Spring naar inhoud

Klaargespeeld

19 november 2021

Een lang zal ze leven, ontbijt op bed.
De wekker gezet voor heel uitgebreid.
Terug in de tijd, zingen, herinnerdingen.
We lopen mee, haar allerlaatste jaar daar.
Traktatie ingepakt, felicitaties onderweg.
Uitdelen, kinderfeestje en logeerpartij.
Zij in jubelstemming en al twaalf zijn.

Als ik, langs de lijn, naar haar kijk.
Probeer ik ons kleine meisje te vinden.
In stoer, haar broers als groot voorbeeld.
Zelfs hun liefde voor FCU wordt gedeeld.
Klaargespeeld, dat, als je al twaalf bent.
Ongekend, hoe snel het allemaal gaat.
Waar je bij staat in niets te vertellen.

Ondertussen kijkt zij alvast vooruit.
Scholen bezoeken en weten wat ze wil.
Eigenlijk stond haar besluit allang vast.
Blij verrast en er voor open staan, gaan.
Naar buiten gelopen, besloten en al.

Voorzichtig laat ik haar steeds weer.
Keer op keer, een heel klein beetje vrij.
Ons meisje, met de wijsjes in haar hoofd.
Het belooft iets dat zij, net als wij toen.
Verliefd, zo lief, niets meer aan doen ♥

Woordenwisseling

16 november 2021

Alsmaar nog vreemder, tot hier.
Waar deuren op een kier en dicht.
Zoveel waanzin in het vooruitzicht.
Wat geven we onze kinderen mee.
Het idee, dat zij en dat wij, Nee.

Er niet in mee omdat het zo voelt.
Ook al is het allemaal goed bedoelt.
Zo omgaan met elkaar, dit voorleven.
Ik wil ze iets anders meegeven dan dit.
Op zoek naar antwoorden en waarom.
Zoek ik in de stilte, weg van alle ruis.
Blijf ik thuis als dat er voor nodig is.

Het gemis blijft uit, dingen niet doen
Zo anders dan toen, blijkt het ook niet.
Omdat je het ook nu weer duidelijk ziet.
Ziet wat er dan weer voor terug komt.
Beseft dat dit alles verstomt in taboe.

Moedeloos, boos, bang, langdradig.
In al mijn ervaren de afgelopen jaren
mocht ik daar allemaal naar toe en hoe.
Ik mocht bedaren, uitspreken hardop.
Er op terug komen, op mijn besluit.

Uiteindelijk kwamen we hier uit.
Hoe langer iets duurt, steeds weer.
Keer je door er anders naar te kijken.
Door te kiezen wat voor jou goed voelt.
Woorden in te wisselen, niet blijven.
In bang, als je dat niet hoeft te zijn.
Onze wereld klein, groot genoeg ♥

Tachtig…

14 november 2021

Opstaan en met slingers op pad.
Zachtjes sluipen we om zijn huis.
Voordat mijn schoonvader wakker.
Grote borden met daarop: 80 jaar.
Trapje op, het hangt, met elkaar.

Beduusd naar beneden gekomen.
Volledig verrast, bijna enthousiast.
Naar eigen zeggen gaat het vanzelf.
Een mooie mijlpaal, goed verhaal.
Dat ik bij deze dankbaar vertaal.

Dankbaar dat we dit nog samen.
Kunnen beamen dat dit echt oud.
Veel ouder dan dat hij eigenlijk is.
Alle reden om vandaag te vieren.
Tachtig, taart en trots zijn op ♥

Herinnerdingen

5 november 2021

Zomaar even een stilte in de dagen.
In de nachten, mijn gedachten bij jou.
Hoe zou het zijn, als jij nog hier, bij ons.
Als ik nog kon aanbellen en binnen lopen.
Hoe zou het zijn als jij nog hier, dichtbij.
Zonder dat wat altijd ongrijpbaar blijft.
Als ik jou en jij mij, kon vasthouden.

Alhoewel ik voor jou de opluchting.
Blijft het een ding, jou moeten missen.
Dat je er niet bent als we allemaal samen.
Ondertussen uitgebreid met nog meer klein.
Baldadig, blij en jij… hoe leuk zou dat zijn.
Hoe leuk zou het zijn, als we compleet.
Als je de luiers weer achterstevoren.

Natuurlijk kan ik je stem nog horen.
Voel ik jouw duwtjes in mijn rug nog.
Weet ik dat terug niet meer zo kan zijn.
Soms doet het gewoon pijn en wil ik toch.
Nog meer herinneringen met je maken.
Binnen lopen, jouw verjaardag vieren.
Even samen, op dagen als vandaag ♥





Geluksvogel

3 november 2021

Woorden die al dagen doen dansen.
In mijn gedachten, ergens op wachten.
Een weten, dat het moment altijd klopt.
Gedachten stopt, laat voelen wat er is.
In alle rust, bewust en meebewegen.

Voorzichtig blijven voelen tot waar.
Ieder bezwaar, alle ruis en Nee, tot daar.
Blijven luisteren, ook als het fluisteren is.
Gemis, twijfels, de stilte antwoord, altijd.
Zonder spijt achterom kunnen kijken.

Niet bezwijken als het niet goed voelt.
Twijfels, om er nog dieper in te duiken.
De vrijheid is voelbaar, daar waar jij bent.
Er is zoveel meer dan dat wat er al was.
Het vrij laten als het je niet meer past.

Enthousiast pas ik de puzzelstukjes.
Stapje voor stapje, compleet bedacht.
Onverwacht mag ik weer, studiebolblij.
Dit past bij mij, bij alles wat ik al doe.
Een ontdekken wie ik ben, mag zijn.

Ongekend hoe de toevalligheden.
Verleden aanraakt, het nu bewaakt.
Er voor open staan, er niet aan voorbij.
Het pad waarop we lopen steeds smaller.
Zij aan zij, steeds meer, vaker, dichtbij.
Waar alles op rij, duidelijk zichtbaar.
Er op vertrouwen dat niets zomaar ♥

Opslagplaats

19 oktober 2021

Ondertussen vervolg ik mijn opruimreis.
In huis, hoofd en schuur voor de duur van
altijd te kort, zelfs al rij ik door naar de stort.
Kasten, lades, achter het schot, alles er uit.
Inruimen, ruimte, in alle rust en bewust.

Alle tijd geeft me nu de mogelijkheid.
Een poging om door de bomen het bos.
Ik wil vastgelegd organiseren en nu echt.
Ontelbaar, door elkaar, niet te overzien.
Wel, niet, misschien, tot tien, check.

Gek hoe dit iedere keer weer gebeurd.
Dat niets blijft hoe ’t was, veranderingen.
Zoveel dingen die gebeuren, zonder dat wij.
Dichtbij en in de wereld die alsmaar, dat.
Tegelijkertijd is er zoveel wat nog wel.

Blijft en beklijft, zoveel herinneringen.
Dagen, dingen die waardevol, voor altijd.
Omdat je er nu, zonder spijt, op terug kijkt.
Beseft dat toen niet voor niets, juist goed.
Iets doet, waardoor je weer verder kunt.

Verder waar we gebleven, waar ik was.
Enthousiast sluit ik lades, kast voor kast.
Nu alleen nog bedenken hoe ik het zo hou.
Gauw laten zien, misschien, mogelijkheden.
Spelregels, streng, ook dat komt vast goed.
Er is altijd een reden om tevreden te zijn.
Klein geluk op de allerbovenste plank ♥

Gedagzegdag

1 oktober 2021

Dankbaar kijk ik nog even achterom
en trek de deur zachtjes achter me dicht.
Het bericht, mijn baanbestaan en nu gaan.
Stilstaan, iedereen, iedere dag iets bijzonders.
Met tijd cadeau zijn dit de dagen die doen.
Niet meer terug naar toen, vooruit kijken.
Deuren die dicht gaan, de ramen open.

Hopen op en weten dat niets voor niets.
Terug op mijn fiets voelt het meer dan goed.
Alle tijd om te schrijven, dichtbij mezelf blijven.
In alle rust, bewust, kunnen kiezen, keuzes maken.
Daar waar nodig grenzen bewaken en verzaken.
Voorzichtig door al mijn gevoelslagen heen.
Totdat het opeens allemaal samen valt.

Een halte met bestemming onbekend.
Ondervinden dat het leven je overkomt.
De obstakels niet altijd zijn, wat ze lijken.
Verder kijken en van het gebaande pad.
Dat en meer, steeds weer, duidelijker.

Ondertussen vliegen de dagen om.
Lijkt Agenda een eigen leven te leiden.
Vandaag grijp ik in, begin een opruimreis.
Ik werk achterstallig sociaal onderhoud bij.
Maak een lange rij voor mijn wasmachien.
Wie weet, misschien, zien, zijn, zomaar.
Dankbaar, bij elkaar, dag zonder plan ♥

Uitgesloten

15 september 2021

Wakker worden midden in de nacht.
Zachtjes hoor ik alle woorden al komen.
Onrust, bewust en de stilte, stomverbaasd.
In een wereld die alsmaar nog vreemder.
Het doet me meer dan ik wil toegeven.

Een bijzonder beleven, dat het echt.
Het recht om te doen wat ik altijd deed.
Blijkt nu, al dan niet terecht, einde verhaal.
Iets wat ik vertaal en nog niet echt bevat.
Dat uiteindelijk ook niets veranderd.

Lachwekkend en verontrustend tegelijk.
Hoe ik naar het leven kijk doet er niet toe.
Alsof dit nu opeens niet meer mag bestaan.
Toch laat ik het en ga ik er niet achteraan.
Dankbaar dat ze op de barricades staan.

Ondertussen is het een bevestiging.
Van veel, van zo niet alles wat ik voel.
Kan al mijn ervaren, bedaren, beduusd.
Het mooiste laten zien, hier, meteen.
Omdat je nooit alleen, waar dan ook ♥

Rechtsboven

10 september 2021

Naar boven, opgeschoven en blijven staan.
Eigenlijk nooit echt gedacht dat ik zou gaan.
6. Parachutespringen, al jaren op mijn lijstje.
Doorgestreept, ik ben gegaan, check, gedaan.
Een beleven, gegeven, nu, zomaar, cadeau.

Dankjewel… ga ik dit doen, serieus durven.
Een gevecht in stilte, twijfels, ik ga níet niet.
Bij alleen al er aan denken voelde ik de angst.
Honderdduizend bedenkingen heb ik bedacht.
Op het toppunt van bang, toch wist ik allang.
Ik wist dat ik zou gaan, bang is van de baan.
Stilstaan, een weten, ingezet op levensecht.

En terecht, het zweven, dit mogen beleven.
De sprong, een blauwe lucht, zucht, de stilte.
Ademloos kijk ik, zonder te beseffen wat ik zie.
Het is zoveel meer dan ik had kunnen bedenken.
Waar ben ik nou serieus zo bang voor geweest.
Dit is het meest, niet te geloven dat ik nu hier.
Boven, voorbij de angst die mij het bangst.

Ondertussen zet ik een streep door mijn zes.
Blijf ik bij de les door doen, durven, vertrouwen.
Door deze lijst nog langer, tot mijn leeftijd aan toe.
Het ervaren, zonder bezwaren, omdat het goed voelt.
Zien waar dit alles voor is bedoeld, het leven leven.
Dankbaar voor het opbouwen, opnieuw, het Nu.
Hink, stap, sprong, dit voelt als vrij, wij, zo blij! ♥

1. Mijn baanbestaan, er achter aan.
 2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓ 
 3. Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
 4. In het kader van, terug naar Texel met Maaike. 
 5. Luisterkind Modules volgen, module Lichaamstaal ✓
 6. Parachutespringen, een tandemsprong zonder Olaf :)
 7. Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
 8. Naar vriendin en gezin in Luxemburg. Traditie ✓
 9. Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. ✓
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren. 
12. Skateparade skaten met Roos. 
13. Een Reiki cursus volgen. I en II. ✓
14. Boekenmarkt in Deventer, met Bar.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Het ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk, Luxemburg
18. De Maasdijk Marathon skaten met Bianc. ✓
19. Koningskrabbel in de krant. Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Met Dion naar een wedstrijd van het NL elftal.
22. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
23. Samen dineren in het donker.
24. Blote voeten pad bewandelen. ✓
25. Slapen onder de sterrenhemel. ✓ 
26. De 75 kilometer aantikken op skates.
27. Opruimreis door Huis & Hoofd. ✓
28. Naar het drie landen punt.
29. Museum Voorlinden bezoeken. ✓
30. Gezinsgeluk vastleggen. ✓
31. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren. ✓
32. Naar het Anne Frank huis in A’dam.
33. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
34. Wijnproeverij-en op een kleedje met Conny.
35. Buddyloop lopen van St. Antonius naar St. Antonius.
36. Dochterdingen weekend met Maaike. Maastricht ✓
37. 100.000 keer gelezen aantikken. ✓
38. Gezinsgezellig varen in Giethoorn. ✓
39. De Hartstocht lopen. 21 km ✓
40. Gezins-tijdscapsule maken.
41. Familieweekend plannen.
42. High Tea met Roos.
43. Onze vlieger vliegeren.
44. Glow in the Dark midgetgolf.
45. De Nachtwacht zien.
46. Logeren in een strandhuis.
47. De van Gogh route rijden.
48. Lijst aanvullen tot leeftijd. ✓



Wegwijzers

1 september 2021

Dat je als moeder uit je voegen barst.
Trots zijn op, keer vier, in het hier en nu.
Zien hoe ze hun weg vervolgen en vinden.
Verbinden en verbonden zijn met elkaar.
Aan het werk, sterk en met een plan.

Daar sta ik dan, met verbazing te kijken.
Jassen, tassen, om de paar passen, overal.
Dat het op de trap, grote stap, eroverheen.
Iets gebeurd meestal niet nu, meteen, nooit.
Opnieuw vertalen, m’n schouders ophalen.
Razendsnel schakel ik Wifi vol-le-dig uit.
En besluit om van koers te veranderen.

De tijd geeft me de mogelijkheid om te zien.
Waar ik misschien nodig, waar ik overbodig ben.
Zien dat ze zelfstandiger en handiger dan ik dacht.
Onverwacht, verrast, enthousiast, trots-er zijn op.
Bedenken wat ik ze wil meegeven in het leven.
Ontdekken dat dat soms best wel is gelukt.

Ondertussen doe ik het langzaamaan.
Komt er een eind aan mijn baanbestaan.
Ben ik, in heel eerlijk, blij dat ik mag gaan.
De verandering dingen, die me niet passen.
Het is goed zo, zeven jaar, daar, doorgebracht.
Nooit bedacht, ik laat me volledig verassen.
De toevalligheden, bijzondere gesprekken.
Zonder tijd rekken, bewust, rust, vooruit.
Ik kijk er naar uit, besluit, het is goed zo.

Wegwijzers, de ijzers smeden, het doen.
Los van toen, alles wat er mee samen hangt.
Dat je verlangt naar iets waarvan je niet weet.
Alleen maar dat het er is, dat het er zal zijn.
Bladeren van de bomen, dagen, dromen ♥

Opmerkdingen…

24 augustus 2021

Dagen, vragen, vooruit kijken.
Zien, misschien, het is goed zo.
Dat alsmaar vreemder dat ook is.
Met verbazing kijk ik om me heen.
Naar iedereen die er in mee gaat.
De haat, het omgaan met elkaar.
Boos en beledigend, waarom?

We maken allemaal keuzes.
Altijd al, doen, kiezen, een kans.
De dans ontspringen, je omringen.
Liefdevol laten, leven, iets geven.
Doen wat goed voelt voor jou.

Weloverwogen, altijd een reden.
Zonder uitleggen, ’t hardop zeggen.
Het lijkt opeens niet meer te kunnen.
We luisteren niet meer naar elkaar.
Met gevaar voor voelen, zomaar.

Voelen wat je voelt, zo is het.
Zonder de ander te overtuigen.
Te buigen en het te beredeneren.
Zonder je te verweren, ervan leren.
Alleen jij weet wat klopt voor jou.
Niet even gauw, tot waar nodig.
En overbodig mag overboord.

Gehoord, gezien misschien.
Alle tijd geeft mij te denken.
Niet geheel vrijwillig laat ik los.
Op m’n wenken bediend, bedolven.
Mee op de golven van al gedaan.
Stilstaan, waar ga ik naartoe.
Houden van als hou-vast ♥


Slipperdagen

20 augustus 2021

Wekenlang vakantievrij, dierbaar dichtbij.
Dagen zonder me af te vragen, zonder lijstjes.
Huishoudelijke taken verzaken, we zien ’t wel.
Gezelschap van Zon en welke bikini trek ik aan?
We duiken in het zwembad, ons bankje bezet.
De BBQ brandt en we schuiven spontaan aan.
Zonder plan, rust, ruimte, we gaan, het kan.

Voor even dichtbij, naar vriendin en gezin.
Elkaar weer zien, er zijn, zomaar, met elkaar.
Dagenlang alle tijd, ik wil je nooit meer kwijt.
Terug in de tijd, dingen, onze herinneringen.
Ze gaan zover terug, vliegensvlug, voorbij.

Mijn hangmat opgehangen, ik klim er in.
Schommelingen, dingen, dagen die duren.
De stilte ervaren, mijn bezwaren laat ik gaan.
Zachtjesaan zie ik dat alsmaar vreemder dat is.
Het lijkt waar we voor staan onderuit te halen.
Te vertalen, het leven, laten, leren en geven.
Ik herken, ben, beleven, op mijn eigen pad.

Een komen en gaan, stilstaan bij dat alles.
De tijd, de werkelijkheid, vakantievrij, dichtbij.
Levensvragen, de dagen en alle antwoorden ook.
Zonnestralen, weg van de verhalen, vertalen in
thuisgekomen, gezinsgeluk, er zijn, zomaar ♥

Samenspel

23 juli 2021

Gevoelens op sterkte en stomverbaasd.
Twaalf jaar geleden is het, dat wij, samen.
Beamen dat het al veel langer geleden lijkt.
Hoe het kan, waar de tijd, de eeuwigheid.
Tegelijkertijd als gisteren, daar, zowaar.

Wij, met elkaar, op Ibiza, getrouwd terug.
De toevalligheden en dromen die uitkomen.
Alsof het ons is overkomen, het zo mocht zijn.
Zo voelt het nog, wij zijn niet zomaar samen.
Beamen dat wij, dichterbij en vliegensvlug.

Als ik er op terug kijk besef ik weer hoe rijk.
Waar ik ook kijk en van waar we zijn gekomen.
Hoeveel we delen, hoe vervelend je ook kan zijn.
Ik heb met regelmaat rollen behang gehaald.
Wilde plannen om jou er achter te plakken.

We zijn nooit bij de pakken neer gaan zitten.
Onze liefde bleek sterker dan alles wat er was.
Dan alles, wat ons allemaal nog gaat overkomen.
Soms weet je het gewoon, voel je het aan alles.
Dat iets, niet voor niets, dat wij, jij, dichterbij ♥



Acht-en-veertig

10 juli 2021

Gek om het ieder jaar weer te ervaren.
Ouder worden en het nog lang niet zijn.
Een klein beetje dicht in de buurt van 50.
Het vieren, een voorschot op echt jarig.
Tijd met elkaar en gezelschap van Zon.

Dat het kon, dat je verjaart, met taart.
Alweer een jaar ouder en wijzer, grijzer.
Tevreden, altijd een reden om het te zijn.
Juist in klein, het gevonden, verbonden.
In een weten, op de dagen die doen.

Levensvragen, het antwoord, stop.
Op zijn kop, ondersteboven, bedacht.
Voort op ongekende kracht, een weten.
Iets wat ervaren me na al die jaren bracht.
Achterover leunen en het kunnen laten.
In de gaten dat zoveel er niet toe doet.
Dat je ont-moet en dat niets zomaar.

Boven alles ben ik vooral dankbaar.
Voor dingen, dagen, dat ik mag delen.
Helen, hou-vast vond, kan houden van.
Omdat ze er nog zijn, omdat ze er was.
Dat ik dat kan blijven zien, zomaar ♥

Wereldvreemd

2 juli 2021

Zonder vragen zet ik een X door onze dagen.
Volgeschreven, bijzonder beleven, allemaal leuk.
Naar de Jumbo is niet meer het uitje van onze dag.
Opeens mag alles weer, raar, waar, wil ik dat wel?
Stel, stilstaan, stomverbaasd, er niet achteraan.

Mag er nog ruimte voor enige twijfel bestaan?
Om mijn gevoel te volgen, zonder dat ik het weet.
Kan ik hardop zeggen, moet ik het blijven uitleggen.
In een wereld die me nu alsmaar vreemder wordt.
Waar bang, eigenbelang in alles terug te zien is.

Wat als ik me niet vergis en mijn gevoel klopt.
Dat verstopt onder de angst nog zo veel meer is.
Zoveel meer dan we kunnen overzien, misschien?
Dat het leven om te leven, níet maakbaar blijkt.
Het geen kwaad kan als jij het anders bekijkt.

Mag ik, kan ik, zonder toetsenbordterreur.
Ben ik nu een zeur, zomaar, met mijn bezwaar.
Dat het niet kan, hoe mensen omgaan met elkaar.
Waar laten we onze kinderen dan in opgroeien.
Het zal ze nu boeien, ze willen weg, eropuit.

Ik besluit dat ik voor nu twijfel, meer dan ooit.
Maar ook dat ik me niet laat meesleuren, nooit.
De X-zen laat ik staan, met dank voor ’t ontstaan.
Dankbaar voor drie jaar later en alles dichtbij.
Blij dat ik kan kiezen, al is het uit liever niet ♥

Baanbestaan

4 juni 2021

Opeens is het echt, er achter aan.
Nog een poging gedaan, ik mag gaan.
Zonder baanbestaan, dat, na zeven jaar.
Met enig bezwaar weliswaar ga ik weg.
De leukste die weggaan, ik dus ook.

Alle dagen, honderdduizend vragen.
Ronddwalen, zoveel verhalen vertalen.
Zoveel bijzondere mensen op mijn pad.
Dat jij dan het antwoord weet, jarenlang.
Bang, beduusd, wie wacht er nu op mij?
Maar ook blij, dat het zo is, geen keus.
Want ik was heus niet zelf gegaan.

Tegelijkertijd zie ik de mogelijkheden.
Een kans, dingen, de dans ontspringen.
Blijkbaar komt er een nog leukere baan.
Waarvan het bestaan, nog onzichtbaar.
Dankbaar, raar en toch is het goed zo.

Wekenlang vakantievrij cadeau.
De vrijheid voelen, dromen, doelen.
En een lijstje met wensen, op de fiets.
Iets, al ergens voelbaar, vanuit het niets.
Er op vertrouwen, opnieuw opbouwen.
Toevalligheden, het leven, gegeven.
De tijd, om te zien, zijn, zomaar ♥

Honkvast

26 mei 2021

Veranderingen, dingen, dagen.
Het verdragen, er klaar mee zijn.
Klein dat steeds groter, idioter, dat.
Alle tijd gehad, een andere keus.
Heus niet makkelijk, het moet.

Wat je ook doet, daar kom je uit.
Een besluit dat je altijd iets brengt.
In mijn geval een ander huis, houvast.
Houden van op een andere manier.
In het hier en nu en toch samen.

Beamen dat moeilijk het mooi bracht.
Er over nagedacht, urenlang, bang, blij.
Dichterbij, thuiskomen en toch ook niet.
Het komt altijd achteraf, dat je het ziet.
Dat de dingen soms zo, de bedoeling.

Zijn. Dat klein zoveel groter, groots is.
Gemis een ervaren, bedaren, verbinden.
Dat je elkaar uiteindelijk terug vinden kan.
Een weg te gaan, stilstaan, huisjubileum.
Veertien jaar geleden alweer en meer.

Alle reden, blijven vieren na drie op rij.
Dichterbij, zo ook mijn vriendin vandaag.
Elkaar voor even kunnen zien, zijn, zomaar.
Tijd doorbrengen met elkaar, zonder Skype.
Veranderingen, dingen, dagen, een weten.
Dat dit alles, dat afstand, een ander land.
Bij een hand in hand, er niet toe doen ♥

Zeventien…

24 mei 2021

Dromen die uitkomen, door het te doen.
Plannen maken, alles regelen, vragen stellen.
Enthousiast vertellen, de verandering zichtbaar.
Zeventien jaar en je weet allang waarnaartoe.
En hoe, dat wat wij zeggen doet er niet toe.

Sleutelen, sleutelen, sleutelen, dagenlang.
Niet bang om iets te vervangen, te proberen.
Je door niemand en niets laten tegen houden.
Starten, schakelen, nog een keer, op de fiets.
Altijd iets te vertellen, bijstellen en verder.

Al doende leren hoe alles voor jou werkt.
Het versterkt iets in jou, ik zie het gebeuren.
Zonder zeuren ga je, doe je ’t op jouw manier.
Tot hier en niet verder, vasthoudend, helder.
Helemaal zoals jij het allang hebt bedacht.

Opeens, vandaag, al, zomaar, zeventien.
Je laat ons de wereld door jouw ogen zien.
Net even anders, er niet in mee met iedereen.
Aan twijfelen doe je niet, meteen weten, daarom.
Vasthoudend, vast houden, hou-vast, ik geniet.
Jou zo zien, omhoog kijken, niet bezwijken.
Gas geven, vrij om te gaan en er te staan ♥

Doelbewust

16 mei 2021

Een grote grijns en samen voor de spiegel staan,
dat je mij aan kijkt, dat blijkt, dat het lijkt, het is zo.
Opeens groei jij mij voorbij, sta je daar groot te zijn.
Klein, niet meer voor te stellen, tellen, vijftien jaar.
Op de helft naar twintig en op de helft van dertig.

Jij kijkt graag vooruit, bent al daar als ik nog niet.
Zien dat je geniet van het groter zijn, met je broers.
Het heeft iets stoers, helm op, achterop geklommen.
Mee mogen voetballen bij de senioren, er bij horen.
Gewonnen, verloren, niet blij, jij kan, keert het om.

Stomverbaasd luister ik soms naar wat je zegt.
Als je me uitlegt hoe dingen gaan, hoe het werkt.
Gesterkt in jouw ervaren, blijven staan als het zo is.
Waarom moeilijk doen, als ’t ook makkelijk kan?
En daar breng ik dan, voor even, niets tegen in.

Tegenzin, toch, het kan nog en lekker in je pak.
Het verschil zien, in woord en daad sta je paraat.
Zien hoe je ervoor gaat en er op jou manier komt.
Als er mogelijkheden zijn, heb jij ze al gevonden.
Online je nieuwe school in, jij bent er al, ik kom.

FIFA, Weekend league, rewards, Messi gepackt.
In jubelstemming zijn, opstaan met bakkie pleur.
Doelpunten maken, twee keer een assist, jij beslist.
Besloten, een grote grijns en weten dat het altijd.
Goed komt. Jarig..vijftien jaar, dankbaar, dat jij ♥

Moederdag…

9 mei 2021

Ontbijt op bed, kopje thee gezet.
Al 20 jaar achter elkaar moederdag.
Tellen in tientallen en terug in de tijd.
Moeder zijn, alle moeders om me heen.
Die met wijze raad, daad, het durven.
Er waren, door de jaren en meteen.
Beseffen dat ik het nooit alleen.

Om me heen, onverstoorbaar.
Zorgen voor, door en met elkaar.
Dankbaar dat ze er waren, altijd zijn.
Vertrouwen, de was opgevouwen.
Klaar staan, al van kleins af aan.

Vliegensvlug de veranderingen.
De dingen, dagen, herinneringen.
Aan een andere tijd en zelf gemaakt.
Geraakt, opgehangen en bewaard.
Dat keer vier, al zijn ze niet hier.

Moederdag, ik mag alles laten.
In de gaten dat, vertragen, vragen.
Niets doen, aangereikt, wijn, zo fijn.
Languit met de zevende zus in de zon.
En onze chef-kok die mijn lievelings.
Doe mij meer van dit soort dagen.
Waarop ik zonder vragen, dat ♥



Geruisloos

30 april 2021

Kilometers lang rechtdoor, in de stilte mee.
Zoals altijd heb ik geen idee waar ik heen ga.
Waar ik heen wil, alleen maar stil, sprakeloos.
Tuurlijk heb ik een plan, het komt er niet van.
Opeens zie ik een ander pad, nieuwe wegen.

Als ik maar heel even niemand tegen kom.
Het gevoel van alleen, nergens naar toe, gaan.
Stilstaan bij dat alles wat het leven doet en niet.
Ik geniet, laat los, besluit, kom altijd ergens uit.
Overgeven aan de toevalligheden van ’t leven.

Misschien willen we gewoon teveel van het leven.
Dat het maakbaar is, dat wij bepalen, ervoor betalen.
Toch blijkt het leven, terwijl je plannen hebt gemaakt.
Het is dat wat je aanraakt, overkomt, kan overkomen.
Laat dromen, doorgaan, stilstaan, dankbaar laat zijn.

Het laat je soms de huishoudelijke taken verzaken.
Voor vandaag een lijstje en stapel was tot het plafond.
Een volle mand met sokken, die alsnog twee aan twee.
Kopje thee, koekjestrommel, gezinsgezellig compleet.
De afstandsbediening verstopt, weten dat het klopt ♥

Twintig…

26 april 2021

Twintig, tellen in tientallen, dat dat opeens kan.
Maar liefst twee weken te vroeg, daar ben je dan.
Het moment, zo onverwacht, midden in onze nacht.
Geboren om 5.07 onvoorstelbaar, jij, nog zo klein.
En wij, nog beduusd, wij mogen jouw ouders zijn.

Jij, zo klein, nog geen idee wat je teweeg brengt
bij iedereen die we bellen, vertellen dat je er bent.
Verrast, enthousiast, ze komen er allemaal gelijk aan.
Stilstaan, tranen van geluk, tijdens het tandenpoetsen.
Er stil van zijn als ze je voor ’t eerst zien, vast houden.
Niet meer los willen laten, tot wij het in de gaten.
Liefdevol, onze slaapkamer vol bewonderaars.

Bewonderaars die er nog altijd zijn en blijven.
Die met je meelopen op jouw pad, je voor gaan.
Als geen ander besef jij dat als echte familie-man.
Trots ben je, voor jou horen we allemaal bij elkaar.
Ook als personal trainer, ben je daar, waar ik ben.
Streng, wat ik ook zeg, ik kom er niet mee weg.
Je lacht me uit, grote grijns, er in getrapt, fijn.

Dat ik al twintig jaar jouw moeder ben, mag zijn.
Toen zo klein en nu zoveel koppen groter dan ik.
Getraind, gespierd en dat ik van alles in jou herken.
Behalve dat. maar wat maakt het me trots jou zo zien.
Zien hoe je een weg vindt om ergens te kunnen komen.
Hoe je dromen waar maakt en het gewoon gaat doen.
Zien hoe je voor jezelf en iedereen opkomt, er staat.
Door het vuur gaat, praat, als dat er voor nodig is.
Twintig jaar, nog beduusd en dat ik van je hou ♥

Vooruitgang

21 april 2021

Met ingehouden adem wachten we, geen idee waarop.
Een scan, voor de zekerheid, terug in de tijd, het zal toch.
Herinneringen, dingen, dichterbij, wij en op zijn kop gezet.
Niet opgelet, het niet willen weten, niet kunnen vergeten.
Verlossende woorden, het is goed, het is allemaal goed.

Het duurt even voor je het dan bevat, dat, dat het goed is.
Dagenlang in het ongewis, dat het alle kanten op kan gaan.
Niet stil willen staan bij de gevolgen, bij de lange gang daar.
Beseffen dat het angst-aan-jagend is, blijft, nooit echt went.
En ongekend de impact, ook nu, bij iedereen om ons heen.

Tegelijkertijd is weten dat ze er zijn, dat we dit, zo, allemaal.
Hetzelfde ervaren, meeleven, erbij blijven, op de achtergrond.
De geruststelling dat we nooit alleen, jij, wij, zo rijk, om ons heen.
Kilometers makend adem ik uit, blij met mijn besluit te lopen.
Blijven hopen, er op vertrouwen en bij de voor uitgang eruit.

Ook in ons gezin wordt de boel weer onhandig opgeschud.
Voorzichtig ingedut, de dagen die duren doorgekomen en vrij.
Dichtbij, blij, zo gaan ze allemaal hun eigen gang en weten allang.
Voorzichtig verliefd, verkering en er niet over uitgepraat raken.
De maat regelen, precies zo, zodat het allemaal nog net past.

Enthousiast, er iets op vinden, verbinden, verbonden zijn.
Headset op, potje FIFA, weekend league en bij de Elite horen.
Vlieguren maken, grenzen bewaken, naar buiten en bewegen.
Om geen antwoord verlegen en ik hou wijselijk mijn mond.
In een wereld die mij nog altijd even vreemd is en blijft ♥

Richtingsgevoel

11 april 2021

Opstaan, skates aan, gewoon gaan en gedaan.
Kilometers lang rechtdoor, ik kan alle kanten op.
Ik stop alleen om te kijken waarheen en leg ’t vast.
Wind mee, enthousiast, genieten en de afslag gemist.
Vrijheid, vlak wegdek, uiteindelijk tik ik 70 km aan.
Ik lijk wel gek en toch ben ik het niet, niet echt.
Het is een ervaren, in mij, zonder bezwaren.

De vrijheid zo ervaren en dit kunnen doen.
Bedenken waar je blij van wordt, doen, dus gaan.
Stilstaan bij geluk, van de bovenste plank gehaald.
Plannen maken, voor nu, voor later en wellicht nooit.
Vertaald naar zoveel meer en dan alleen maar dat.
Huishoudelijke taken verzaken, in de ban raken.
Een lijstje om dat alles door te kunnen strepen.

Een gevoel volgen en er anders naar kijken.
Het loslaten en in de gaten dat dit het leven is.
Dat het leven je overkomt, altijd en zomaar, daar.
Mooi, moeilijk, machteloos, boos, broos, dichterbij.
Met elkaar ben je dan, uiteindelijk, sterker dan ooit.
Al dan niet verstrooid, in een te hoge versnelling.
Belangstelling, elkaar zien en alle ruimte geven.
Het beleven op jouw eigen manier, het mag.
En zo brengt iedere dag weer iets nieuws ♥

 1. Mijn baanbestaan, er achter aan…
 2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓ 
 3. Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
 4. In het kader van, terug naar Texel met Maaike. 
 5. Luisterkind Modules volgen, module Lichaamstaal ✓
 6. Parachutespringen, een tandemsprong met Olaf :)
 7. Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
 8. Naar vriendin en gezin in Luxemburg. Traditie ✓
 9. Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. ✓
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren. 
12. Skateparade skaten met Roos. 
13. Een Reiki cursus volgen. I en II. ✓
14. Boekenmarkt in Deventer, met Bar.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Het ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk.
18. De Maasdijk Marathon skaten met Bianc.
19. Koningskrabbel in de krant. Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Met Dion naar een wedstrijd van het NL elftal.
22. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
23. Samen dineren in het donker.
24. Gezins-tijdscapsule maken.
25. Slapen onder de sterrenhemel. ✓ 
26. De 70 kilometer aantikken op skates. ✓
27. Opruimreis door Huis & Hoofd. Nu echt ✓
28. Netflix nachtje doorhalen, omdat het kan.
29. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren. ✓
30. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
30. Op een kleedje wijnproeverij-en met Conny.
31. Buddyloop lopen van St. Antonius naar St. Antonius.
32. Dochterdingen weekend met Maaike. Maastricht ✓
33. De Hartstocht lopen. 21 km ✓
34. Familieweekend plannen.

 

Raakvlak

31 maart 2021

Soms danst een titel nog helemaal niet.
Dan geniet ik van de stilte, zonder woorden.
Stilte waarin ik steeds weer en bewust van veel.
Dingen, dagen, die ik deel, blij met helemaal niets.
Iets, alles, tegelijkertijd en kunnen juichen, bijna.
Tijd om te schrijven, in het hier en nu blijven.
Zoveel om vast te leggen, hardop zeggen.

De kleine dingen die later groot blijken.
Onderweg om je heen kijken, zoveel zien.
Tot tien tellen met vier tieners onder één dak.
De humor behouden, in alles wat ons overkomt.
Vriendinnen die er zijn, dat alles kunnen delen.
Ruimte maken, een opruimreis naar de stort.
De tuin, alle bladeren die bedekken, weg.

Ontdekken, doen, durven, alle kanten op.
De zon die opkomt en ook weer onder gaat.
Als je even stilstaat, op tijd voor de avondklok.
Het leven neemt ons mee en overal naar toe.
En hoe! Hoe veel, vaak, dat alles, altijd raak ♥

Weersomslag

10 maart 2021

Soms danst een titel al dagen door mijn hoofd.
Als in beloofd, al heb ik geen idee, ga ik er in mee.
Soms probeer ik het te sturen, tegen beter weten in.
Zinnen verzetten, op verhaal gekomen, in dromen.
Ik laat de woorden komen, kies, kijk en bezwijk.

Dagelijkse dingen, wandelingen en een weten.
Veranderingen, zonder dat je er invloed op hebt.
Opeens overkomt het je, zonder te weten waarom.
Stomverbaasd, dat het leven dit voor je bedenkt.
Ik voel me wegzakken in mijn eigen schoenen.

Eigenlijk wil ik alleen maar rust, even niets.
Om te ontdekken waar ik sta, waar ik ga en hoe.
Moe van maatregelen, meer dan dat, de verwarring.
En mijn baanbestaan, steeds weer er achter aan.
Het zorgt voor onrust en bewust zijn van veel.

De dingen die ik deel op de dagen die doen.
Het hardop uitspreken en dat iets er mag zijn.
Opeens blijkt het dan weer klein, goed te komen.
In een ont-moeten, vertrouwen, dankbaar zijn.
Een gevoel volgen, je eigen pad bewandelen.

Het ontdekken, over hekjes, het weiland in.
Al dan niet bevroren, door de modder, regen.
Meebewegen met dat wat is, dat het er zal zijn.
Weten dat achter de wolken, de zon altijd wacht.
Er aan gedacht, in goed gezelschap, even alleen.
Beseffen dat het er is en dat ik er op vertrouw.
Antwoorden die ik altijd in de stilte vind ♥

Hou-vast

19 februari 2021

Schrijven, de manier om in het hier en nu.
Te blijven, terug te komen, terug bij dromen.
Het is iets wat zomaar, de krabbels, door elkaar.
Midden in de nacht, er voortdurend aan gedacht.
De toevalligheden in het leven, geven me, dat, alles.
Met iedereen om me heen en nu als ik alleen ben.
Tevreden, altijd een reden om dankbaar te zijn.
Ook als het leven confronterend is en blijft.
Als het besef plotseling bij je binnen komt.

Zo gingen we dit weekend zomaar samen.
Schaatsen aan, het ijs op en het uitzicht zien.
De Nieuwkoopse Plassen, uitgestrekt voor ons.
Scheuren ontwijkend, kilometers lang rechtdoor.
Het gezelschap van zon, de vrijheid volop ervaren.
Dit meemaken, het geluk van de bovenste plank.
We gaan terug in de tijd, zoveel herinneringen.
Dingen die doen, meemaken, samen beamen.
Samen even in het moment kunnen blijven.

Het beschrijven, vastleggen, zinnen verzetten.
Dagen die energie geven, die je het laten beleven.
Voor even alleen in het moment, niets meer dan dat.
Een ont-moeten zomaar en iets delen, daar, met elkaar.
Dankbaar voor alle veranderingen, dingen en dagen.
Voor vragen, het antwoord, op verhaal gekomen.
Kunnen dromen over mijn hangmat in de zon.

Vooruit kunnen kijken, bewust van onze angst.
Dichtbij gekomen neemt het je zomaar weer mee.
Het idee, daargelaten, inzetten op een rollator race.
Op samen, op zon en een zwembad abonnement.
Ongekend, als letters dansen in een hou-vast ♥

Puzzelstukjes

12 februari 2021

Herinneringen, dingen en dagen.
Ik blijf me afvragen hoe het zou zijn.
Als jij nog gewoon, dichtbij, hier, bij ons.
Je kunnen zien en samen zijn, dat je er bent.
Tegelijkertijd ben je, blijf je, door alles, iedereen.
In de dingen die wij nu nog doen, die jij deed.
Baldadig, blij, zoals jij, bijzonder, dichtbij.
Even, in de toevalligheden van ’t leven.
Puzzelstukjes waarvan er één mist.

Gemis, dierbaar en dankbaar.
Met elkaar, kunnen zien wat er is.
Zo tikt mijn moeder de..75 jaar aan.
Er naar toe kunnen gaan, even samen.
Beamen dat en vooral humor behouden.
Taart en een nieuw levensjaar, zomaar.
Ondertussen kunnen we schaatsen.
Gezelschap van zon, blauwe lucht.
Zucht, dat het bijna voorjaar is..♥

Uiteenlopend

3 februari 2021

Opstaan en gaan, gedaan.
Dingen doen, anders dan toen.
Tegelijkertijd, lijkt het, normaal.
In een bizarre, bijzondere wereld.
Niets lijkt meer hetzelfde te zijn.
En het Carnavallen overslaan.
Serieus? Nog nooit gedaan.

Niets lijkt meer hetzelfde te zijn.
Zoveel veranderingen, tegelijkertijd.
Dochter op school aan de keukentafel.
Haar broers, al dan niet gamend, in de les.
Geen succes, ze maken er wel ’t beste van.
Ze doen wat kan, in mogelijkheden zien.
Misschien is dat wat het leven, geven.
Je er aan overgeven, voor even, dat.

Een vreemde gewaarwording.
De dingen doen en door, daarom.
Niets meer te vertellen en zo is het.
Elkaar zien, hoe dan, al lopend, waar.
Beeldbellen, bericht, in contact zijn.
Taart, zomaar, het samen beamen.
Waar het over gaat is er nog ♥

Lockdowndingen

24 januari 2021

In de benen, naar buiten.
Mijn ogen sluiten in de zon.
Zomaar kunnen gaan, gedaan.
Vrijheid, alle tijd en vooruit.
Kilometers lang rechtdoor.

Dingen, dagen, doen, samen.
Beamen dat we niets te klagen.
Duwtje om te dromen, te dragen.
Alle tijd om ’t ons af te vragen.
Wie, wat, waar en waarom.

Daarom, de dagen die doen.
In de benen, stenen verzamelen.
Voorzien van kleur en de deur uit.
Zodat ze weer worden gevonden.
Onzichtbaar verbonden, dat.

Iets om je aan vast te houden.
Bij je te dragen, weer los te laten.
Liefdevol ervaren, dat je kan kiezen,
Klein gebaar, gevonden, zomaar.
Dat het kan, altijd, met elkaar ♥







Vastgelegd…

10 januari 2021

Tien januari tweeduizend acht.
Een begin en een zin, zij, bijzonder.
Geen idee wat ik dacht, onverwacht.
Dat ik kon beschrijven, haar zo kon
laten blijven, in het hier en nu.

Een afscheid, de tijd, dat alles
bracht me bij bijzondere mensen.
Dertien jaar, ontelbaar, de woorden,
de zinnen, zomaar daar, achter elkaar.
Dankbaar voor ’t ervaren, jarenlang.
Steeds even in jubelstemming zijn.
Zichtbaar en struikelend in stilte.

Het schrijven, zo dichtbij, blijven.
De letters die dansen, durven, doen.
Terug naar toen, tranen, trots zijn op.
Op zijn kop, gewicht van schouders.
Er achteraan, gedicht en gedaan.

Stilstaan, een momentmoment.
Ongekend en zomaar op mijn pad.
Dat alles in mijn krabbels vastgelegd.
Oprecht, al dan niet hardop gezegd.
Dank voor het meelezen, echt.. ♥

Jaarwisseling

30 december 2020

Veranderingen, dingen, dagen.
Achterom kijken, 2020, vertragen.
Zien, zijn, een klein gebaar, zomaar.
Het jaar dat ons weer samen bracht.
Onverwacht, onvoorstelbaar zacht.
De toevalligheden, lang gewacht.
Bedachtzaam, bizar, met elkaar.

Het jaar dat voor iedereen.
Je kunt er niet omheen, alleen.
De meningen, mensen, wensen.
Al dan niet terecht, levensecht.
Op afstand, anderhalve meter.

Het leven leven zoals het komt.
Zien wat er wel is, naast het gemis.
Voorbij verbolgen een gevoel volgen.
Ontdekken dat er deuren open staan.
Gaan, genieten van duizend dingen.
Wandelingen, gezelschap van zon.

Beseffen dat er zoveel wel kon.
Kan, dan zijn het de dagen die doen.
Decemberdagen, vertragen, stilstaan.
Gedaan, geschreven en het beleven.
Voor even dichtbij en dankbaar.

Bij deze alvast gelukkig nieuwjaar!

Decemberdagen

11 december 2020

Dagen, vragen, vooruit, vliegensvlug voorbij.
Een jaar van dichterbij, voor mij, om me heen.
Alleen dat al is genoeg om ’t niet af te schrijven.
Het zal me altijd bij blijven, als echt bijzonder.
En ik verwonder me nog iedere dag, het mag.

Ondertussen streep ik toch nog dingen door.
Mijn levenslijst vul ik aan, in stilstaan, bij veel.
Doordat ik het deel, is het soms zomaar bedacht.
Onverwacht, met elkaar, op de dagen die doen.
Al dan niet terug naar toen en traditiedingen. 

Een jaar waarin ze gingen zoals ze gingen.
Gaan zoals ze gaan, zo ook mijn baanbestaan.
Onzekerheid, de tijd die me vast ergens brengt.
De mogelijkheid om iets anders te gaan doen.
Beslist, besloten, dubbel, dagen, vertragen.

Ondertussen hebben we onze boom al staan.
Nieuw, nieuwe kleuren en momentmomenten.
Iedereen de boom in, het heeft iets, baldadig, blij.
Dankbaar voor dichtbij en dat ze er altijd zijn.
Beseffen dat eigenlijk alleen dat er toe doet.

Een jaar van ont-moeten en beslissen, zelf.
De eerste twee jaar,  controles op rij, voorbij.
Volgens de Hematoloog een reden, aangeraakt.
Grenzen bewaakt, bewogen, ondersteboven.
Blijven geloven, dat niets zomaar, nooit…

1. Mijn baanbestaan, er achter aan…
2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓
3. Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
4. In het kader van, terug naar Texel met Maaike.
5. Luisterkind Modules volgen, Dag 3 Kinderwens
6. Parachutespringen, een tandemsprong met Olaf :)
7. Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
8. Naar vriendin en gezin in Luxemburg. Traditie ✓
9. Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken.
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren.
12. Skateparade skaten met Roos.
13. Een Reiki cursus volgen. I en II
14. Boekenmarkt in Deventer, met Bar.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk.
18. De Maasdijk Marathon skaten met Bianc.
19. Koningskrabbel in de krant > Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
22. Familiefoto laten maken, compleet.
23. Samen dineren in het donker.
24. Gezins-tijdscapsule maken.
25. Slapen onder de sterrenhemel. ✓
26. De 70 kilometer aantikken op skates.
27. Netflix nachtje doorhalen met zijn twee.
28. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren
29. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
30. Een jaar later lunchen bij Marnemoende Traditie ✓
31. Op een kleedje wijnproeverij-en met Conny.
32. Dochterdingen weekend met Maaike. Maastricht ✓
33. Nog in te vullen voor de verandering…

Tegenlicht

30 november 2020

Een gevoel van vrijheid overvalt me.
Opstaan, gaan, skates aan, een wandeling.
De zon die opkomt, de wereld die verstomd.
Het vertragen door alle bladeren op de weg.
De blauwe lucht, een zucht, zomaar, daar.
Even weg van alles en iedereen, alleen.

Nieuwe wegen, elkaar tegen gekomen.
Onderweg bedenken, bedacht, verzacht.
Er aan gedacht, gewacht en geweten, altijd.
Al die tijd die ons steeds weer iets bracht.
Ouder worden, dat je het soms al bent.

Anders dan gewend, geen oma die verjaart.
Geen taart en honderdduizend herinneringen.
Dochterdingen, alle generaties op rij, dichterbij.
Bijzondere gesprekken, de tijd weten te rekken.
Het leven, geven, al dan niet waarneembaar.

Met elkaar, het eind van het jaar is in zicht.
Waar gaan we naar toe, belangrijker nog hoe?
Als ik om me heen kijk en alle anderen ontwijk.
In een wereld die me zo vreemd is geworden.
En ons tegelijkertijd zoveel moois laat zien ♥

Dansdingen

19 november 2020

Versterking aan mijn kant, hand in hand.
Elf jaar geleden, had ik werkelijk geen idee.
Nu gaan we er allemaal in mee, jouw verhaal.
Dat ik voorzichtig vertaal naar dat van ons.
Tik-Tok dansjes, doen, durven, dromen.

Dat jij nog in ons gezin zou komen, zo rijk.
Als ik naar je kijk, kan ik mijn geluk niet op.
Ondanks alles wat je meemaakt, onbevangen.
Vol verlangen, vrolijk, zo vrij als jij, dichtbij.
Wij, een veelzeggende blik, dochterdingen.

Roze verdwijnt, verschijnt alleen bij bezoek
van je liefste nichtje, versterking aan jouw kant.
Hand in hand, jij, blij, met drie broers en je neven.
Een dankbaar gegeven, allemaal, generatiegeluk.
Met iedereen om je heen en dat ze er nog zijn.

Ondertussen tel jij de nachtjes wekenlang af.
Kun je niet wachten op vandaag, gaat het traag.
Je verjaardag in delen, een slaapfeestje, cadeaus.
Een e-reader, de opblaas 11, confettiballonnen.
Ontbijt op bed en de zelfgemaakte croissants.

Jij weet altijd overal een feestje van te maken.
En wij ook, uit bed gezongen, party popper aan.
De dag begonnen, gedaan en de taart staat klaar.
We vieren klein, weten dat ze er zijn is genoeg.
Dansdingen daar, je bent nu 11 jaar, zomaar ♥



Voor-goed

5 november 2020

Terug in de tijd, videobanden tevoorschijn.
De toevalligheden van het leven, zomaar daar.
Met elkaar kijken we naar jou, op beeld, dichtbij.
Iets in mij wil alleen maar naar je blijven kijken.
En luisteren, fluisteren; kom gewoon terug.

De tijd vliegensvlug, voorbij, wij, zonder jou.
Hoe ouder ik, hoe jonger jij, zo slecht bedacht.
Jouw grappen, grijns, onverstoorbaar, als je lacht.
Een gemis dat na al die jaren nog niet anders is.
Ongrijpbaar, raar, op alle dagen die het doen.

Ik blijf me afvragen hoe het zou zijn geweest.
Als jij hier zou zijn, al was het maar voor even.
Hoe zou het zijn, om elkaar even te kunnen zien.
Bij elkaar te kunnen zijn, zomaar, dat dat kan.
Misschien is ’t beter, ik zou je niet laten gaan.

Stilstaan op een dag als vandaag, met elkaar.
Dankbaar voor zoveel, herinneringen, dingen.
Je kunstkleindochter, bij jouw koffer, een kaars.
Zoveel liefde voelbaar daar, waar je ook bent.
Jouw gebaksbordjes, taart, terug in de tijd ♥


Belangeloos

21 oktober 2020

Vakantievrij, dagenlang dichtbij.
Niets, niemand en nergens naar toe.
Hartjes behangen, het roze verdwijnt.
Sleutelen aan scooters, rijden maar.
Met elkaar en alle tijd, zomaar.

Gezinsgezellig compleet, samen.
Ondeugende grijns, prank, bedankt.
We komen los van alle verborgen zorgen.
Wandelingen, dingen, dagen, onbeperkt gamen.
Nog steeds niemand, die mijn ramen wil zemen.
Ze zijn negentien, zestien, veertien, bijna elf.
Groter waar we bij staan, als vanzelf.
Onvoorstelbaar en toch is het zo.

De jaren cadeau, dat is hoe het voelt.
En hoe het leven het misschien bedoelt.
Dankbaar zijn, om iets, niets en iets kleins.
Klanken, bedanken en een compliment.
Een momentmoment kunnen delen.

Bij wind tegen weer meebewegen.
Zonder zeuren laten we het gebeuren.
Voorbij kansloos boos naar belangeloos.
Omdat ziek zijn absoluut geen optie is.
Gemis voor altijd, blijft een gemis ♥

Stormverbaasd

6 oktober 2020

Dozen opgestapeld, zakken vol.
Ik hol naar de kringloop en terug.
Prop vlug boeken in mijn minibieb.
We scheuren roze meisjes behang,
dat volgens onze dochter allang.

En zo vervolg ik mijn opruimreis.
Als er opnieuw een plekje verschijnt.
Niet vrijwillig verdwijnt, nog dieper zit.
Het weg laten halen, vertalen naar nu.
Terug naar toen en het anders doen.

Gedaan, stilstaan, braaf rustig aan.
Binnenblijven, regen op onze ruiten.
Ik mag het opeens delegeren, onbeperkt.
En de afstandsbediening is zomaar van mij.
Alle dagen op rij volg ik het leven aan de
andere kant van mijn Netflixscherm.
Ik zie toevalligheden, het is goed zo.

Opeens krijg ik alle tijd cadeau.
Mag ik me vrij, vervelen, urenlang.
Besef ik dat bang, dat iedereen het is.
Het leven onvoorspelbaar daar, zomaar.
Iedere keer opnieuw schakelen, gas terug.
Soms zo vlug dat je even niet meer weet.
Vergeet waar ’t allemaal echt om gaat.
Haatdragend, complottheorieën, dat.
Beland in een doolhof van denken.

Zoveel dingen die er niet toe doen.
Dingen waar we ons druk over maken.
Totdat je je laat raken in iets wat gebeurd.
Het leven leven, ons er aan over geven.
Rekening blijven houden met elkaar.

Dankbaar, trots zijn op, alleen maar.
Elkaar zien, misschien, mooi in moeilijk.
Mogelijkheden, meegenomen uit ’t verleden.
Vooruit kijken en waar nodig ontwijken.
Het is alles en niets, iets, allebei, altijd ♥

.

Opruimreis

24 september 2020

Laatje voor laatje, kastjes, achter deuren.
Het laten gebeuren, de opruimrommel zien.
Is het nodig, kan het weg, wel, niet, misschien.
Wil ik het graag houden, wat brengt het nog.
Stapels angst voor een toekomstig gemis.

Het is wat het is, vooruit, ik zet het terug.
Ik bewaar, ervaar, breng het hier en daar, door.
We gaan ervoor, de dagen die het doen, toen, nu.
Zin om het te verscheuren, mijn huis uit, klaar.
Mijn pratende rekenmachien mag blijven.

Een opruimreis door mijn huis en hoofd.
Bewust stilstaan en door handen laten gaan.
Dat, in deze laatste honderd dagen van dit jaar.
Waarin, nieuw begin, begonnen, verzonnen.
Onbegonnen werk om er iets in te vinden.

We brengen onze tijd door met dichtbij.
Vinden een weg, weten en vergeten het niet.
Zonder dat je het ziet kun je ook kwetsbaar zijn.
Soms doet het leven geven…soms doet het pijn.
Het overschreeuwen en delen zonder denken.
Dit laat ik aan ons voorbij gaan, gedaan.

Ik zet een X door ons weekend en geniet.
Van zoveel meer dan de wereld om ons heen.
Alleen en samen, beamen, beramen, dankbaar.
Dierbaar daar en niets dat er dan nog toe doet.
Als je elkaar zonder overdrijven ont-moet ♥

Generatiegeluk

14 september 2020

De toevalligheden van het leven.
Zomaar, zien, zijn en langs de lijn.
Met elkaar, de liefde voelbaar daar.
Dankbaar voor de dagen die doen.
Toen en nu, zoals het samen valt.

Halt, herinneringen, dingen, dit.
En weer terug naar de Hematoloog.
Antwoord op vragen, controle, check.
Gek, genoeg en geen garantie, niets.
Terwijl je wil horen dat het nooit.

Dat het nooit meer terug komt.
Een lastig pad om te bewandelen.
Onderhandelen over wat wel en niet.
Voorzichtig voelen, vooruit, een besluit.
Uit de angst, die je het bangst maakt.
Vertrouwen dat alle tijd er zal zijn.
Hoe dan ook, hoopvol, hou-vast.

Verrast, enthousiast, als hij er is.
Generatiegeluk brengt ons bij klein.
Klein, kleiner en de kleinste op komst.
Onvoorstelbaar zoveel lief in mijn armen.
Hartverwarmend en peetouders mogen zijn.
We slaan spontaan af bij Marnemoende.
Genieten van de nazomerzon, zomaar.
Een bijzondere gewaarwording daar.
Zien wat geluk heeft gebracht ♥

Zonnestralen

26 augustus 2020

Veranderingen, dingen, dagen.
Wekenlang vakantie-vrij, dichtbij.
Stilstaan, we gaan, eropuit en gedaan.
Bedenken welke bikini trek ik aan.
Dingen die doen, doorgestreept.

Zien, zijn, zomaar, met elkaar.
Dankbaar daar, dat dit weer kan.
Vertragen en antwoord op vragen.
Eropuit, terugkomen op een besluit.
We varen, ervaren, het laten gebeuren.
Tante worden, zijn, terug naar klein.
Kruipen staan, lopen, erachteraan.
Generatiegezelligheid en de tijd.
Zonnestralen zien en er zijn.

Slapen onder de sterrenhemel.
Vallende ster, wensen, weten dat.
Ik zet me schrap en trap op de rem.
En ik stem voor vakantieverlenging.
Voor het stilzetten van deze tijd.
Zonder dat er iets kwijt raakt.

Zonnestralen, regen, meebewegen.
Bewogen, onder ogen en vertrouwen.
De toevalligheden van het leven zo zien.
Het gewicht mag van mijn schouders.
Vastomlijnd laten, leven en geven ♥

Traditiedingen

4 augustus 2020

Puzzelstukjes die passen
Jassen aangetrokken en uit.
Er over uit, besluit na besluit.
Besloten,  dat het genoeg is.
Dat gemis het altijd wint.

Ontdekken dat nu al begint.
Herinneringen, dingen, dagen.
Zonder me af te vragen, vrij, blij.
Veranderingen voelbaar daar.
Dankbaar voor alles wat is.

Ondertussen streep ik door.
Mijn levenslijst, leuker dan dat.
Traditiedingen, we gingen en gaan.
Stilstaan bij dat wat is, kan zijn.
Met elkaar op dagen die doen.

Niet meer terug, vertrouwen op.
In op zijn kop een kans ontdekken.
Tijd rekken en het leven leven, geven.
Vergeven, ruimte maken, ontwaken.
Genieten in gezelschap van zon..

1.  Onze 10 jarige trouwdag vieren op Ibiza. ✓
2.  Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓
3.  Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
4.  In het kader van, terug naar Texel met Maaike.
5.  Luisterkind Modules volgen, Dag 3 Kinderwens
6.  Parachutespringen,  een tandemsprong met Olaf :)
7.  Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
8.  Naar Vriendin & Gezin in Luxemburg Traditie ✓
9.  Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. Bijna!
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren.
12. Skateparade skaten met Roos.
13. Een Reiki cursus volgen. I en II
14. Naar de boekenmarkt in Deventer > In de planning!
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk.
18. Het blauwe van de spin aantikken en er op ;)) ✓
19. Koningskrabbel in de krant > Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
22. Minibieb in onze tuin parkeren. ✓
23. Samen dineren in het donker.
24. Blotevoetenpad bewandelen. ✓
25. Slapen onder de sterrenhemel.
26. De 75 kilomter aantikken op skates.
27. Koningskrabbel kriebels uitwerken.
28. Skaten naar Kinderdijk, incl. overvaren.
29. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
30. Een jaar later lunchen bij Marnemoende Traditie ✓
31. Naar een wijnproeverij bij Proef & Plezier met Conny
32. Op maat gemaakte boekenkast laten maken.. ✓
33. Dochterdingen weekend met Maaike. Traditie ✓

Zonverwacht

23 juli 2020

Wie had het kunnen bedenken.
Jeugdsentiment, ongekend, samen.
Een groot gezin met ons er middenin.
Plezier met vier en de dagen tot hier.
Beamen dat het dus zo mocht zijn.

Tien + 1 jaar getrouwd vandaag.
Naar het strand, voeten in het zand.
In gedachten voor even terug op Ibiza.
Rotsvast vertrouwen dat we samen.
Vrijheid, alle tijd en voor altijd.

Veranderingen, dingen, dagen.
Geven op onze vragen antwoord.
Ze laten ons zien, dat we misschien.
Laten ons voelen, vooruit kijken.
Bezwijken, er zijn, belangeloos.

Niet voor niets dat ik jou koos.
Het beste wat me is overkomen.
Dromen dichterbij dan ik bedacht.
Gewacht en geweten dat we ooit.
Bang geweest dat we er nooit.

Uitdagingen, dingen, daar.
Voor elkaar kiezen, een kans.
De dans ontspringen, ongerust.
Gesust en al dan niet bewust.
Als een onzichtbare draad.

De drempels over, overal.
Wat er ook gebeurd, samen.
Ouder worden, wijzer en grijzer.
Brillen om te kunnen lezen.
Onze gevoelens op sterkte ♥

Zevenenveertig

10 juli 2020

Jarig en ontbijt op bed.
Lang zal ze leven ingezet.
Confetti in mijn toetsenbord.
Mijn dag die bijzonder wordt.
Ouder worden en het zijn.
Alles bij elkaar opgeteld.

Veranderdingen die doen.
Losgekomen van toen, terug.
Het kunnen vieren met dichtbij.
Blij met mijn rol in het geheel.
Als dochter, zus van; Tante.

Na ont-moeten, omarmen.
Hartverwarmend met humor.
Wie had het kunnen bedenken.
Op het juiste moment, ongekend.
Momentmoment, weer compleet.
Alles overzien en bij elkaar zijn.
Zonder, tijd blijkt niet oneindig.
Omdat ik jou voor altijd mis.

Het leven neemt me mee.
Geen idee, waarom, waarheen.
Maar meteen voel ik dat het klopt.
De toevalligheden laten me zien.
Misschien is dat wel genoeg.

Jarig, een jaar erbij,  ik ben blij.
De ontkenningsfase allang voorbij.
Wazig, weten, een bril op mijn neus.
Altijd een keus, kans om te kiezen.
Steeds sneller in de smiezen ♥

Wisselwerking

27 juni 2020

Op dagen zoals vandaag.
Zijn herinneringen dichtbij.
Herinneringen, dingen, de angst.
Terug naar de dag, de uitslag.
Onwerkelijk waar, zomaar.

Dat, dichterbij dan bedacht.
Jouw angst dat het terug komt.
Die van mij om je kwijt te raken.
Het toelaten, laten, laten gaan.
Stilstaan samen en beamen.

Dagen als vandaag die doen.
Ze laten ons weten, niet vergeten.
Brengen ons terug naar tijdloos zijn.
Ze laten ons bewust en in alle rust.
Bewegen, in alle tijd gekregen.

Er voorzichtig weer in geloven.
Herinneringen die langzaam doven.
Plannen maken, opgelucht adem halen.
Controles loslaten, erover nagedacht.
Zien dat het ons bijzonder bracht ♥

Handbereik

14 juni 2020

Kilometers maken en aanhaken.
In gezelschap van zon, zien en zijn.
Over de hekken, een terras ontdekken.
Bijzondere gesprekken, tijd rekken.
Alleen, samen, kunnen beamen.

Ontdekken dat bijna alles kan.
Houden van en weer vooruit kijken.
Plannen maken, geen grens te bewaken.
Het leven leven en genieten, geven.
De angst maakt ons het bangst.

In gedwongen rust, heel bewust.
Mocht ik ontdekken dat ’t anders.
Dat de dagen er toe doen, in het nu.
Niet te ver vooruit en niet terug.
Liefdevol laten, luisteren naar.

Elkaar de tijd kunnen geven.
De ander iets gunnen, vergeven.
In alles verweven, verwondering.
Dingen doen, een gevoel volgen.
Het verlangen onder woorden.

Met mijn boek in onze hangmat.
Dat en uitzicht op onze palmboom.
Een droom, uitgekomen en gekregen.
Regen, blauwe lucht, zucht, zomaar.
Dankbaar binnen handbereik ♥

Puzzelstukjes

8 juni 2020

Zoveel meningen, zoveel mensen.
Evenveel wensen en het niet weten.
Je zou vergeten waar het echt om gaat.
Bang bedacht, zet alles in de wacht.
De waarheid zonder verblijfplaats.

Zoekend naar een plek, proberen.
Het liet me leren en het accepteren.
Verweren, het verweven in mijn leven.
Beseffen, dat terugdraaien niet kan.
En houden van, onvoorwaardelijk.

Ondertussen volgen dagen elkaar op.
Ervaren we de rust zonder op zijn kop.
Komen herinneringen boven, die doven.
In doen, durven, doorgaan en stilstaan.
Met elkaar, waar ’t maar mogelijk is.

Tegelijkertijd komt een gemis dichtbij.
Is er in onverwacht bedacht weer een wij.
Kunnen we samen beamen dat dit beter is.
Verder waar we gebleven waren, zomaar.
Zonder bezwaren, ervaren en vooruit.

Bijzonder besluit in het best bewaard.
Onze humor behouden, hou-vast vinden.
Verbinden, vertrouwen en weer opbouwen.
Onze weg vinden in alle veranderingen.
Dingen en dagen die er echt toe doen ♥

Versleuteld

24 mei 2020

In gedachten, 16 jaar terug.
Op jouw moment, zonder vlug.
Zo liet je iedereen op jou wachten.
Slapeloze nacht, samen met jou.
In mijn armen, zijn, zo klein.

Onverstoorbaar lag je daar.
En nu, handen door zijn haar.
Maakt toch niet uit hoe het zit.
Dit, de dromen die uitkomen.
Het 16 worden, eindelijk zijn.

Werken, de wereld voor je open.
Best gelopen en geregeld door jou.
Studie, stage en al weten waarheen.
Auto, airco, alles kan in en uit elkaar.
Zonder daar iets aan vuil te maken.
Grenzen bewaken als geen ander.
Daar waar jij bent, vastbesloten.

Jij en op jouw weg, wat ik ook zeg.
Er op vertrouwen, luisteren vooral.
Naar jouw woorden, weten, waarom.
Stomverbaasd, een weerspiegeling.
Dingen, doen, doordacht, daarom.

Horen dat je geslaagd bent op
het journaal en een goed verhaal.
Brommer rijden, gedoe vermijden.
Gas geven en genieten, het leven.
Jij vind het allemaal wel best.

Trots op anders dan de rest ♥

Veerkracht 10

16 mei 2020

Traditiegetrouw, vasthouden aan.
Stilstaan bij jouw komst hier, in het nu.
Kijken naar jou, zo klein, zo lief op beeld.
Met elkaar, dat, gedeeld, in jaren terug.
Zo vliegensvlug, voorbij gevlogen.

Veertien jaar, handen in zijn zakken.
Het leven van alle gemakken voorzien.
Wij tellen tot tien, komen bij honderd uit.
Jij in jouw wereld en terug waar je was.
Groter gegroeid en mij bijna voorbij.

Online leren, leven, levelen, laten.
Niets in de gaten, al gamend in de les.
Wekenlang staat voor jou echt alles stil.
Geen voetbal, geen vrienden, alleen.
Niet kilometers op de fiets, Niets.

Geen feestje, heel anders jarig zijn.
In het klein, met taart, taart en taart.
Doelgericht bedenken wat belangrijk is.
Je kiest, maakt keuzes en het is er al.
Baldadig, blij, bijzonder, dat ben jij ♥

Vrijheid

5 mei 2020

Herinneringen, dingen, dagen.
Vragen, vrijheid, een andere tijd.
Indrukwekkende verhalen, verteld.
Een versteld doen staan, stil, serieus.
Geen keus en niets meer te kiezen.
Alleen nog verliezen en verloren.
Bij elkaar horen, hopen, houvast.

Nooit echt vrij zijn van de last.
Herinneringen, dingen, dragen.
Zoveel vragen op dagen die doen.
Terug naar toen, terug naar nu.
Naar vrijheid, een andere tijd.

We zijn thuis, wekenlang in huis.
Gezinsgeluk aan onze keukentafel.
Vanuit het niets en nergens naartoe.
Brengt het ons iets en ergens, hoe?
De duizend puzzelstukjes passen.

De vrijheid om te voelen, vinden.
En je op te winden als dat nodig is.
Zonder dat het over een ander gaat.
Houvast vinden in de verandering.
Vrijheid in een andere tijd, in ons.

Vrijheid, voor onbepaalde tijd.

★ Geschreven voor de Koningskrant

%d bloggers liken dit: