor, ik kan alle kanten op.
Ik stop alleen om te kijken waarheen en leg ’t vast.
Wind mee, enthousiast, genieten en de afslag gemist.
Vrijheid, vlak wegdek, uiteindelijk tik ik 70 km aan.
Ik lijk wel gek en toch ben ik het niet, niet echt.
Het is een ervaren, in mij, zonder bezwaren.

De vrijheid zo ervaren en dit kunnen doen.
Bedenken waar je blij van wordt, doen, dus gaan.
Stilstaan bij geluk, van de bovenste plank gehaald.
Plannen maken, voor nu, voor later en wellicht nooit.
Vertaald naar zoveel meer en dan alleen maar dat.
Huishoudelijke taken verzaken, in de ban raken.
Een lijstje om dat alles door te kunnen strepen.

Een gevoel volgen en er anders naar kijken.
Het loslaten en in de gaten dat dit het leven is.
Dat het leven je overkomt, altijd en zomaar, daar.
Mooi, moeilijk, machteloos, boos, broos, dichterbij.
Met elkaar ben je dan, uiteindelijk, sterker dan ooit.
Al dan niet verstrooid, in een te hoge versnelling.
Belangstelling, elkaar zien en alle ruimte geven.
Het beleven op jouw eigen manier, het mag.
En zo brengt iedere dag weer iets nieuws ♥

 1. Mijn baanbestaan, er achter aan…
 2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓ 
 3. Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
 4. In het kader van, terug naar Texel met Maaike. 
 5. Luisterkind Modules volgen, module Lichaamstaal ✓
 6. Parachutespringen, een tandemsprong met Olaf :)
 7. Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
 8. Naar vriendin en gezin in Luxemburg. Traditie ✓
 9. Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. ✓
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren. 
12. Skateparade skaten met Roos. 
13. Een Reiki cursus volgen. I en II. ✓
14. Boekenmarkt in Deventer, met Bar.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Het ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk.
18. De Maasdijk Marathon skaten met Bianc.
19. Koningskrabbel in de krant. Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Met Dion naar een wedstrijd van het NL elftal.
22. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
23. Samen dineren in het donker.
24. Gezins-tijdscapsule maken.
25. Slapen onder de sterrenhemel. ✓ 
26. De 70 kilometer aantikken op skates. ✓
27. Opruimreis door Huis & Hoofd. Nu echt ✓
28. Netflix nachtje doorhalen, omdat het kan.
29. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren. ✓
30. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
30. Op een kleedje wijnproeverij-en met Conny.
31. Buddyloop lopen van St. Antonius naar St. Antonius.
32. Dochterdingen weekend met Maaike. Maastricht ✓
33. De Hartstocht lopen. 21 km ✓
34. Familieweekend plannen.

 

Raakvlak

31 maart 2021

Soms danst een titel nog helemaal niet.
Dan geniet ik van de stilte, zonder woorden.
Stilte waarin ik steeds weer en bewust van veel.
Dingen, dagen, die ik deel, blij met helemaal niets.
Iets, alles, tegelijkertijd en kunnen juichen, bijna.
Tijd om te schrijven, in het hier en nu blijven.
Zoveel om vast te leggen, hardop zeggen.

De kleine dingen die later groot blijken.
Onderweg om je heen kijken, zoveel zien.
Tot tien tellen met vier tieners onder één dak.
De humor behouden, in alles wat ons overkomt.
Vriendinnen die er zijn, dat alles kunnen delen.
Ruimte maken, een opruimreis naar de stort.
De tuin, alle bladeren die bedekken, weg.

Ontdekken, doen, durven, alle kanten op.
De zon die opkomt en ook weer onder gaat.
Als je even stilstaat, op tijd voor de avondklok.
Het leven neemt ons mee en overal naar toe.
En hoe! Hoe veel, vaak, dat alles, altijd raak ♥

Weersomslag

10 maart 2021

Soms danst een titel al dagen door mijn hoofd.
Als in beloofd, al heb ik geen idee, ga ik er in mee.
Soms probeer ik het te sturen, tegen beter weten in.
Zinnen verzetten, op verhaal gekomen, in dromen.
Ik laat de woorden komen, kies, kijk en bezwijk.

Dagelijkse dingen, wandelingen en een weten.
Veranderingen, zonder dat je er invloed op hebt.
Opeens overkomt het je, zonder te weten waarom.
Stomverbaasd, dat het leven dit voor je bedenkt.
Ik voel me wegzakken in mijn eigen schoenen.

Eigenlijk wil ik alleen maar rust, even niets.
Om te ontdekken waar ik sta, waar ik ga en hoe.
Moe van maatregelen, meer dan dat, de verwarring.
En mijn baanbestaan, steeds weer er achter aan.
Het zorgt voor onrust en bewust zijn van veel.

De dingen die ik deel op de dagen die doen.
Het hardop uitspreken en dat iets er mag zijn.
Opeens blijkt het dan weer klein, goed te komen.
In een ont-moeten, vertrouwen, dankbaar zijn.
Een gevoel volgen, je eigen pad bewandelen.

Het ontdekken, over hekjes, het weiland in.
Al dan niet bevroren, door de modder, regen.
Meebewegen met dat wat is, dat het er zal zijn.
Weten dat achter de wolken, de zon altijd wacht.
Er aan gedacht, in goed gezelschap, even alleen.
Beseffen dat het er is en dat ik er op vertrouw.
Antwoorden die ik altijd in de stilte vind ♥

Hou-vast

19 februari 2021

Schrijven, de manier om in het hier en nu.
Te blijven, terug te komen, terug bij dromen.
Het is iets wat zomaar, de krabbels, door elkaar.
Midden in de nacht, er voortdurend aan gedacht.
De toevalligheden in het leven, geven me, dat, alles.
Met iedereen om me heen en nu als ik alleen ben.
Tevreden, altijd een reden om dankbaar te zijn.
Ook als het leven confronterend is en blijft.
Als het besef plotseling bij je binnen komt.

Zo gingen we dit weekend zomaar samen.
Schaatsen aan, het ijs op en het uitzicht zien.
De Nieuwkoopse Plassen, uitgestrekt voor ons.
Scheuren ontwijkend, kilometers lang rechtdoor.
Het gezelschap van zon, de vrijheid volop ervaren.
Dit meemaken, het geluk van de bovenste plank.
We gaan terug in de tijd, zoveel herinneringen.
Dingen die doen, meemaken, samen beamen.
Samen even in het moment kunnen blijven.

Het beschrijven, vastleggen, zinnen verzetten.
Dagen die energie geven, die je het laten beleven.
Voor even alleen in het moment, niets meer dan dat.
Een ont-moeten zomaar en iets delen, daar, met elkaar.
Dankbaar voor alle veranderingen, dingen en dagen.
Voor vragen, het antwoord, op verhaal gekomen.
Kunnen dromen over mijn hangmat in de zon.

Vooruit kunnen kijken, bewust van onze angst.
Dichtbij gekomen neemt het je zomaar weer mee.
Het idee, daargelaten, inzetten op een rollator race.
Op samen, op zon en een zwembad abonnement.
Ongekend, als letters dansen in een hou-vast ♥

Puzzelstukjes

12 februari 2021

Herinneringen, dingen en dagen.
Ik blijf me afvragen hoe het zou zijn.
Als jij nog gewoon, dichtbij, hier, bij ons.
Je kunnen zien en samen zijn, dat je er bent.
Tegelijkertijd ben je, blijf je, door alles, iedereen.
In de dingen die wij nu nog doen, die jij deed.
Baldadig, blij, zoals jij, bijzonder, dichtbij.
Even, in de toevalligheden van ’t leven.
Puzzelstukjes waarvan er één mist.

Gemis, dierbaar en dankbaar.
Met elkaar, kunnen zien wat er is.
Zo tikt mijn moeder de..75 jaar aan.
Er naar toe kunnen gaan, even samen.
Beamen dat en vooral humor behouden.
Taart en een nieuw levensjaar, zomaar.
Ondertussen kunnen we schaatsen.
Gezelschap van zon, blauwe lucht.
Zucht, dat het bijna voorjaar is..♥

Uiteenlopend

3 februari 2021

Opstaan en gaan, gedaan.
Dingen doen, anders dan toen.
Tegelijkertijd, lijkt het, normaal.
In een bizarre, bijzondere wereld.
Niets lijkt meer hetzelfde te zijn.
En het Carnavallen overslaan.
Serieus? Nog nooit gedaan.

Niets lijkt meer hetzelfde te zijn.
Zoveel veranderingen, tegelijkertijd.
Dochter op school aan de keukentafel.
Haar broers, al dan niet gamend, in de les.
Geen succes, ze maken er wel ’t beste van.
Ze doen wat kan, in mogelijkheden zien.
Misschien is dat wat het leven, geven.
Je er aan overgeven, voor even, dat.

Een vreemde gewaarwording.
De dingen doen en door, daarom.
Niets meer te vertellen en zo is het.
Elkaar zien, hoe dan, al lopend, waar.
Beeldbellen, bericht, in contact zijn.
Taart, zomaar, het samen beamen.
Waar het over gaat is er nog ♥

Lockdowndingen

24 januari 2021

In de benen, naar buiten.
Mijn ogen sluiten in de zon.
Zomaar kunnen gaan, gedaan.
Vrijheid, alle tijd en vooruit.
Kilometers lang rechtdoor.

Dingen, dagen, doen, samen.
Beamen dat we niets te klagen.
Duwtje om te dromen, te dragen.
Alle tijd om ’t ons af te vragen.
Wie, wat, waar en waarom.

Daarom, de dagen die doen.
In de benen, stenen verzamelen.
Voorzien van kleur en de deur uit.
Zodat ze weer worden gevonden.
Onzichtbaar verbonden, dat.

Iets om je aan vast te houden.
Bij je te dragen, weer los te laten.
Liefdevol ervaren, dat je kan kiezen,
Klein gebaar, gevonden, zomaar.
Dat het kan, altijd, met elkaar ♥

Vastgelegd…

10 januari 2021

Tien januari tweeduizend acht.
Een begin en een zin, zij, bijzonder.
Geen idee wat ik dacht, onverwacht.
Dat ik kon beschrijven, haar zo kon
laten blijven, in het hier en nu.

Een afscheid, de tijd, dat alles
bracht me bij bijzondere mensen.
Dertien jaar, ontelbaar, de woorden,
de zinnen, zomaar daar, achter elkaar.
Dankbaar voor ’t ervaren, jarenlang.
Steeds even in jubelstemming zijn.
Zichtbaar en struikelend in stilte.

Het schrijven, zo dichtbij, blijven.
De letters die dansen, durven, doen.
Terug naar toen, tranen, trots zijn op.
Op zijn kop, gewicht van schouders.
Er achteraan, gedicht en gedaan.

Stilstaan, een momentmoment.
Ongekend en zomaar op mijn pad.
Dat alles in mijn krabbels vastgelegd.
Oprecht, al dan niet hardop gezegd.
Dank voor het meelezen, echt.. ♥

Jaarwisseling

30 december 2020

Veranderingen, dingen, dagen.
Achterom kijken, 2020, vertragen.
Zien, zijn, een klein gebaar, zomaar.
Het jaar dat ons weer samen bracht.
Onverwacht, onvoorstelbaar zacht.
De toevalligheden, lang gewacht.
Bedachtzaam, bizar, met elkaar.

Het jaar dat voor iedereen.
Je kunt er niet omheen, alleen.
De meningen, mensen, wensen.
Al dan niet terecht, levensecht.
Op afstand, anderhalve meter.

Het leven leven zoals het komt.
Zien wat er wel is, naast het gemis.
Voorbij verbolgen een gevoel volgen.
Ontdekken dat er deuren open staan.
Gaan, genieten van duizend dingen.
Wandelingen, gezelschap van zon.

Beseffen dat er zoveel wel kon.
Kan, dan zijn het de dagen die doen.
Decemberdagen, vertragen, stilstaan.
Gedaan, geschreven en het beleven.
Voor even dichtbij en dankbaar.

Bij deze alvast gelukkig nieuwjaar!

%d bloggers liken dit: