Spring naar inhoud

Generatiegeluk

14 september 2020

De toevalligheden van het leven.
Zomaar, zien, zijn en langs de lijn.
Met elkaar, de liefde voelbaar daar.
Dankbaar voor de dagen die doen.
Toen en nu, zoals het samen valt.

Halt, herinneringen, dingen, dit.
En weer terug naar de Hematoloog.
Antwoord op vragen, controle, check.
Gek, genoeg en geen garantie, niets.
Terwijl je wil horen dat het nooit.

Dat het nooit meer terug komt.
Een lastig pad om te bewandelen.
Onderhandelen over wat wel en niet.
Voorzichtig voelen, vooruit, een besluit.
Uit de angst, die je het bangst maakt.
Vertrouwen dat alle tijd er zal zijn.
Hoe dan ook, hoopvol, hou-vast.

Verrast, enthousiast, als hij er is.
Generatiegeluk brengt ons bij klein.
Klein, kleiner en de kleinste op komst.
Onvoorstelbaar zoveel lief in mijn armen.
Hartverwarmend en peetouders mogen zijn.
We slaan spontaan af bij Marnemoende.
Genieten van de nazomerzon, zomaar.
Een bijzondere gewaarwording daar.
Zien wat geluk heeft gebracht ♥

Zonnestralen

26 augustus 2020

Veranderingen, dingen, dagen.
Wekenlang vakantie-vrij, dichtbij.
Stilstaan, we gaan, eropuit en gedaan.
Bedenken welke bikini trek ik aan.
Dingen die doen, doorgestreept.

Zien, zijn, zomaar, met elkaar.
Dankbaar daar, dat dit weer kan.
Vertragen en antwoord op vragen.
Eropuit, terugkomen op een besluit.
We varen, ervaren, het laten gebeuren.
Tante worden, zijn, terug naar klein.
Kruipen staan, lopen, erachteraan.
Generatiegezelligheid en de tijd.
Zonnestralen zien en er zijn.

Slapen onder de sterrenhemel.
Vallende ster, wensen, weten dat.
Ik zet me schrap en trap op de rem.
En ik stem voor vakantieverlenging.
Voor het stilzetten van deze tijd.
Zonder dat er iets kwijt raakt.

Zonnestralen, regen, meebewegen.
Bewogen, onder ogen en vertrouwen.
De toevalligheden van het leven zo zien.
Het gewicht mag van mijn schouders.
Vastomlijnd laten, leven en geven ♥

Traditiedingen

4 augustus 2020

Puzzelstukjes die passen
Jassen aangetrokken en uit.
Er over uit, besluit na besluit.
Besloten,  dat het genoeg is.
Dat gemis het altijd wint.

Ontdekken dat nu al begint.
Herinneringen, dingen, dagen.
Zonder me af te vragen, vrij, blij.
Veranderingen voelbaar daar.
Dankbaar voor alles wat is.

Ondertussen streep ik door.
Mijn levenslijst, leuker dan dat.
Traditiedingen, we gingen en gaan.
Stilstaan bij dat wat is, kan zijn.
Met elkaar op dagen die doen.

Niet meer terug, vertrouwen op.
In op zijn kop een kans ontdekken.
Tijd rekken en het leven leven, geven.
Vergeven, ruimte maken, ontwaken.
Genieten in gezelschap van zon..

1.  Onze 10 jarige trouwdag vieren op Ibiza. ✓
2.  Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓
3.  Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
4.  In het kader van, terug naar Texel met Maaike.
5.  Luisterkind Modules volgen, Dag 3 Kinderwens
6.  Parachutespringen,  een tandemsprong met Olaf :)
7.  Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
8.  Naar Vriendin & Gezin in Luxemburg Traditie ✓
9.  Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken. Bijna!
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren.
12. Skateparade skaten met Roos.
13. Een Reiki cursus volgen. I en II
14. Naar de boekenmarkt in Deventer > In de planning!
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven tot wijn stampen in Frankrijk.
18. Het blauwe van de spin aantikken en er op ;)) ✓
19. Koningskrabbel in de krant > Koningskrant ✓
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
22. Minibieb in onze tuin parkeren. ✓
23. Samen dineren in het donker.
24. Blotevoetenpad bewandelen. ✓
25. Slapen onder de sterrenhemel.
26. De 75 kilomter aantikken op skates.
27. Koningskrabbel kriebels uitwerken.
28. Meer offline leven, laten, loslaten.
29. Gezinsgezellig in de tuin kamperen. ✓
30. Een jaar later lunchen bij Marnemoende Traditie ✓
31. Naar een wijnproeverij bij Proef & Plezier met Conny
32. Op maat gemaakte boekenkast laten maken.. ✓
33. Dochterdingen weekend Maastricht met Maaike. Traditie ✓

Zonverwacht

23 juli 2020

Wie had het kunnen bedenken.
Jeugdsentiment, ongekend, samen.
Een groot gezin met ons er middenin.
Plezier met vier en de dagen tot hier.
Beamen dat het dus zo mocht zijn.

Tien + 1 jaar getrouwd vandaag.
Naar het strand, voeten in het zand.
In gedachten voor even terug op Ibiza.
Rotsvast vertrouwen dat we samen.
Vrijheid, alle tijd en voor altijd.

Veranderingen, dingen, dagen.
Geven op onze vragen antwoord.
Ze laten ons zien, dat we misschien.
Laten ons voelen, vooruit kijken.
Bezwijken, er zijn, belangeloos.

Niet voor niets dat ik jou koos.
Het beste wat me is overkomen.
Dromen dichterbij dan ik bedacht.
Gewacht en geweten dat we ooit.
Bang geweest dat we er nooit.

Uitdagingen, dingen, daar.
Voor elkaar kiezen, een kans.
De dans ontspringen, ongerust.
Gesust en al dan niet bewust.
Als een onzichtbare draad.

De drempels over, overal.
Wat er ook gebeurd, samen.
Ouder worden, wijzer en grijzer.
Brillen om te kunnen lezen.
Onze gevoelens op sterkte ♥

Zevenenveertig

10 juli 2020

Jarig en ontbijt op bed.
Lang zal ze leven ingezet.
Confetti in mijn toetsenbord.
Mijn dag die bijzonder wordt.
Ouder worden en het zijn.
Alles bij elkaar opgeteld.

Veranderdingen die doen.
Losgekomen van toen, terug.
Het kunnen vieren met dichtbij.
Blij met mijn rol in het geheel.
Als dochter, zus van; Tante.

Na ont-moeten, omarmen.
Hartverwarmend met humor.
Wie had het kunnen bedenken.
Op het juiste moment, ongekend.
Momentmoment, weer compleet.
Alles overzien en bij elkaar zijn.
Zonder, tijd blijkt niet oneindig.
Omdat ik jou voor altijd mis.

Het leven neemt me mee.
Geen idee, waarom, waarheen.
Maar meteen voel ik dat het klopt.
De toevalligheden laten me zien.
Misschien is dat wel genoeg.

Jarig, een jaar erbij,  ik ben blij.
De ontkenningsfase allang voorbij.
Wazig, weten, een bril op mijn neus.
Altijd een keus, kans om te kiezen.
Steeds sneller in de smiezen ♥

Wisselwerking

27 juni 2020

Op dagen zoals vandaag.
Zijn herinneringen dichtbij.
Herinneringen, dingen, de angst.
Terug naar de dag, de uitslag.
Onwerkelijk waar, zomaar.

Dat, dichterbij dan bedacht.
Jouw angst dat het terug komt.
Die van mij om je kwijt te raken.
Het toelaten, laten, laten gaan.
Stilstaan samen en beamen.

Dagen als vandaag die doen.
Ze laten ons weten, niet vergeten.
Brengen ons terug naar tijdloos zijn.
Ze laten ons bewust en in alle rust.
Bewegen, in alle tijd gekregen.

Er voorzichtig weer in geloven.
Herinneringen die langzaam doven.
Plannen maken, opgelucht adem halen.
Controles loslaten, erover nagedacht.
Zien dat het ons bijzonder bracht ♥

Handbereik

14 juni 2020

Kilometers maken en aanhaken.
In gezelschap van zon, zien en zijn.
Over de hekken, een terras ontdekken.
Bijzondere gesprekken, tijd rekken.
Alleen, samen, kunnen beamen.

Ontdekken dat bijna alles kan.
Houden van en weer vooruit kijken.
Plannen maken, geen grens te bewaken.
Het leven leven en genieten, geven.
De angst maakt ons het bangst.

In gedwongen rust, heel bewust.
Mocht ik ontdekken dat ’t anders.
Dat de dagen er toe doen, in het nu.
Niet te ver vooruit en niet terug.
Liefdevol laten, luisteren naar.

Elkaar de tijd kunnen geven.
De ander iets gunnen, vergeven.
In alles verweven, verwondering.
Dingen doen, een gevoel volgen.
Het verlangen onder woorden.

Met mijn boek in onze hangmat.
Dat en uitzicht op onze palmboom.
Een droom, uitgekomen en gekregen.
Regen, blauwe lucht, zucht, zomaar.
Dankbaar binnen handbereik ♥

Puzzelstukjes

8 juni 2020

Zoveel meningen, zoveel mensen.
Evenveel wensen en het niet weten.
Je zou vergeten waar het echt om gaat.
Bang bedacht, zet alles in de wacht.
De waarheid zonder verblijfplaats.

Zoekend naar een plek, proberen.
Het liet me leren en het accepteren.
Verweren, het verweven in mijn leven.
Beseffen, dat terugdraaien niet kan.
En houden van, onvoorwaardelijk.

Ondertussen volgen dagen elkaar op.
Ervaren we de rust zonder op zijn kop.
Komen herinneringen boven, die doven.
In doen, durven, doorgaan en stilstaan.
Met elkaar, waar ’t maar mogelijk is.

Tegelijkertijd komt een gemis dichtbij.
Is er in onverwacht bedacht weer een wij.
Kunnen we samen beamen dat dit beter is.
Verder waar we gebleven waren, zomaar.
Zonder bezwaren, ervaren en vooruit.

Bijzonder besluit in het best bewaard.
Onze humor behouden, hou-vast vinden.
Verbinden, vertrouwen en weer opbouwen.
Onze weg vinden in alle veranderingen.
Dingen en dagen die er echt toe doen ♥

Versleuteld

24 mei 2020

In gedachten, 16 jaar terug.
Op jouw moment, zonder vlug.
Zo liet je iedereen op jou wachten.
Slapeloze nacht, samen met jou.
In mijn armen, zijn, zo klein.

Onverstoorbaar lag je daar.
En nu, handen door zijn haar.
Maakt toch niet uit hoe het zit.
Dit, de dromen die uitkomen.
Het 16 worden, eindelijk zijn.

Werken, de wereld voor je open.
Best gelopen en geregeld door jou.
Studie, stage en al weten waarheen.
Auto, airco, alles kan in en uit elkaar.
Zonder daar iets aan vuil te maken.
Grenzen bewaken als geen ander.
Daar waar jij bent, vastbesloten.

Jij en op jouw weg, wat ik ook zeg.
Er op vertrouwen, luisteren vooral.
Naar jouw woorden, weten, waarom.
Stomverbaasd, een weerspiegeling.
Dingen, doen, doordacht, daarom.

Horen dat je geslaagd bent op
het journaal en een goed verhaal.
Brommer rijden, gedoe vermijden.
Gas geven en genieten, het leven.
Jij vind het allemaal wel best.

Trots op anders dan de rest ♥

Veerkracht 10

16 mei 2020

Traditiegetrouw, vasthouden aan.
Stilstaan bij jouw komst hier, in het nu.
Kijken naar jou, zo klein, zo lief op beeld.
Met elkaar, dat, gedeeld, in jaren terug.
Zo vliegensvlug, voorbij gevlogen.

Veertien jaar, handen in zijn zakken.
Het leven van alle gemakken voorzien.
Wij tellen tot tien, komen bij honderd uit.
Jij in jouw wereld en terug waar je was.
Groter gegroeid en mij bijna voorbij.

Online leren, leven, levelen, laten.
Niets in de gaten, al gamend in de les.
Wekenlang staat voor jou echt alles stil.
Geen voetbal, geen vrienden, alleen.
Niet kilometers op de fiets, Niets.

Geen feestje, heel anders jarig zijn.
In het klein, met taart, taart en taart.
Doelgericht bedenken wat belangrijk is.
Je kiest, maakt keuzes en het is er al.
Baldadig, blij, bijzonder, dat ben jij ♥

Vrijheid

5 mei 2020

Herinneringen, dingen, dagen.
Vragen, vrijheid, een andere tijd.
Indrukwekkende verhalen, verteld.
Een versteld doen staan, stil, serieus.
Geen keus en niets meer te kiezen.
Alleen nog verliezen en verloren.
Bij elkaar horen, hopen, houvast.

Nooit echt vrij zijn van de last.
Herinneringen, dingen, dragen.
Zoveel vragen op dagen die doen.
Terug naar toen, terug naar nu.
Naar vrijheid, een andere tijd.

We zijn thuis, wekenlang in huis.
Gezinsgeluk aan onze keukentafel.
Vanuit het niets en nergens naartoe.
Brengt het ons iets en ergens, hoe?
De duizend puzzelstukjes passen.

De vrijheid om te voelen, vinden.
En je op te winden als dat nodig is.
Zonder dat het over een ander gaat.
Houvast vinden in de verandering.
Vrijheid in een andere tijd, in ons.

Vrijheid, voor onbepaalde tijd.

Negentien

26 april 2020

Jou zien, zijn, zo, zomaar.
Ruim twee weken te vroeg.
Nadat ik je dicht bij me droeg.
Mocht dragen, zonder vragen.
Moeder worden, moeder zijn.
Jij zo klein, zo lief, van ons.

Vol bewondering, ontzag.
Deze dag, al 19 jaar geleden.
Ieder uur en alle herinneringen.
Zonder echt te beseffen, zo snel.
Jouw komst midden in de nacht.
Onverwacht, overvallen door.
Geboren om zeven over vijf.
Het begin van ons gezin.

Ondertussen groter dan.
Groter en breder en gespierd.
Sportschool, zijn meisje versierd.
Rijbewijs, ik heb een eigen chauffeur.
Samen door een deur, als dat nodig is.
Dat je ons weet te vinden en altijd.
Ook als je het ergens kwijt bent.
Weer terug vind, in weten dat.

Zonder een vieren, vier je toch.
Aan de keukentafel, in het klein.
Jarig zijn, met taart en Hertog Jan.
Ik vind alle flesjes,  netjes op rij.
Dichtbij, ontbijt op bed keer 2.

Het idee, je bent negentien jaar.
Waar bleef dan de tijd, al die tijd.
Voorbijgevlogen, waar we bij staan.
Doen, gedaan,  jij bracht ons samen.
Beamen, bijzondere gesprekken.
De tijd rekken, omdat dat kan ♥

Binnendoor

18 april 2020

In alle rust, al dan niet bewust.
Loop ik binnendoor naar IJ’stein.
Het even alleen zijn, zomaar, daar.
Brengt me terug in de tijd..20 jaar.
Met en zonder, ik ben dankbaar.
Voor al het ervaren jarenlang.

Een buitje, regen, meebewegen.
Stilstaan bij alles en hoe, gedaan.
Er aan gedacht, gewacht, geweten.
Al die tijd…om nooit te vergeten.
Het antwoord op al mijn vragen.

Veranderingen, dingen, dagen.
Afstand, hand in hand, houvast.
Verrast, vrij en geluk voor allebei.
De toevalligheden van het leven.
Mensen van voorbij, dichterbij.

De zon breekt voorzichtig door.
Beter dan dit kan het niet worden.
Altijd op mijn lijstje, doorgestreept
Geluk gevonden, duizend stukjes.
Alles bewaard, als herinnering ♥

Zonneklaar

15 april 2020

Wekenlang wachten.
Al weten we niet waarop.
Honderdduizend gedachten.
Kop op, zie wat er wel is.
Gemis, nergens naartoe.

Alle plannen verbannen.
Steeds opnieuw een besluit.
Besloten en wij gaan er in mee.
Hoe lang houden we dit vol.
Dol dwaze dagen, vragen.

Ritme, ruimte en alle tijd.
Toch ben ik het ergens kwijt.
Voor onze vier, alles in de wacht.
Bizar bedacht, thuis in de les.
Mam ik heb ’n toets, succes.

Alle tijd die het verzacht.
Mooie momenten ontstaan.
Er ver vandaan en toch dichtbij.
Wij, een weten en vergeten.
In gezelschap van zon ♥

Schaakmat

2 april 2020

Binnen, beeldbellen, dichtbij.
Voetbalvrij, het seizoen voorbij.
Als alles op losse schroeven staat.
Het vroeg of laat, ondervinden.
Met alle winden meebewegen.

Onze wereld wederom klein
met als enige uitje een Jumbo.
Zomaar, ondersteboven, geloven.
Veel om dankbaar voor te zijn.
Als het leven je overkomt.

Tijd om te bedenken waarom.
Omgedraaid om te kunnen zien.
Kromgetrokken weer recht gezet.
Liefdevol laten, leven, vergeven.
Vanuit vertrouwd opgebouwd.

Vertrouwen op dat wat er is.
Mogelijkheden zien, zijn, gemis.
Stralende lach in beeld, bijzonder.
Vooruit kijken, zonder ontwijken.
Gedeeld op de dagen die doen.

Niet meer terug naar toen.
Zelfs al zouden we dat willen.
Met elkaar, dagen, daar, zomaar.
Geslaagd zijn volgens het journaal.
Taart en de vlag uit, goed verhaal.
Als het anders gaat dan normaal.
Voor jou en mij, ons allemaal ♥

Gereserveerd

20 maart 2020

Deuren wagenwijd open.
Voorjaar, vogelvrij, dat, wij.
Het voelt zo en we zijn het niet.
Thuis,  al dagenlang in huis.
Zo opeens is alles anders.

Ergens blijft het onwerkelijk.
Iets in mij, kan er niet echt bij.
Wat staat ons nu nog te wachten.
In honderdduizend gedachten.
Terug naar kwetsbaar daar.

Met elkaar, binnenblijven.
Tieners in huis en vertragen.
Dagen, vragen, huiswerk mee.
Goed idee, liever, creatiever.
Potje voetbal met wc papier.

Een puzzel met 1000 stukjes.
Gezinsgeluk aan de keukentafel.
Vanuit het niets, nergens naartoe.
Brengt het ons ergens, iets, hoe.
Hoe lang, laten, weg van bang.

Bewust, onze wereld klein.
Online in contact kunnen zijn.
Dat alles, als het leven ’t bedenkt.
Wenkt, weet, er op vertrouwen.
Vooruit, alvast gereserveerd ♥

Vogelvrij

8 maart 2020

De deur op een kier, het hier, nu.
Het laat me zien, waar we misschien.
De tijd geeft me de mogelijkheid, altijd.
Stilstaan bij de keuzes die zijn gemaakt.
Bij alle grenzen, zorgvuldig bewaakt.
Verwachting, vragen, aangeraakt.

Herinneringen aan een andere tijd.
Mijn eigen weg bewandelen, handelen.
Hou-vast zoeken, gevonden, verbonden.
Met iets in mij, op dagen die doen, dichtbij.
Herinneringen vervagen, net als de vragen.
Achterhaalt, vertelt,  eindeloos vertaald.
Schouders opgehaald, geen idee hoe.
Het doet er niet meer toe, zo blijkt.

Ontdekken dat je er nu anders naar kijkt.
Niet meer ontwijkt, kunnen zien, misschien.
Dat je de verandering kunt voelen, vooruit kan.
Ruimte in de opslagplaats van mijn gedachten.
Na jarenlang hopen, deuren wagenwijd open.
Voorjaar, voor elkaar, dat, dichtbij, vogelvrij.
In de wacht, weten en de tijd die verzacht.

Tijdslot

31 januari 2020

Soms raak je elkaar ergens kwijt, gaat
de tijd er met vanzelfsprekend vandoor.
Dan hoor je niets meer en kun je er niet bij.
Komen er plekken vrij die je heel bewust
en in alle rust jouw ruimte mag geven.

Ruimte, rommel, roodomrand, weg.
Nietszeggend, grensverleggend, later.
Heel veel wijn bij water doen en gedaan.
Stilstaan, verder gaan, vooruit, een besluit.
Tijd om ’t te voelen, te vinden en je op te
winden, om uiteindelijk te verbinden.
Om weer verbonden te kunnen zijn.

Kiezen, kans, keuzes maken, aanhaken.
Na zorgvuldig bewaken, bewerken, sterk.
Stampij, standvastig, lastig, laten, liefdevol.
Luisteren en voelen wat daar voor nodig is.
Gemis, verlies, verloren,  bij elkaar horen.
Hou-vast, besef van tijd, al die tijd kwijt.

Zonder spijt terug kijken, kunnen zien.
Met elkaar, zomaar, in een enkel gebaar.
Verandering voelbaar, de tijd vliegensvlug.
Weten wat je ze mee wilt geven, keer vier.
De deur op een kier, in het hier en nu ♥

Woordspeling…

10 januari 2020

Twaalf jaar lang, Koningskrabbels vastgelegd.
Levensecht over mijn lievelingen, dingen, later.
Een water bij de wijn, fijn en zo is het nu voor mij.
Over dichtbij, dromen,  al mijn dagen die doen.
Toen, terug, vliegensvlug, een besluit, vooruit.

Mijn krabbels komen zonder pardon binnen.
Soms is er geen beginnen aan, mag ik stilstaan.
Bij alles wat is en wat ik ervaar, op klaarlichte dag.
Soms midden in de nacht en totaal onverwacht.
Woorden die stromen, binnen blijven komen.

Bijzonder, blij, balen, het achterhalen, vertalen.
Vertellen en waar nodig verwachtingen bijstellen.
Bewust, in alle rust, ruimte maken, grenzen bewaken.
Niet op de zaken vooruit,  terug komen op een besluit.
In jubelstemming zijn, mijn wereld kleiner maken.
Verzaken, als groot nog te idioot voor woorden is.

Gemis, het leven op zijn moeilijkst mooier.
De mogelijkheid om de tijd even stil te zetten.
Opletten, wakker worden en het overzien, zijn.
Altijd antwoord, op honderdduizend vragen.
in vertragen brengt het me dichterbij, mij ♥

Tweeduizendnegentien…

30 december 2019

Storm, strijd, stilte, het overzien, zijn, bij elkaar.
Het maakt niet uit waar, waarom, stomverbaasd.
Uitgeraasd, verdwaasd, dankbaar, ontelbaar tranen.
Een rots in onze branding, zoals het ging en gaat.
Zo goed als kwaad, er het allerbeste van maken.

Aanhaken, ruimte ervaren en de rust vinden.
Er zijn als dat nodig is, overeind blijven, samen.
Beamen, we hebben geen idee, mee, mogelijkheden.
Eropuit en achterstallig sociaal onderhoud werk ik  bij.
Blij met de dagen die doen, dat alles hebben gedaan.
Gaan, het nieuwe jaar in, met ons gezin compleet.
Weten waar het echt om gaat, dat geluk bestaat.

Tegelijkertijd raken we onderweg mensen kwijt.
Soms is dat een een kwestie van tijd, terug, terecht.
Zat het er aan te komen, dromen, geen ontkomen aan.
Soms blijft het een gevecht, zomaar voelbaar zwaar.
Nooit alleen maar, dagen als deze, zonder elkaar.

Toch ben ik boven alles dankbaar, kan ik het zijn.
Kom ik weer terug bij alles en iedereen om ons heen.
Vriendin en Gezin zien, voor even dichtbij, vakantievrij.
Dankbaar voor meelezen, ont-moeten, gelijkgestemd.
Puzzelstukjes die passen en deuren die open gaan ♥

Dagen die doen…

19 december 2019

Vragend, vooruit willen kijken.
Ontwijken totdat het je overvalt.
Het leven laat je soms kanten zien
waar je nu helemaal niet wil zijn.
Bij vlagen door de gevoelslagen.

Verslagen op dagen die doen.
Een jaar geleden, zo anders, toen.
Toch is het er nog ieder dag, dichtbij.
Jij, overdonderd door zoveel, ziek.
Zomaar, weg willen van daar.

De beelden op mijn netvlies.
Ik verlies je nog niet uit het oog.
Hoog inzetten op dingen die doen.
Voorzichtig vooruit, met elkaar.
Kwetsbaar, verlies, verloren.

Dingen die bij ons leven horen.
Het beschrijven, dichtbij blijven.
De afstand, hand in hand, hou-vast.
Vraag, antwoord, gehoord, gezien.
Dagen waarop we angst verjagen.

Er voor gaan, stilstaan, samen.
Ballen in de boom met onze namen.
Afslaan bij Marnemoende, het vieren.
Winterstop, vakantievrij, jij & ik, wij.
Trots zijn op, genieten van geluk  ♥

Opeenstapeling

5 december 2019

Zomaar een ingeving, waarbij je ziet.
Laat zijn, geniet, onze wereld is nog klein.
Dagelijkse dingen, veranderingen voor altijd.
Onzekerheid, het laten komen zoals het kan.
Houden van, voelbaar, dichter bij elkaar.

Zo aan het eind van het jaar, overzien.
Kunnen doorstrepen, nog te doen, gedaan.
Opruimrommelen, ruimte over, lekkages dicht.
Stilstaan, tijd voor mij alleen, bedenken waar ik ga.
Waar ik sta en waarom, de rollen omgedraaid.
Draaiende was in mijn wasmachien, zien.
Wasmanden vol, dit, een groot gezin.

Middenin ’t leven kunnen staan.
Anders met elkaar om gaan, verder.
Bij vlagen gaan we door gevoelslagen.
En na ieder besluit komen we er uit.
Vooruit kijken, zonder ontwijken.

Onze keukentafel bezaaid met tekst.
Stapel tijdschriften, gewoon scheuren.
Het laten gebeuren, hoe het er ook staat.
Vroeg of laat, luisteren naar dat gevoel.
Tevreden, altijd weer een reden..

1.  Onze 10 jarige trouwdag vieren op Ibiza. ✓
2.  Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓
3.  Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
4.  In het kader van, terug naar Texel met Maaike.
5.  Luisterkind Modules volgen, Dag 3 Kinderwens ✓
6.  Parachutespringen,  een tandemsprong met Olaf :)
7.  Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
8.  Naar Vriendin & Gezin in Luxemburg, in mei.
9.  Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken.
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren.
12. Gezinsgezellig vastgelegd vervangen. ✓
14. Naar de boekenmarkt in Deventer.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven stampen in Frankrijk.
18. Het blauwe van de spin aantikken en er op ;)) ✓
19. Koningskrabbel in de krant > Koningskrant 2019.
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.
22. De 50 km aantikken op skates. ✓
23. Minibieb in onze tuin parkeren. ✓
24. Blotevoetenpad bewandelen. ✓
25. Naar het Flowing Lights festival. ✓
26. Een Reiki cursus volgen. I en II ✓
27. Dineren in het donker.
28. Meer offline leven, laten, loslaten.
29. Een jaar later lunchen bij Marnemoende.
30.  Koningskrabbel kriebels uitwerken.
31. Naar een wijnproeverij bij Proef & Plezier.
32. Op maat gemaakte boekenkast laten maken.. ✓
33. Dochterdingen weekend Maastricht met Maaik.

Schatrijk

19 november 2019

Ontbijt op bed, zingen.
Dochterdingen, keer Tien.
Zien, zijn, zomaar, met elkaar.
Slingers, stapel cadeaus en taart.
Terug in de tijd, herinneringen.
Drie broers met hun zusje.
Gezinsgeluk compleet.

Ik weet het nog, allemaal.
Versterking aan mijn kant.
Hand in hand en houden van.
Met alles even blij, zij van tien.
Liefdevol, stralend, dat ben jij.
Een wij, wat er ook gebeurd.
Als we samen kunnen zijn.

Op voetbal, langs de lijn.
Ja, je kunt voor iedereen zijn.
Tik-Tok dansjes doen in het veld.
Gaan, ’t tenue van broers aan.
En een eigen doelpunt telt.

Tieners in huis, dat, keer vier.
In het hier en nu, niet gedacht.
Dat het nog leuker, steeds weer.
Schatrijk, als ik naar jullie kijk.
Vandaag vieren we vooruit ♥

Oneindig

5 november 2019

Hier en nu, herinneringen.
Dingen die me doen denken.
Aan jou en aan een andere tijd.
Een tijd waarin alles anders.
Waarin het nog zo kon zijn.

Veranderingen, dingen, dagen.
Zoveel vragen die in me opkomen.
Dromen waarin ik je weer kan zien.
Zomaar daar op de dagen die doen.
Terug naar toen, heel even, vlug.

Ik zie je terug in de de vrouw
die uit het niets, voor me fietst.
In iemand die me tegemoet komt
lopen, laat hopen dat jij het bent.
Dat iets, heel even, jou herkent.

Het went en toch zou ik willen.
Kunnen gillen dat het oneerlijk is.
Gemis, niet voor rede vatbaar, nooit.
In gedachten loop ik bij je binnen.
Taart, een glas rode wijn, samen.

Nooit dat ik je niet meer mis ♥

 

Stilzwijgend

11 oktober 2019

Woorden die stromen, binnen komen.
Opeens, klaarwakker, midden in de nacht.
De tijd die verzacht en die het me laat zien.
Misschien, mogelijkheden, zijn, zo, zonder.
Het kwartje valt voorzichtig op zijn plek.

De rode draad,  goede raad, een weten.
Vergeten, serieus, het voelt als geen keus.
Ongeschreven regels, al die tijd onderdrukt.
Van de pot gerukt, ruimte voor mij alleen.
Alles wat daar voor nodig is, jarenlang.

Ik geef mezelf tijd, dat is alles wat ik heb.
Tijd om te voelen wat goed voelt voor mij.
Dichtbij voelt vooral ver weg, wat ik ook zeg.
Het blijven proberen, zo goed en zo kwaad.
Een pijnlijk besef, ’t lef, mijn leven leven.

Ons gezin voorrang geven, alleen dat.
Klaar staan, doorgegaan, verdriet voelen.
Langzaamaan landen, de verbanden leggen.
Het kunnen uitspreken en hardop zeggen.
Elkaar begrijpen, in woorden, in weten.

Niet vergeten, dankbaar kunnen zijn.
Het mooiste uit het moeilijk blijven halen.
Dan ga je het zien en zijn, zomaar, met elkaar.
Voorbij aan alles wat er even niet toe doet.
Als je ont-moet, mag, begin van de dag.

Er is altijd iets, ergens, in alles, in iedereen.
In een opgeruimd huis en thuis thuiskomen.
Dromen, X-weekend, gezinsgezellig compleet.
Stoplicht op groen, stapel boeken nog te lezen.
Zelfs het vouwen van was, is van betekenis.

Niets is alleen maar wat het is ♥

Nazomerzon

18 september 2019

Een laatste duik in het zwembad.
Nog even op ons bankje in de zon.
Genieten van even niets, alleen maar.
Met elkaar, gezinsgezellig, ondergeduwd.
Te sterk, het echte werk, nu groter dan.
Omstebeurt, ineens worden ze Man.
Tegenstribbelend geniet ik er van.

Van dat, met ons meisje, het kan.
Zonder verplichtingen, dingen doen.
Niemand, niet meer, nergens naar toe.
Skatestil een rondje, route onbekend.
Kilometers lang, rechtdoor, vooruit.

Kijken, zien, misschien wel nooit.
Enigszins verstrooid, met hou-vast.
Blij verrast in de mooiste gesprekken.
Mijn valkuilen zien, zijn, zo, zonder.
Weg van al het geduw en getrek.

Ontdekken waarom ik de tijd rek.
En voorrang geef aan alles dichtbij.
Waarom ik niet terug wil naar wat was.
Vooruit wil kijken, ontwijk wat niet werkt.
Het afgelopen jaar heeft alles versterkt.
Niets gebeurd voor niets, zonder spijt.
Als iets zoek is, is het nog niet kwijt ♥

Rotsvast

26 augustus 2019

Zonnestralen, een zomer in te halen.
Wekenlang vakantievrij, dichtbij en wij.
Iedere dag weer bewust, gesust, uitgerust.
Geen wekker, weten dat ‘t zwembad wacht.
De diepte in en ons gezin voorrang geven.
Luchtbed opgeblazen, bommetjes erbij.
En bedenken; welke bikini trek ik aan.

Stilstaan, achterom kijken, verder gaan.
Herinneringen, dingen, de dagen die doen.
Weg van alles, iedereen, alleen op het strand.
Dagen die duren, eindeloos turen, over zee.
Ik duik in de golven, het geluid van geluk.

Dat het niet stuk kan en onze trouwdag.
Ondanks en dankzij alles, het had zo anders.
Terug op Ibiza bij Amante tikken we de 10 aan.
Er samen staan, onze trouwbeloften hernieuwen.
Met onze slippers op het strand, hand in hand.
Prachtige woorden, weten, weerspiegeling.
Tranen, trots, rotsvast, vertrouwen op.

Alleen de tijd weet hoe belangrijk Liefde is ♥

Zesenveertig…

10 juli 2019

Wakker worden, samen.
Ontbijt op bed, keer twee.
Zingen, cadeaus, tekeningen.
Gezinsgelukkig uitvergroot.
Zo tik ik zesenveertig aan.

Stilstaan bij zoveel en meer.
In mogen ervaren en vooruit.
Volume voluit, vieren en verrast.
Zien voorbij misschien, zomaar.
Een gebaar en er aan gedacht.

Korte nacht, de tekst tikt.
Bewust, gesust, geruisloos.
Ik herken wie ik ben, wil zijn.
Zonder garantie, groot geluk.
Gemis, er in gedachten bij.

Herkenbaar, houden van.
Dat ik kan, overal waar ik kijk.
Ouder, wijzer, ietsjepietsje grijzer.
Meer ont-moeten, vrij van veel.
Kilometers lang wind mee.

Kopje thee, taart en Lief.
Met elkaar daar, dicht er bij.
De mooiste woorden neergelegd.
Hardop gezegd en rijker dan.
Niets meer te wensen over ♥

Tijdloos

27 juni 2019

Terug naar een jaar geleden, dagen die doen.
Iedere dag, al dan niet bewust, terug naar toen.
Ongemerkt versterkt, een echo, scan, de woorden.
Lymfeklierkanker, chemo, immuuntherapie Ziek.
Het komt binnen, gelijk beginnen, op zijn kop.

Er is geen stopknop, geen moment van stilstaan.
Je kunt het alleen maar ondergaan, weg van pijn.
Dankbaar zijn, dat ze iets kunnen doen, doorgaan.
Gedwee mee aan de hand van de Hematoloog.

Met het oog op de toekomst, het beste doen.
Geen keus, iedere keer opnieuw je er toe zetten.
Opletten, bergen verzetten, onzekerheid en de tijd.
De tijd waarvan je je afvraagt, hoeveel er van over is.
Hoelang je nog samen, beamen en van dag tot dag.
Een trekken aan onze tranen, twijfels, niet weten.
De emoties toelaten en laten gaan, ernaartoe.

Geen idee hoe, hoe vaak, veel, onverwacht.
Voort op ongekende kracht, gekregen, zomaar.
Er voor elkaar zijn, zien, misschien, ’t leven leven.
Anders beleven en verweven in de herinnering.
Het besef komt later pas, al dan niet veel later.

Een duik in het water, er gebeurd zoveel.
In ons gezin van zes, op een ander moment.
Kanker is geen strijd, dit gaat vooral over tijd.
Tijd die je maakt, bewaakt, vol bewondering.
Er is geen winnen, verliezen, geen kiezen.

Ondertussen is er opnieuw controle in zicht.
We zetten in op goed bericht en vakantievrij.
Terug naar Ibiza, onze trouwdag, tien jaar later.
Hand in hand, hou-vast, heel veel zon en wij.
Dichterbij en alle dagen die er echt toe doen.

 

Weerspiegeling

12 juni 2019

De kracht van onverwacht.
Bracht alle antwoorden ineen.
Soms voel je meteen dat ’t klopt.
Je stopt met twijfelen, dit voelt zo.
Zomaar cadeau, open, geraakt.
Grenzen onbewaakt, bewust.
In alle rust, ruimte ervaren.

Niet meer, omdat het zo hoort.
Laten, omdat het iets verstoord.
Omdat het moet en iedereen doet.
Bemoeienis, moeilijker gemaakt.
Als ‘t niet anders lijkt te kunnen.

Mijn stapel verantwoordelijkheden
uitgezocht en kort door de bocht zien.
De stapel misschien blijkt niet van mij.
Emoties op rij, komen allemaal voorbij.
Alle tijd om te kunnen voelen, vooruit.
Blij met mijn besluit, de vlag kan uit.
Rust na bewust achteroverleunen.

Het advies dat ik kreeg, ik zweeg.
In alle talen die ik niet kon verstaan.
Er van op aan, in belangrijker dan ooit.
Niets meer doen en nergens in mee.
Zeeën van tijd, ten spijt, keer twee.

De werkelijkheid, weerspiegeling.
Kwartjes die vallen, verlaten, meer.
Een weerzien, al is het lang geleden.
Toevalligheden, onnavolgbaar daar.
Dan is een enkel gebaar, veel meer
waard, dan de beste bedoelingen.
En woorden zonder betekenis.

Soms is het allemaal wat het is.
Niets meer dan dat, niet groter dan.
Omdat het leven, onverhoopt, zo loopt.
Dan zijn er mouwen die je opstroopt
en hou je van, zoveel als je kunt ♥

Woordenvol

30 mei 2019

Herinneringen, dingen.
Tot in de details nog weten.
Dichterbij de dagen die doen.
Terug naar toen, vooruit kunnen.
Vooruit kijken, zonder ontwijken.
Opeens, is alles van betekenis.
Beslist, besluit en er over uit.
Gemis, het is, zoveel meer.

Naar vriendin en haar gezin.
Genieten van zon, bij elkaar zijn.
Zo fijn dat afstand, een ander land
er niet toe doen als het er over gaat.
Dat vroeg en laat, altijd is geweest.
Een feest der herkenning, samen.
Gezinsgezelligheid en alle tijd.

Soms zijn woorden niet genoeg
om elkaar ergens terug te vinden.
Te verbinden, verbonden te blijven.
Niet te beschrijven is het als dat juist
wel zo is, voor elkaar, alle tijd, daar.
Tijd die ik maak, omdat, zo raak.
Moeite doen, stilstaan, gedaan.

Woorden die een voelen vangen.
Verlangen, verlegen, meebewegen.
Bewust, ongerust, gekust, een kans.
Ongedwongen, dans  ontsprongen.
Drie keer de woordwaarde dat ♥

Vijftien

24 mei 2019

Achteraan in de rij nu jij.
Van veertien, naar vijftien.
Als in ongezien, opeens, dat.
Lang, de lengte in, razendsnel.
Ogenschijnlijk onverstoorbaar.
Terwijl er van alles gebeurd.
Wat is, dat mag zijn, klein.
Nooit groter dan nodig.

Vol bewondering zie ik jou.
Even gauw is er dan nooit bij.
Jij in jouw wereld, groot genoeg.
Blij kunnen zijn met nagenoeg niets.
Al heb je daar het liefst beeld bij.
Dagenlang op rij, alleen en jij.
Even het potje afgemaakt.

Beeldverbod, maan-den-lang.
De Playstation in mijn kofferbak.
Omdat je er altijd wel iets op vindt.
Ik geef jou een hint, jij mij ook.
Regels stellen, aftellen, je mag.

Van dag tot dag, in het nu.
Kunnen zien wat wij niet zien.
En jij wijst het ons allemaal aan.
Achteraan maar je weet er te staan.
Nieuwe baan, reviseren en leren.
Het uit elkaar gehaald, betaald.
V-bucks besteld, jij als held.

Alles bij elkaar opgeteld.
Ik reken het meer dan goed.
Hoe je het doet en hebt gedaan.
Stilstaan, gaan en geregeld.
Met trots zijn op en taart.

Doelgericht

16 mei 2019

Doen, durven, doorgaan, stilstaan.
Verder gaan, er van op aan kunnen.
Kiezen, kans, keuzes, jij maakt ze echt.
Je goed recht, al vindt niet iedereen.
Groot gevecht, beslecht en terecht.

Voor alles een tijd, op jouw moment.
Ongekend zoveel meningen en mensen.
Ze gaan volledig aan jouw wensen voorbij.
Terwijl jij alleen maar kiest wat voor jou
past, waar je enthousiast van wordt.

Kort door de bocht, een barre tocht.
Naar tijd gezocht, gevonden, voor jou.
Zien hoe je weer in je boeken verdwijnt.
Vrolijk verschijnt, dertien, doelgericht.
Je schiet ze er met dribbelbenen in.

Tegenzin, een spoor laat je achter.
Mag het wat zachter, ’t volume voluit.
Vroeg opstaan, voetballen, langs de lijn.
Er zijn en je cijfers omhoog zien gaan.
Stilstaan, mee met dat alles wat is.

Dertien, jouw zien, blij met je zijn ♥

 

Wereldvreemd

10 mei 2019

Van op zijn kop naar overeind.
Het opbouwen in sneltreinvaart.
Energie terughalen, dingen doen.
Terug naar toen en tegelijkertijd niet.
Als niemand ziet, zijn, poging vier.
Een tot hier en niet verder dan.
Doen wat kan, kunnen doen.

Het anders beleven, verweven.
Geven, het kan niet genoeg zijn.
Je beseft steeds opnieuw, waarom.
Wereldvreemd, balancerend blij.
Met tranen erbij als dat nodig is.

Achttien, veertien, twaalf en negen.
Meebewegen, met dat wat is, wat was.
Zorgen, die je het liefst verborgen houdt.
Het alle dagen zien, bang voor misschien.
Bijzondere gesprekken en de tijd rekken.
Vertrekken, verbonden, ondervonden.
Ondervinden, verbinden, zomaar.

Het ziek zijn zorgt voor chaos, overal.
Komt het terug, is het nu achter de rug.
Controle, ongemak, van de hak op de tak.
Waar je naar uitkijkt, het liefst ontwijkt.
Onrust, ongerust, niet weg te denken.

Er gaat een wereld voor ons open.
Waarin we hopen en ook helder zijn.
De wereld waarin ’t klopt, wij, dichterbij.
Liefde voelbaar daar, versterkt, met elkaar.
En heel langzaamaan verdwijnt de angst.
Komt er vertrouwen vanuit opbouwen.
Trots zijn op, dankzij het op zijn kop.

 

Achttien

26 april 2019

Terug in de tijd voor even.
Nu achttien jaar later, opeens.
Van uur tot uur, het nog weten.
Nooit vergeten hoe het toen was.
De herinnering aan en stilstaan bij.
Jij, bracht ons allemaal bij elkaar.
Liefde voelbaar daar, dichtbij.
Moeder worden, mogen zijn.
Herkenning, houden van…

Vastgelegd komt tevoorschijn.
Zien hoe je ouder en best wijzer.
Hoe ik grijzer en toch ook jong blijf.
Alhoewel jij daar anders over denkt.
Brengen, halen, vertellen, vertalen.
Versteld staan, laten gaan, er zijn.
Fijn, even tijd samen, beamen.

Trots zijn op, hoe jij alles doet.
Dagen van huis en overal thuis.
Vriendin in ons gezin, gezellig, zijn.
Fijn om te zien, hoe jullie samen.
Verborgen zorgen, delen, doen.

Moeder worden, zijn, al 18 jaar.
Vandaag een vieren met elkaar.
Jouw eerste rijles, waar blijft de tijd.
Onwerkelijk het idee dat jij straks rijdt.
Langs de lijn, schot op doel en er in.
Tegenzin, als je de wastas brengt.
Jouw grijns maakt het al goed.

Hoe je het doet, al 18 jaar lang.
Achter het behang en tevoorschijn.
Een teveel aan tenues aan de waslijn.
Jij mag ze opvouwen, ik zeg succes.
Zo blijven we jong en bij de les ♥

Koning te Rijk

24 april 2019

Van stad naar stadje, nooit meer terug.
Alle jaren, vliegensvlug voorbij gevlogen.
Geen woord gelogen als ik zeg dat het past.
Blij verrast, hier, met Lief & Lievelingen.
Dingen die ons overkomen, dromen, dit.

Nooit spijt gehad van terug gekomen.
Dankbaar dat we hier wonen, willen zijn.
Het fijn van klein ontdekken, de tijd rekken.
Bijzondere gesprekken, toeval, gelijkgestemd.
Ongeremd, een ander gangpad bij Albert Heijn.
Belangstelling, op ‘t schoolplein, langs de lijn.
Hand op je schouder, een glimlach, gezien.
Gezinsgezellig zijn, vertrouwd opgebouwd.
Het is goud als je dat, zoals wij, dichterbij.

Dankbaar voor iedere gebaar, dankjewel.
Ouders die zwaar van onze schouders halen,
In vooruitgedacht, als wij nog zijn bij vandaag.
Dag en nacht, luisteren, zelfs als dat fluisteren is.
Keer zes worden we opgevangen in weten dat.
Schone zusjes, zwager, broertjes in de bonus.
Zonder trekken aan de bel, dat, dankjewel.

Mijn Koningskrabbel in de Koningskrant.
Ook dat past, in blij verrast, doen, gedaan.
Stilstaan bij een Koningsdag, dagen als deze.
Generatiegezelligheid, alle tijd, met elkaar.
Waar ik ook kom en kijk, de Koning te rijk.

Geschreven voor de Koningskrant in Montfoort.

Geruisloos

7 april 2019

Zomaar een ingeving, waarbij je ziet, laat zijn.
Onze wereld nog altijd klein, voorzichtig groter.
Dagelijkse dingen, zoals ze gingen, veranderingen
We laten het vaker komen, zoals het komt, kan.
Houden van, voelbaar daar, dichter bij elkaar.

De onzekerheid, alle tijd, wat er voor nodig is.
Om verder te kunnen waar we gebleven waren.
Terugkijken op jaren van bezwaren, deuren dicht.
Gezwicht, gezwegen, goed bericht, al doorgestreept.
De waarde van wensen, willen en ergens al weten.
Ik was het bestaan van mijn lijst totaal vergeten.
Werkelijkheid, kwestie van tijd, zie je nou wel.

Ongemerkt is het zoveel meer dan ik dacht.
In onverwacht, onverklaarbaar, nooit zomaar.
Opruimrommelen, ruimte over, lekkages gedicht.
We krijgen ons leven langzaamaan weer terug.
En hoe! Van dag tot dag lacht leven ons toe….

1. Onze 10 jarige trouwdag vieren op Ibiza. Geboekt ✓
2. Rondrollen op een rollerskatebaan. Gedaan ✓
3.  Mezelf inschrijven voor een stilte Retraite.
4.  In het kader van, terug naar Texel met Maaike.
5.  Luisterkind Modules volgen, Dag 3 Kinderwens ✓
6.  Parachutespringen, graag een tandemsprong met Olaf :)
7.  Broekreparatietrucjes leren van mijn schoonmoeder.
8.  Naar Vriendin & Gezin in Luxemburg.  Geboekt ✓
9.  Gezinsgezellige tocht op een Tandem maken.
10. In een volle lift op alle knopjes drukken. ✓
11. Boom planten met geldbriefjesbladeren.
12. Gezinsgezellig vastgelegd vervangen. ✓
14. Naar de boekenmarkt in Deventer.
15. Vervolgcursus gebarentaal volgen.
16. Ballonvaren ervaren samen.
17. Druiven stampen in Frankrijk.
18. Het blauwe van de spin aantikken en er op ;)) ✓
19. Koningskrabbel in de krant > Koningskrant 2019.
20. Mijn eigen Kind is Koning praktijk beginnen.
21. Verlost zijn van Juffie Jeugdzorg.
22. De 50 km aantikken op skates. ✓
23. Minibieb in onze tuin parkeren. ✓
24. Blotevoetenpad bewandelen. ✓
25. Naar het Flowing Lights festival. ✓
26. Een Reiki cursus volgen. I en II ✓
27. Dineren in het donker.
28. Op maat gemaakte boekenkast. ✓
29. Meer offline leven, laten, loslaten.
30. Skaten door Utrecht, A’dam, Parijs, Berlijn.

Glinstering…

17 maart 2019

Regen, regen, regen, tegen onze ramen.
Gezinsgezellig samen en de deur niet uit.
Binnenblijven, in alle rust, bewust, woorden.
Willen, weten, vergeten, vergeven, leven.
Langlanguit, op half zeven, zomaar, dat.

Alle tijd gehad en gekregen, verzwegen.
Uit het niets wordt het allemaal aangeraakt.
Lang verzaakt, verzacht, terug, achter de rug.
Ervaren, bezwaren aan de kant, doen, gedaan.
Stilstaan bij begaan, sterk, onbegonnen werk.
Verlies, verloren, dingen die bij ons horen.
Accepteren en de tijd die zal leren, altijd.

Opnieuw opbouwen, vertrouwen vinden.
Verbinden, verbonden blijven, aan den lijve.
Te pas en te onpas, aangepast, vrij van de last.
Enthousiast, omdat het, zo blijkt, ook anders kan.
Vandaag, morgen, iedere dag opnieuw, weer.
Meer dan ooit, mogelijkheden, mooier dan.
Het vooruitzicht, ergens naar uit kijken.

Glitters, de glinstering en de dingen zien.
Ik vervolg mijn opruimreis in huis & hoofd.
Het doet wat het beloofd, er is ruimte genoeg.
Vroeg of laat, weten waar het voor mij over gaat.
Dat de kans bestaat, pauze, puzzelen, het past.
Op het juiste moment, blijvend, blij verrast.
Als Zon onverwacht uit de koffer ontsnapt.

Windstil…

22 februari 2019

Meegenomen, weg van dromen, doorgaan, duizelingen.
Driehonderdduizend dingen die er allemaal niet toe doen.
Terug naar toen besef ik vooral dat niets voor niets gebeurd.
Het is goed zo, genoeg gezeurd over gedoe, moe, moeilijk.
Mogelijkheden,  ze zijn er, als je de tijd niet kwijt raakt.

Je denkt altijd dit, totdat het je daadwerkelijk overkomt.
Als de wereld om jou heen verstomt, verdomd en stil valt.
Halt, hobbels, heuvels, hoge hoogtes, zonder enig overzicht.
Zoveel pijn, er niet meer willen zijn, het niet aan kunnen zien.
Alleen maar misschien, wel, niet, verdriet, verder, vooruit.
Je gaat aan hun hand mee, positief blijven, ja, geen idee.
Niet vechten, ondervinden en ondergaan, blijven staan.

Hand in hand, samen beamen, uit de overeindblijfstand.
Veranderingen, voelen, verder, het overvalt ons opnieuw.
De angst, om je alsnog te verliezen, kwestie van kiezen, Nee.
Het leven neemt ons mee, je hebt geen idee waarnaartoe.
Je kunt alleen maar bedenken hoe, met wie en waarom.

Soms maakt een enkel gebaar mijn verlangen zichtbaar.
Het gevoel dat ik iets moet, dat er van mij wordt verwacht.
Dat ik iets in stand moet houden waar ik niet meer achter sta.
Stilzwijgend heb ik ’t mezelf toegeëigend, ik geef het terug.
Geen brug is te ver, voorjaar, het met zonder jas gevoel.

Dat is wat ik bedoel, dat we hoe dan ook, met elkaar ♥

 

 

Wervelwind

9 februari 2019

We zetten in op wegblijven, het liefst maandenlang.
Geen ziekenhuis, geen onzekerheid,  tijd, weg van bang.
Dagenlang spannend, honderdduizend scenarios bedacht.
Controle, scan, check, gevolgd door een goed nieuws gesprek.
Met ingehouden adem, als de Hematoloog zegt, het uitlegt.
De bloeduitslagen, uitgebreid doorgelicht, alles is goed.
Langzaam beseffen, er is nu even niets meer dat moet.

Je mag verder opbouwen, met tijd om te vertrouwen op.
Helemaal klaar met op zijn kop, kanker, de opeenstapeling.
Als een doorzichtige draad door al onze dagen, zoveel vragen.
Het is er iedere dag, in alles, in iets, iedereen, om ons heen.
Meteen als je opstaat, vroeg of laat, steeds weer opnieuw.

De werkelijkheid en amper de tijd, een wervelwind.
Zien wat het daadwerkelijk doet met een kind, keer vier.
In het hier en nu, zien hoe sterk ze zijn, overeind gebleven.
Een bijzonder beleven en het is er steeds vaker even niet.
Niets, nergens naar toe, moe, mooi, mogelijk heden.

Werkelijkheid, wervelwind, wind mee..♥

Vooruitzicht

26 januari 2019

Opbouwen en vertrouwen op dat wat het leven ons geeft.
Beleefd blijven, bijzonder zien, wegblijven van het misschien.
Terug kijken en met terugwerkende kracht herinneringen aan.
Waar nodig nog even stil staan, met iedereen, alleen, samen.
Beamen, met onze wereld nog altijd in een heel ander licht.

Met de allereerste controle in zicht, hopend op goed bericht.
Op het mogen wegblijven, liefst maandenlang, weg van bang.
Bang zijn voor, door, dingen, dagen, vragen, het weer oppakken.
Niet bij de zakken neerzitten, zien, zijn, zonder, bijzonder, dat.
Ibiza is geboekt, tien jaar getrouwd vieren, daar, net als toen.

Zomer in zicht, zon, zijn, aan het water, Ibiza, tien jaar later.
We kunnen niet wachten, willen niet weten, alleen maar dat.
Alle tijd gehad, nu wij, met gevoelens op sterkte, dit mag zo zijn.
Terug naar onze trouwlocatie, het strand, slippers in het zand.
Wij, hand in hand, herinneringen, onze liefde in 10 jaar tijd.

We beginnen alvast met aftellen, we bestellen Zon en Zee.
Tijdens onze opruimreis door huis & hoofd nemen we dat mee.
En zo is de opslagplaats van mijn gedachten steeds vaker even leeg.
De stapel verantwoordelijkheden is uitgezocht, terwijl ik zweeg.
Zwijgen, het aaneenrijgen, deze slingers hangen we zelf op.

Soms overkomt het je, jou, de ander en dan verander je mee.
Dan kun je niet anders dan vertrouwen, hoe moeilijk dat ook is.
En ik vergis me niet, nooit, hoe verstrooid ik soms ook ben, kan zijn.
Het bij klein houden en houden van, behouden, behelst dit alles.
Met Zon en Zee in zicht hopen we op alleen maar goed bericht ♥

 

Woordenschat

11 januari 2019

Langzaamaan geland, gelaten, gaan, beland in 2019.
Het overzien, zijn, onze wereld klein, kleiner dan ooit.
Genieten van gezinsgezelligheid, alle tijd, spelletjesstrijd.
Zelfs bij een verliezen, kiezen, keuzes, iedere dag opnieuw.
Nieuw jaar, bewust en bij elkaar, alleen maar, beseffen dat.
Wat staat ons te wachten en honderdduizend gedachten.
Ze vliegen ons allemaal aan, maar we laten ze ook gaan.
Vuurpijlen vliegen door de lucht, een zucht, opgelucht.

Met elkaar mengen we ons weer onder de mensen.
Wensen, we zijn er weer, het voelt goed om er te zijn.
Nu pas ontdekken we echt, in hardop gezegd, uitgelegd.
De impact, met gestrekt been er in, alles met tegenzin.
Over leven en gegeven, zonder dat, geen tijd gehad.

Dingen die niet meer belangrijk lijken, blijken te zijn.
Geraakt en grondig bewaakt, we beginnen over nieuw.
Nieuwe kansen, dansen, doen, de kwasten tevoorschijn.
Met mijn lijstje sta ik, al het afplaktape volgend, vooraan.
Het plafond, de muren, dagen die duren, doen, durven.
Stappen zetten, opletten, voorzichtig voelen tot waar.
Er zijn, met elkaar, fijn, zo zonder ziekenhuis, thuis.

Met mijn Koningskrabbels tikte ik de 10 jaar lang aan.
Het liet me stilstaan bij truttige twijfels over verder gaan.
Inmiddels zijn het er 11 en tikt de tekst eigenlijk als vanzelf.
Onverwacht, er aan gedacht, zien hoeveel het ons bracht.
Een woordenschat gevonden, al die tijd verbonden, dat ♥

Over-nieuw

28 december 2018

Feestdagen in het vooruitzicht, de wereld in een ander licht.
Achtereenvolgend goed bericht, bezinnen, opnieuw beginnen.
We trekken het voorlopig laatste kaartje, uit de parkeerautomaat.
Gauw weer weg, weten, zonder een vergeten, waar onze auto staat.
Verder waar we gebleven waren, dat lijkt makkelijk, dat is het niet.
Als niemand ziet, groot gehouden, geen idee, met het leven mee.
Toch een weg vinden, voorzichtig vooruit en stil staan bij veel.

Bij alles en iedereen om ons heen, bij dat wat was, niet is.
In de afgelopen jaren zijn we heel bewust rust gaan bewaren.
We hebben de bezwaren aan de kant geschoven, ondersteboven.
Jaren die gingen over recht-zaken, het bewaken van onze grenzen.
Over vanzelfsprekend vinden, verbinden, verbonden en verplicht.
Het bericht van ziek zijn, de pijn, zet alles in een heel ander licht.
Ontdekken waar het echt over gaat en dat wat belangrijk-er is.
Gemis, moeilijk, mooi tegelijk, kijken, vooruit, zonder haast

Naast me, onder een dekentje op de bank, je bent er nog.
Hoe anders had het kunnen zijn, zonder, zomaar, een weten.
Vergeten, het bracht ons bij elkaar, het liet ons bovendien zien.
Misschien is dat wel wat me raakt, dat het zo duidelijk maakt.
Wat er voor nodig is, er voor elkaar zijn, alleen maar dat.

Dat het gaat over ervaren, jarenlang en het ging over bang.
Over eigenbelang, zwanenzang, hang mij er niet aan op, stop.
Beseffen hoe anders het had kunnen zijn, de pijn weg gejaagd.
Langzaamaan vervaagd, vooruit, opnieuw, een besluit genomen.
Dromen, dingen die er toe doen, dat de dagen fijn kunnen zijn.
Zelfs als het moeilijk blijkt, je het met humor bekijkt, samen.
Gevonden in gelijkgestemd en in dankbaar, nooit zomaar.

Het jaar uit en straks het nieuwe jaar in, nieuw begin ♥

Betekenis

8 december 2018

Hoegaathethoegaathethoegaathet? Goed, we zijn oke, geen idee.
Dagelijkse dingen, doen, het leven neemt ons mee, overal naar toe.
Toch is het ook lastig: Hoe? Hoe bouw je weer op en hoe vertrouw je.
We gaan bij vlagen door gevoelslagen, waar we nooit eerder waren.
Ergens wil je door, hoor je dat om je heen, meteen, het is nu goed.

Het lijkt ondankbaar, wat, waar, waarom en het lijkt zo stom.
Toch kijken we nog voortdurend achterom, naar wat is geweest.
De meest moeilijke momenten, de heftigheid en al die tijd, zo ziek.
Met verbazing kijken we naar nu, het is niet te bevatten zo blijkt.
Als je achterom kijkt, zie je waar je nu bent, onbekend terrein.

Ondertussen werk ik achterstallig sociaal onderhoud weer bij.
Blijf ik blij met de liefste om ons heen, er zijn geen woorden voor.
Iedere dag anders, er is geen houden aan, het op de hoogte houden.
Terug, onderzoeken achter de rug en wachten op, stop, het is goed.
Longen, lang verhaal kort, dat kan doorgestreept, in blij verrast.

Na iedere klap, een nieuwe stap, vooruit, niet meer terug.
Voorzichtig verwoord, het kan morgen weer heel anders zijn.
Met nog één kuur te gaan, even stil, staan en  langzaam verder.
Verder zonder ziekenhuisziek, doordrukstrips en infuuspaalpiep.
Ik kieper overbodig overboord, laat ongehoord voor wat het is.
Even geen afspraken, agenda bewaken en in alle rust, bewust.
Gesust, samen zijn, beamen, bedacht, naast je, iedere nacht.

Gezinsgezelligheid, alle tijd en tijd maken van dag tot dag.
Beseffen dat dat kan, onze manier om hier mee om te gaan.
Heel bewust kiezen, verliezen, al verloren, wat er voor nodig is.
Voelen wat je voelt en bevrijd, de kracht van kwetsbaarheid.
Genieten, geluk, gelijkgestemd, ongeremd, voorbestemd.

Van betekenis, omdat het soms is zoals het is..♥

Ogenblik

19 november 2018

Niet kunnen wachten, het aftellen van heel veel nachten.
Al dagen van te voren, een voorschot op het bijna jarig zijn.
Niet te bevatten, negen jaar geleden alweer, jij, zo lief, zo klein.
Zachtjes zingend, een ontbijt op bed, de toon voor vandaag.
Met een stralende glimlach opgewacht, allang wakker.

Huppelend naar school, jij verheugt je echt op iedere dag.
Vrolijk, vrij, dikke knuffel, dichtbij, niet aan emotie voorbij.
Zien hoe sterk je bent, in anders dan gewend, opeens, zomaar.
Met een vader die van de een op andere dag in het ziekenhuis lag.
Niet naar huis mag, iedere dag zien hoe ziek hij is, groot gemis.
Verdriet, honderdduizend vragen, een antwoord is er niet.
Je helpt waar je kunt en runt de mini-apotheek aan huis.

Thuis thuiskomen, met jou is ons gezin echt compleet.
En ondertussen is er nog meer versterking aan onze kant.
Met een schone zus aan de hand, is het met broers best leuk.
In een deuk om niets, giechelen en gieren van het lachen.
Een wereld van dochterdingen, stringz en L.O.L. Suprise.

Het is bij jou altijd wat het is, nooit anders, oprecht.
Niets teveel gezegd als ik zeg dat je de allerliefste bent.
Blij met de versterking aan mijn kant, wij, hand in hand.
Je doet de dingen als vanzelfsprekend op jouw moment
en laat zien dat alles maar dan ook alles, zijn tijd kent.

Alle tijd om jarig te zijn; Negen, meebewegen, bewogen
en het allemaal anders kunnen zien door jouw ogen ♥

Ongekend

14 november 2018

Niet weten en weer wachten, langzaamaan gewend.
En dan ongekend goed nieuws, het eind is echt in zicht.
Groen licht, goed bericht, blij, na alle complicaties op rij.
Bijzondere gesprekken waarin we tijd rekken, willen weten.
De tijd vergeten, onder de indruk van de manier waarop.
Geen woord teveel, bespreekbaar, uitgebreid uitgelegd.
Niet te bevatten, dit is echt, complete remissie voor jou.

Als we buiten staan gaan we gauw, zo snel mogelijk weg.
Onderweg duurt het even, bizar beleven, onwerkelijk waar.
We kijken elkaar aan, nog twee keer Immuuntherapie te gaan.
Spontaan afslaan, even tijd maken, even samen en beamen.
Proosten met cola en appelsap, alvorens de volgende stap.

De onzekerheid, steeds weer, niet meer, er is duidelijkheid.
Al die tijd, onze wereld op zijn kop, bang om je kwijt te raken.
Ons gezin, met jou er middenin, iedereen om ons heen, samen.
Verjaardagen overgeslagen, vandaag vieren we, je vader, 77 jaar.
Met elkaar in dankbaar zijn, voor ieder gebaar, groot en klein.
Voor steeds weer, iedere keer, steeds weer opnieuw, er zijn.
Goed nieuws zorgvuldig ingepakt, een allermooist cadeau.

Reali-tijd

31 oktober 2018

Kiezen, kans, keuzes maken, onze grenzen bewaken.
Voelen vooral wat nu goed voelt, hoe goed bedoelt ook.
Je kunt niet met iedereen en je wil soms juist even alleen.
Alleen en samen, beamen, even niet, even niets, niemand.
Nergens, ergens, even weg en wegwaaien, met zijn twee.
Wind mee, goed idee en met onze schoenen aan in zee.
Spontaan gaan en niet te lang stilstaan, blij bedacht.

Wakker worden middag in de nacht, een samen zijn.
Niet kunnen slapen, dagenlang gapen, meer dan moe.
Machteloos, boos, een emotie die krachtiger is dan ooit.
Ontdooit, nooit gedacht, kracht om het aan te kunnen.
Druk, duren, kuren, niet willen, wel gaan, sterk staan.

Blijf positief, lief bedoelt maar dit is de werkelijkheid.
Wij kunnen niet de hele dag, het mag, het mag er zijn.
Keer zes op een ander moment, mooi, meer, ongekend.
Emoties die ons overvallen, uitslagen die ons uitdagen.
Honderdduizend vragen, soms zonder een antwoord.

Gehoord, verwoord, keer op keer verteld, versteld.
Bij elkaar opgeteld is alles, kun je nooit alleen maar.
Natuurlijk gaan we daarvoor, het niet hoeven vragen.
Ondertussen zijn er goede dagen op rij, voelt als vrij.
De dag dichterbij, omschakelen, goed voorbereid.

Groen licht, goed bericht, gek genoeg is dat het echt.
Blij dat jouw kuur doorgaat, weten waarmee je je inlaat.
Weten dat er een kans bestaat, juist nu het weer beter gaat.
Blijven hopen, de mosterdsoep ontlopen, het relativeren.
Het omkeren, kans, houvast, houden van, hopen op ♥

Onvoorspelbaar

10 oktober 2018

Wachten op goed bericht, gezwicht, je mag naar huis.
Zonder uitsluiten, zeker weten, ze kunnen niet even gauw.
De jubelstemming blijft uit, een besluit vooruit, verder, door.
Ze geven gehoor aan, gaan na twee keer rood voor groen licht.
Met wellicht, een vooruitzicht op ziek worden, hoge horden.
Tegelijkertijd kun je thuis, bewust, in alle rust en even niet.
Weer even gewoon, gezinsgezellig compleet, genieten.

Van dagelijkse dingen, van doen, bijna net zoals toen.
Al is het maar even, een beleven en bewust worden van.
Onder dezelfde deken wakker worden, wekenlang gemist.
Huishoudelijke taken, jij mag verzaken, koken kan wel.
Tot grote opluchting van, jij kan, wij schuiven wel aan.

Stilstaan bij alles wat je wel en niet doet en waarom.
Iedereen die achterom binnenloopt, waarvan je hoopt.
Dat we niet zomaar, met elkaar, bizar hoe het leven loopt.
Een bijzonder gesprek, scrabblestrijd waarin ik tijd rek.
Oprecht, alle toevalligheden van leven en levensecht.

Het leven is onvoorspelbaar, dat is altijd al zo geweest.
Soms is het een feest van herkenning, soms helemaal niet.
Ik geniet als vriendin met haar grote liefde trouwt en ik mag.
Een bijzondere dag, bijzondere dagen, juist nu, voor altijd.
Dit gaat over de tijd, over tijd samen en beamen dat ♡

Wachtwoord

2 oktober 2018

Het ondergaan, bij alles en bij iedereen vandaan, wachten.
De nachten doorbrengen in het ziekenhuis, thuis willen zijn.
Ze willen uitsluiten, zeker weten en Longontsteking nummer 4
de kans niet geven, in ons beleven duurt het een eeuwigheid.
Toch doet de tijd ook iets, gebeurd ook nu, niets voor niets.

De opeenstapeling van complicaties laat ons bewust worden.
Al die tijd ga je over alle horden heen, alleen, je hebt geen keus.
En dat is wat het allemaal zo moeilijk maakt en ons allemaal raakt.
Het wachten en niet weten, de tijd vergeten, onwerkelijk is waar.
Jij ligt daar maar terwijl je zoveel andere dingen kunt bedenken.

Op je wenken bediend en toch zou je je het liefst los willen rukken.
Radeloos, lang, bang, niets is volgens het beschreven boekje gegaan.
Het boekje blijkt dus niet te bestaan, er achteraan, een gevoel volgen.
Voelen wat goed voelt en wat niet, houden van en er op vertrouwen.
Zien op wie je kunt bouwen in bijzonder, in blij, dichterbij, jij en ik.

Midden in de nacht wakker worden, horden zien, niemand naast me.
Het is alsof er en vergrootglas ligt op alles wat er om ons heen gebeurd.
De opeenstapeling en iedere dag die begint, al begonnen is, anders loopt.
Er op gehoopt, ons gezin van zes compleet, het wachtwoord weer weten.
Niet meer vergeten waar het echt over gaat en dat te laat niet bestaat.

Er aan gedacht, gedaan, naast elkaar staan, in zwaarte kracht.
Gevonden, vinden, ondervinden vooral, het ervaren, voelen, vrij.
In mij vallen de puzzelstukjes op zijn plaats en ze passen nu precies.
Heel bewust kies ik, kan ik, kunnen wij, jij en ik, allebei, allemaal.
We spreken dezelfde taal en wachten samen, op goed bericht ♡

Zwaartekracht

21 september 2018

Chaos in de opslagplaats van mijn gedachten, wachten.
Niet weten, de tijd vergeten, alleen maar bij jou willen zijn.
De pijn, ziek zijn, een opeenstapeling van allemaal liever niet.
Niemand die ziet, te hoog, te laag, de verkeerde kleur, terug.
Longontsteking, het ziekenhuis weer in, serieuze tegenzin.

Je hebt geen keus en je kan het alleen maar ondergaan.
Naast je staan, zien hoe zwaar, hoe naar en niet te vertalen.
Balen, boos, moe, machteloos en tegelijkertijd zie ik kracht.
Jouw kracht om hier mee om te gaan en alles te doorstaan.
Stilstaan, jij kunt dit aan, al denk je steeds weer van niet.

Ondertussen blijf je daar alleen, rijden wij heen en weer.
Het schakelen tussen twee werelden en waar wil ik nu zijn.
Waar ben ik nodig, wat doe ik eerst en wat kan ik dan laten.
Langzaamaan in de gaten hoe het voor mij werkt en versterkt.
Sterkte, ik kan het woord niet meer horen maar wat zeg je dan?
Het meeleven, meelezen, zorgen ervoor dat wij, dat ik dit kan.
Dat ik blijf staan, dat, niet alleen, Lief voelbaar om ons heen.
Op het juiste moment, ongekend, vast houden aan, humor.
Toevalligheden van het leven, heel even, wat ik ook zeg.

Kinderen die vragen naar een, voor ons, onbekende weg.
Antwoorden die als vanzelf komen, ook al zijn ze er niet echt.
Oprecht, ze voelen voorzichtig, veelal vooruit en willen weten.
Ze willen dat jij weet, niet vergeet, gezin, gezien en misschien.
Wind tegen, meebewegen, bewogen, bewondering voor ♡

 

%d bloggers liken dit: